Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej z dnia 24 grudnia 2011r. wniesionej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 15 listopada 2011r. J. W. zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika.
Złożony wniosek nie został sporządzony na wymaganym urzędowym formularzu. W wykonaniu zarządzenia przewodniczącego wydziału przesłano wnioskodawczyni urzędowy formularz PPF i zobowiązano do złożenia wypełnionego w/w formularza w terminie siedmiu dni od daty doręczenia pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Wezwanie zostało doręczone w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ustawą p.p.s.a. ze skutkiem na dzień 25 stycznia 2012r. W wyznaczonym terminie który upłynął 1 lutego 2012r wnioskodawczyni nie złożyła wypełnionego formularza - wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Zarządzeniem z 8 lutego 2012r. referendarz sądowy na podstawie art. 257 p.p.s.a. pozostawił wniosek J. W. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Zarządzenie doręczono wnioskodawczyni 27 lutego 2012r. (k. 89 akt sądowych)
Pismem wniesionym do Sądu 1 marca 2012r. wnioskodawczyni wniosła sprzeciw od wskazanego zarządzenie referendarza sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Wniosek należało pozostawić bez rozpoznania.
Zgodnie z art. 259 § 1 p.p.s.a. od zarządzeń referendarza sądowego o pozostawieniu wniosków bez rozpoznania przysługuje stronie sprzeciw do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Skuteczne wniesienie sprzeciwu wobec treści art. 260 p.p.s.a. powoduje dla tego zarządzenia skutek utraty mocy, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym.
W niniejszej sprawie sprzeciw został wniesiony skutecznie, zatem sprawa której dotyczył podlegał rozpatrzeniu przez Sąd.
W pierwszej kolejności wskazać należy, że postępowanie o przyznanie prawa pomocy jest postępowaniem sformalizowanym. Rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy uzależnione jest od spełnienia wymogu formalnego, złożenia wniosku na urzędowym formularzu PPF, w którym winno znaleźć się oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym (art. 252 § 1 i 2 p.p.s.a.).
Brak spełnienia warunku formalnego tj. złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, skutkuje zgodnie z art. 257 p.p.s.a, pozostawieniem wniosku bez rozpoznania.
W niniejszej sprawie wnioskodawczyni nie złożyła wniosku na wymaganym urzędowym formularzu i mimo wezwania, zawierającego pouczenie o skutkach nieusunięcia braku w zakreślonym terminie, wskazanego braku nie uzupełniła.
Wobec powyższego, na podstawie art. 260 p.p.s.a. w zw. z 257 p.p.s.a w postanowiono jak w sentencji.