Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 17 marca 2017 r., sygn. akt I SA/Kr 1265/16

Uzasadnienie

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek M.C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej, z dnia 15.07.2016r., nr [...], w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia pojazdu.

Z uzasadnienia wniosku oraz zawartego w nim "oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach", wynikało, że M.C. w 2007r. miał ciężki wypadek, który spowodował u niego uraz głowy i trwały niedowład kończyn dolnych i częściowo górnych. W związku z tym w latach 2008-2009 przeszedł rehabilitacje w Niemczech ale obecnie jego stan zdrowia nie pozwala na prowadzenie działalności gospodarczej ani na podjęcie pracy zarobkowej. Dlatego też pozostaje na utrzymaniu żony N.C. ur. w 1978r., której działalność gospodarcza nie przynosi zysków.

W oświadczeniu zawartym w formularzu PPF wnioskodawca podał natomiast, że małżonkowie mają na utrzymaniu dwie córki: I.D. ur. w 1999r. oraz C.P. ur. w 2004r. a miesięczne koszty utrzymania rodziny obejmują: spłatę kredytu w wysokości 3000 zł, opłaty za energię elektryczną, wodę, wywóz śmieci i inne opłaty za dom w wysokości 1000 zł. oraz wydatki na jedzenie i środki czystości w kwocie 1000 zł.

Zaznaczył też, iż nie posiada oszczędności oraz przedmiotów o wartości pow. 5000 zł. a jest właścicielem lokalu mieszkalnego o pow. 120 m2, znajdującego się w K. przy ul. B, o wartości ok. 500 000 zł.

Podniósł również, że jego zadłużenie wobec urzędu skarbowego, banków i innych instytucji wynosi ok. 10 000 000 zł. a alimenty na małoletnie córki płacone są przez matkę.

Zdaniem orzekającego dane przedstawione we wniosku były niewystarczające do oceny stanu majątkowego i możliwości płatniczych M.C.. Stąd też jego pełnomocnik został on wezwany do przedłożenia:

1. - spisu miesięcznych wydatków rodziny, związanych z bieżącymi potrzebami, popartego odpowiednimi rachunkami,
2. - wyciągów z kont bankowych M.C. (zarówno osobistych jak i firmowych), obejmujących operację z ostatnich trzech miesięcy i ich obecny stan,
3. - wyciągów z kont bankowych N.C. (zarówno osobistych jak i firmowych), obejmujących operację z ostatnich trzech miesięcy i ich obecny stan,
4. - wyciągów z ich lokat bankowych,
5. - zeznań podatkowych M.C. za 2015r.
6. - zeznań podatkowych N.C. za 2015r.
7. - zaświadczenia z właściwego Wydziału Ewidencji Pojazdów i Kierowców o samochodach będących własnością, współwłasnością M.C. (obejmującego ich markę i rok produkcji) lub o ich braku,
8. - odpisów z ksiąg wieczystych (lub ich kserokopii), obejmujących nieruchomości będące własnością lub współwłasnością M.C.,
9. - dowodów przelewów, przekazów rat kredytowych, za ostatni miesiąc,
10. - orzeczenia (lub jego kserokopii) zasądzającego alimenty na rzecz małoletnich córek M.C.,
11. - dowodów na okoliczność zadłużenia wnioskodawcy,

W odpowiedzi pełnomocnik strony skarżącej przesłał oświadczenie M.C.z dnia 03.01.2017r., w którym poinformował, że od dnia 01.10.2016r. pozostaje z żoną w faktycznej separacji i w najbliższych tygodniach złoży do sądu pozew o rozwód.

W skutek treści tego oświadczenia orzekający ponownie wystosował wezwanie aby ustalić sytuację finansową i możliwości płatnicze skarżącego, w kontekście zmiany relacji wiążących go z żoną, która w całości finansowała jego utrzymanie.

Wnioskodawca został więc wezwany o przedłożenie:

1. - spisu jego miesięcznych wydatków, związanych z bieżącymi potrzebami, popartego odpowiednimi rachunkami,
2. - wyciągów z kont bankowych M.C. (zarówno osobistych jak i firmowych), obejmujących operację z ostatnich trzech miesięcy i ich obecny stan,
3. - wyciągów z jego lokat bankowych,
4. - zeznań podatkowych M.C.za 2016r. lub odpowiedniego zaświadczenia z urzędu skarbowego o uzyskanych przez niego dochodach w 2016r.,
5. - zaświadczenia z właściwego Wydziału Ewidencji Pojazdów i Kierowców o samochodach będących własnością, współwłasnością M.C. (obejmującego ich markę i rok produkcji) lub o ich braku,
6. - oświadczenia określającego czyją własnością jest mieszkanie przy ul. B. w K. wraz z odpisem księgi wieczystej tej nieruchomości (lub jego kserokopią, bądź też numerem księgi wieczystej),
7. - oświadczenia określającego z jakich źródeł uzyskuje pieniądze na bieżące utrzymanie,
8. - dowodów przelewów, przekazów rat kredytowych, za ostatni miesiąc,
9. - orzeczenia (lub jego kserokopii) zasądzającego alimenty na rzecz małoletnich córek M.C.,
10. - dowodów na okoliczność zadłużenia wnioskodawcy,
11. - kserokopię złożonego pozwu o rozwód,

Pełnomocnik wnioskodawcy przesłał jednak to samo oświadczenie M.C. z dnia 03.01.2017r.

