Uzasadnienie
W sprawie ze skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z [...] r. w przedmiocie odmowy przyznania płatności rolnośrodowiskowych K. L. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
W złożonym wniosku skarżący podał, że pozostaje sam w gospodarstwie domowym, jako majątek wykazuje mieszkanie wielkości 49m². Źródłem utrzymanie skarżącego jest dochód z emerytury w wysokości 594,92 zł netto miesięcznie. Skarżący oświadcza, że nie posiada oszczędności, akcji, udziałów, złota ani innych kosztowności, nie posiada samochodu, a miesięczne dochody w całości przeznacza na własne utrzymanie. Jako zobowiązania i stałe wydatki skarżący wykazał: żywność–350 zł, ubranie, środki czystości 100 zł, gaz z butli – 50 zł, telefon – 50 zł, elektryczność – 44,92 zł.
Postanowieniem starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 16 listopada 2016 r. sygn. akt I SA/Ke 567/16 skarżący został zwolniony od kosztów sądowych.
Zdaniem orzekającego, wniosek strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z przepisami art. 245 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2016.718) zwanej dalej ustawą p.p.s.a, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należało, że skarżący wykazał, że znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Sytuacja majątkowa, skarżącego wskazuje, że nie jest w stanie bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z tego względu, przyznano skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu.
Końcowo wskazać należy, że skarżący wypełnił i złożył wniosek na nieaktualnym druku PPF zamiast na aktualnie obowiązującym urzędowym formularzu PPF stanowiącym załącznik do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. (Dz.U z 2015 r. poz. 1257). Jednak z uwagi na to, że złożony wniosek został wypełniony rzetelnie, a jego treść nie pozostawia wątpliwości, co do sytuacji majątkowej i rodzinnej oraz żądania strony skarżącej odstąpiono od przesłania skarżącemu aktualnego urzędowego formularza PPF i zobowiązania do jego wypełnienia i przedłożenia Sądowi.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.