Uzasadnienie
W dniu 26.01.2016r. strona skarżąca zwróciła się o wyznaczenie innego adwokata w miejsce adwokat J.W..
Kwestia ustanowienia pełnomocnika była już jednak rozpatrywana w tej sprawie. Referendarz Sądowy WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 19.11.2014r. ustanowił dla niej adwokata.
Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w dniu 27.11.2014r. wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata J.W.. Wyznaczony adwokat reprezentował stronę w postępowaniu I instancyjnym oraz sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Krakowie, z dnia 08.01.2015r., sygn. akt I SA/Kr 1274/14.
Postanowieniem z dnia 04.12.2015r. Starszy Referendarz Sądowy WSA w Krakowie umorzył postępowanie m.in. w zakresie ustanowienia pełnomocnika albowiem stronie został on już przyznany.
Rozpatrując zatem obecnie złożony wniosek, należy również podkreślić, iż dalsze prowadzenie postępowania o ustanowienie adwokata, trzeba uznać za bezprzedmiotowe (por. postanowienie NSA z dnia 13.03.2012r., sygn. akt II FZ 29/12.).
Prawo pomocy, w tym zakresie, zostało już bowiem przyznane postanowieniem, z dnia 19.11.2014r. i nie zostało cofnięte, ani też nie wygasło.
Uległo natomiast niejako skonsumowaniu poprzez wykonanie przez wyznaczonego adwokata stosownych w sprawie czynności, zgodnie z profesjonalną wiedzą prawniczą (postanowienie NSA z dnia 22.04.2005r., sygn. akt II OZ 262/05, postanowienie NSA z dnia 24.04.2008r., sygn. akt I OZ 289/08, postanowienie NSA z dnia 07.09.2011r., sygn. akt I OZ 654/11, postanowienie NSA z dnia 04.09.2014r., sygn. akt I OZ 685/14).
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie daje możliwości do wielokrotnego wyznaczania pełnomocnika dla strony. Nie daje też orzekającemu możliwości jego zmiany, w przypadku kiedy strona nie jest zadowolona z jego działań i pełnomocnik nie spełnia jej oczekiwań. Takie też stanowisko prezentuje doktryna (por. M.Jagielska (w:) R. Hauser, M. Wierzbicki Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz Wyd. C.H. Beck Warszawa 2015 s. 942). Ta kompetencja przewidziana jest tylko dla właściwego organu samorządu zawodowego, w tym wypadku adwokackiego.
Podkreślić więc należy, że wyznaczenie adwokata z urzędu przez właściwą radę adwokacką i podjęcie przez niego czynności, w tym sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, stanowi wykonanie wydanego w danej sprawie postanowienia o przyznaniu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata (por. postanowienie NSA z dnia 17.05.2010r., sygn. akt I OZ 356/10, postanowienie NSA z dnia 23.09.2014r., sygn. akt I OZ 801/14).
Biorąc pod uwagę powyższe orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 249 a w zw. z art. 258§1 i §2 pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz.270 z p. zm.).