Uzasadnienie
W odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 12 października 2015 r. w kwocie 142 zł od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 18 sierpnia 2015 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 r. H. K. złożył wniosek na urzędowym formularzu PPF o zwolnienie od opłaty sądowej w kwocie 142 zł oraz ustanowienie adwokata.
W złożonym wniosku skarżący nie wskazał, aby z kimkolwiek prowadził gospodarstwo domowe. Oświadczył, że jest osobą chorą, całkowicie niezdolną do pracy. Jako posiadany majątek wskazał, dom zajęty przez komornika, 48 arów nieużytków oraz nieruchomość rolną wielkości 2,25 ha, której nie użytkuje. Oświadczył, że ma długi w podatkach.
Na gruncie obowiązujących przepisów postępowań sądowych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy.
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej ustawą p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).
Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa.
Analiza akt administracyjnych, pisma skarżącego z dnia 27 października 2015 r. oraz złożonego wniosku na urzędowym formularzu PPF wykazała, że w obecnej sytuacji materialnej skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z uiszczeniem wpisu od wniesionej skargi ani kosztów ustanowienia pełnomocnika w sprawie, zatem jego wniosek zasługuje na uwzględnienie w żądanym zakresie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy "p.p.s.a." orzeczono jak w sentencji postanowienia.