Zdaniem orzekającego wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest instytucją o charakterze wyjątkowym, stosowaną wobec osób o bardzo trudnej sytuacji materialnej. Stanowi odstępstwo zarówno od ogólnej zasady przewidzianej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j Dz.U. z 2016r., poz. 718 z p. zm.) zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie (...) jak i od konstytucyjnego obowiązku ponoszenia danin publicznych wynikającego z art. 84 Konstytucji RP. Jest jednocześnie formą dofinansowania strony skarżącej z budżetu państwa, przez co powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.

Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3).

Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na podstawie art. 246§1 w/w ustawy przysługuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).

W przedmiotowej sprawie zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia ma analiza przesłanek przyznania prawa pomocy stronie skarżącej wymienionych w art. 246§1 w/w ustawy. Wskazuje ona, iż to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że strona nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. To strona ma wykazać taką sytuację materialną, która uzasadniałaby przyznanie prawa pomocy. Brzmienie tego przepisu nie pozostawia przy tym wątpliwości, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do uprawdopodobnienia, iż zachodzą uwarunkowania przemawiające na rzecz przyznania prawa pomocy ciąży na wnioskodawcy (por. postanowienie NSA z dnia 26.09.2013r., sygn. akt II OZ 792/13, postanowienie NSA z dnia 16.02.2012r., sygn. akt I FZ 26/12, postanowienie NSA z dnia 28.01.2013r., sygn. akt II FZ 29/13, postanowienie NSA z dnia 16.05.2013r., sygn. akt I FZ 101/13, postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 23.10.2009r., sygn. III SA/GL 823/09).

Wnioskodawca ma też obowiązek współdziałania z sądem w zakresie gromadzenia dowodów źródłowych i wyjaśnienia wszystkich okoliczności w celu ustalenia jego rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych. Umożliwia to konstrukcja art. 255 w/w ustawy a zastosowanie tej normy poprzez wezwanie strony skarżącej o przedłożenie dodatkowych oświadczeń lub dokumentów stanowi rodzaj uzupełniającego postępowania dowodowego, dzięki któremu wydane orzeczenie opierać się będzie o zasadę prawdy materialnej. Brak tej współpracy przez niedostarczenie dokumentów bądź nieskładnie wyczerpujących oświadczeń musi mieć natomiast wpływ na dokonywaną przez sąd ocenę wniosku o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienie NSA z dnia 11.02.2014r., sygn. akt II FZ 1474/13, postanowienie NSA z dnia 15.03.2012r., sygn. akt II FZ 175/12, postanowienie NSA z dnia 04.04.2011r., sygn. akt II FZ 103/11, postanowienie NSA z dnia 15.06.2010r., sygn. akt II OZ 530/10, postanowienie NSA z dnia 19.10.2010r., sygn. akt II GZ 296/10, postanowienie NSA z dnia 05.12.2006r., sygn. akt II FZ 703/06).

W przedmiotowej sprawie strona skarżąca praktycznie dwukrotnie nie wywiązała się z obowiązków wynikających z wystosowanych do niej wezwań. Nie nadesłała przedmiotowych dokumentów bardzo istotnych, z punktu widzenia oceny jej sytuacji finansowej.

Zwrócić należy uwagę, iż orzekający aby rzetelnie ocenić zdolności płatnicze strony skarżącej musi dysponować dokładnymi i obszernymi informacjami na temat jej sytuacji majątkowej, rodzinnej i finansowej. Informacje te powinien dostarczyć wnioskodawca tak aby orzekający mógł przeprowadzić pewnego rodzaju symulację finansową, określającą relację wydatków gospodarstwa domowego do jego dochodów, z uwzględnieniem posiadanych nieruchomości, oszczędności i przedmiotów wartościowych. Stąd też, brak danych w tym zakresie skutecznie uniemożliwia wspomnianą analizę. To z kolei, wyklucza przyznanie prawa pomocy.

W rozpatrywanym przypadku nie wiadomo natomiast z jakich źródeł wnioskodawca pozyskuje obecnie pieniądze na bieżące utrzymania, jakiego rzędu są to kwoty i jak się one mają do wartości jego wydatków. Nie są więc wiadome podstawowe dane będące bazą analizy przedmiotowego wniosku.

W konsekwencji więc wskazanych okoliczności, w szczególności nieprzesłania dokumentów źródłowych stwierdzić należy, że strona skarżąca nie dość dokładnie i wyczerpująco przedstawiła swoją sytuację finansową. Orzekający nie ma więc wystarczającego materiału, do którego przedłożenia zobowiązany był wnioskodawca, aby przeprowadzić dogłębną analizę jego sytuacji majątkowej i zdolności płatniczych. Ocena taka nie może natomiast opierać się na niekompletnych faktach (por. postanowienie NSA z dnia 03.04.2014r., sygn. akt II GZ 151/14, postanowienie NSA z dnia 24.01.2011r., sygn. akt II FZ 733/10, postanowienie NSA z dnia 06.02.2013r., sygn. akt I GZ 12/13, postanowienie NSA z dnia 11.12.2008r., sygn. akt I FZ 394/08, postanowienie NSA z dnia 15.09.2010r., sygn. akt II FZ 400/10, postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 23.10.2009r. sygn. akt. III SA/Gl 823/09, postanowienie NSA z dnia 18.06.2010r., sygn. akt II FZ 253/2010, postanowienie NSA z dnia 08.11.2006r. sygn. akt II OZ 1112/2006, ONSAiWSA 2007/4, poz. 79).

Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sentencji, na podstawie art.244§1, art.245§3, art. 246§1 pkt.2, w zw. z art. 258 § 1 i 2, pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 718 z p. zm.).