Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 05.02.2009r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy min. w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w K. dnia 18.03.2009r. wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata R.S., obecnie wykonującego zawód w ramach Kancelarii Adwokackiej znajdującej się w K. na os. Z..
J. W. udzieliła odpowiedniego pełnomocnictwa w/w adwokatowi.
Dnia 27.11.2009r Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wydał wyrok oddalający skargę.
W dniu 01.03.2010r. adwokat R. S. wniósł skargę kasacyjną od tego wyroku zawierającą m.in. wniosek o zasądzenie na jego rzecz kosztów zastępstwa procesowego z urzędu wraz z podatkiem VAT, które nie zostały opłacone w żadnej części. WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 28.04.2010r. przyznał adwokatowi R.S. wynagrodzenie za I instancję w łącznej kwocie 292,80 zł. obejmującej podatek od towarów usług. Za podstawę rozstrzygnięcia Sąd przyjął § 18 ust. 1 pkt.
1) lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U z 2002r., nr 163, poz. 1348 z p.zm.)
W dniu 06.03.2012r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną i przyznał adwokatowi A.B. od Skarbu Państwa z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 240 zł. wraz z należnym podatkiem od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
W dniu 27.04.2012r. adwokat R.S. złożył wniosek o wydanie orzeczenia w przedmiocie wniosku o zasądzenie kosztów tytułem sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej.
W piśmie z dnia 26.11.2012r. złożonym w dniu 27.11.2012r. podtrzymał on swoje stanowisko w tej kwestii powołując się na § 18 ust. 1 pkt.
2) lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz.270) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Niewątpliwie adwokat R.S. sporządził i wniósł skargę kasacyjną w niniejszej sprawie. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne.
W związku z tym orzecznik przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie w kwocie 120 zł. na podstawie § 18 ust. 1 pkt.
2) lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U z 2002r., nr 163, poz. 1348 z p.zm.) podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011r. nr 177, poz.1054 z p. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości i wynoszącą w tym wypadku 27,60 zł.
Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 2, pkt 8) w zw. z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz.270).