Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 14 stycznia 2016 r. sygn. akt I SA/Ke 692/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę J. D. na postanowienie Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z [...] r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
W dniu 26 lutego 2016 r. (data nadania) J. D. złożył wniosek o ustanowienie pełnomocnika celem sporządzenia skargi kasacyjnej.
Skarżący przedstawiając swoja sytuację materialną wskazał, że pozostaje sam w gospodarstwie domowym, jako posiadany majątek wykazał dom drewniany z 1934 r. o pow. 90m², nieruchomość rolną wielkości 9,41 ha w tym 2,77 las, pastwiska 2,60 ha + pole 4 ha oraz budynki gospodarcze, ciągnik rolniczy z 1986 r. i 10 sztuk bydła. Skarżący wskazał, że nie osiąga dochodu, jest zadłużony u znajomych.
W myśl przepisu art. 173 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej ustawą "p.p.s.a" od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarga kasacyjna stosownie do postanowień przepisu art. 175 ustawy "p.p.s.a" powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, albo doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych.
Stosownie do przepisu art. 245 § 3 ustawy "p.p.s.a" prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje między innymi ustanowienie adwokata i zgodnie z postanowieniami przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy "p.p.s.a" przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Analiza przedstawionej sytuacji materialnej skarżącego wykazała, że wniosek o ustanowienie pełnomocnika zasługuje na uwzględnienie.
Do pozytywnej oceny wniosku przekonuje przede wszystkim fakt, że skarżący sam pozostaje w gospodarstwie domowym, nie uzyskuje dochodu, jest zadłużony u znajomych.
W tej sytuacji uznano, że kondycja finansowa skarżącego nie pozwala na poniesienie wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku w koniecznych wydatkach.
W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 173 § 1 art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia