Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z 14 stycznia 2016 r. oddalił skargę J. D. na postanowienie Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K.z [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
Pełnomocnik skarżącego ustanowiony w ramach prawa pomocy postanowieniem referendarza sądowego z 2 marca 2016 r. adwokat H.K.złożył 25 marca 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach opinię w przedmiocie braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku. Jednocześnie pełnomocnik wniósł o zasądzenie kosztów udzielonej pomocy prawnej w tym kosztów sporządzenia niniejszej opinii albowiem koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w żadnej części.
Starszy referendarz sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2015 poz. 1801) powoływane dalej jako rozporządzenie. W myśl § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia, stawka przed sądem administracyjnym za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł. Zgodnie zaś z § 4 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłatę zasądzaną na rzecz adwokata sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Przedmiotem sprawy jest stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W tego rodzaju sprawach opłata maksymalna wynagrodzenia adwokata na podstawie § 21 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia wynosi 480 złotych. Zatem, w świetle powołanych przepisów rozporządzenia, należne adwokatowi wynagrodzenie w niniejszej sprawie wynosi 360 zł.
Pełnomocnik ustanowiony z urzędu sporządził i przedłożył Sądowi opinię w przedmiocie braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Nadto, zgodnie z wymogiem ustanowionym przez § 3 rozporządzenia, w opinii zawarł wniosek o zasądzenie kosztów udzielonej pomocy prawnej w tym kosztów sporządzenia niniejszej opinii albowiem koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w żadnej części.
Kwota wynagrodzenia określona na podstawie wyżej cytowanych § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) w zw. z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a) i § 8 pkt 3 wyniosła 360 zł. Wynagrodzenie to po podwyższeniu o 23% podatku VAT, czyli o kwotę 82,80 zł, należało ustalić na kwotę 442,80 zł. Zgodnie bowiem z treścią § 4 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.