Uzasadnienie
W dniu 27 grudnia 2011 r. M.F. reprezentowana przez pełnomocnika wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 22 listopada 2011 r., nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji do czasu jej rozpatrzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednak stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd może zatem udzielić stronie skarżącej tzw. "ochrony tymczasowej", która polega na wstrzymaniu wykonania np. egzekucji należności pieniężnych wynikających z zaskarżonej decyzji podatkowej, aż do czasu merytorycznego rozpoznania sprawy i wydania w tym przedmiocie stosownego rozstrzygnięcia.
Potrzeba wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu powinna być wykazana przez stronę skarżącą, gdy weźmie się pod uwagę fakt, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu pozostawione jest uznaniu Sądu i może nastąpić wyłącznie na wniosek strony skarżącej. Pozostawienie przez ustawodawcę uznaniu Sądu zasadności wstrzymania aktu wiąże się w związku z powyższym z koniecznością szczególnie wnikliwego i przekonującego uzasadnienia wniosku w tej sprawie, zwłaszcza, że na tym etapie postępowania Sąd nie bada merytorycznej zasadności skargi. W szczególności strona skarżąca powinna uprawdopodobnić, że w związku z wykonaniem zaskarżonego aktu zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi zatem nie o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu (zob. postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 889/04, niepubl.; postanowienie NSA z dnia 9 marca 2005 r., sygn.. akt II OZ 52/05, niepubl.).
Wyjątkowy środek, jakim jest wstrzymanie wykonania decyzji zarezerwowany jest zatem dla podmiotów znajdujących się w takiej sytuacji finansowej, która nie pozwala na pokrycie zobowiązań bez wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny "przesłanką wstrzymania wykonania orzeczenia jest ocena zmiany sytuacji skarżącej na skutek wykonania zaskarżonego aktu" (postanowienie NSA z 19 stycznia 2011 r., sygn. akt II OSK 2555/10). Choć na wnioskodawcy nie ciąży przy tym obowiązek jednoznacznego udowodnienia, że nie posiada on majątku na pokrycie zaległości podatkowych, to jednak okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji przez Sąd winny zostać uprawdopodobnione, a nie ograniczać się li tylko do lakonicznych oświadczeń, bez poparcia ich jakimikolwiek dowodami (tak NSA w postanowieniach: z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 495-497/04, 22 listopada 2004 r. FZ 474/04, 31 sierpnia 2004 r. FZ 267/04, niepubl.).
Analizując treść pisma procesowego skarżącej, zawierającego rozpoznawany wniosek – podpisanego przez doradcę podatkowego – pod kątem wskazanych powyżej zasad wstrzymywania decyzji przez sąd administracyjny stwierdzić należy, że skarżąca nie przedstawiła uzasadnienia ziszczenia się przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Treść wniosku skarżącej sprowadza się bowiem wyłącznie do sformułowania żądania wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, wskazanym w petitum skargi. Także w piśmie procesowym pełnomocnika skarżącej z dnia 20.03.2012r. nie uzasadniono powyższego wniosku.
Ponadto Sąd dokonując analizy akt sprawy nie znalazł jakichkolwiek danych mogących mieć znaczenie dla oceny przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, albowiem Skarżąca nie przedstawiła Sądowi żadnych dokumentów pozwalających ustalić stan jej majątku czy wysokość aktualnych zobowiązań handlowych i podatkowych, co pozwoliłoby Sądowi na weryfikację twierdzeń skarżącej.
Reasumując, treść złożonego przez skarżącą wniosku nie pozwala Sądowi na stwierdzenie, iż w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z tego względu, wniosek skarżącej oddalono jako bezzasadny na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art.61 § 5 p.p.s.a.