Uzasadnienie
W myśl art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm. dalej jako p.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki (§ 1). Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym o sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu (§ 2). Na mocy art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Przy sporządzaniu wydanego w niniejszej sprawie postanowienia Sądu z dnia 28 marca 2014r. sygn. akt II SA/Kr 191/14 doszło do oczywistej omyłki pisarskiej poprzez błędne wpisanie w komparycji postanowienia oraz w wersie 3 od góry uzasadnienia tego postanowienia numeru zaskarżonej decyzji tj. [...] zamiast prawidłowego numeru [...].
Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 156 § 1 i § 2 oraz art. 166 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.