Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 23 września 2014 r. sygn. akt I SA/Kr 191/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargi T. P. wniesione na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 3 grudnia 2013 r. nr [...], nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych.
Odpis zapadłego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 23 października 2015 r.
Pismem z dnia 28 października 2015 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skarżący złożył skargę kasacyjną od powyższego wyroku, wnosząc o jego uchylenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Stosownie do art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Z tych ostatnich przepisów wynika, że obowiązek ten nie dotyczy sytuacji, w których skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 p.p.s.a.). Skarga może być sporządzona także przez doradcę podatkowego w sprawach z obowiązków podatkowych i rzecznika patentowego w sprawach własności przemysłowej (art. 175 § 3 p.p.s.a.).
W przedmiotowej sprawie, nie ulega wątpliwości, że skarga kasacyjna została sporządzona przez osobę, który nie należy do kręgu osób, o których mowa we wskazanych powyżej przepisach.
Zaznaczyć należy, że skarżący został wcześniej pouczony o sposobie wniesienia skargi kasacyjnej.
W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że skarga kasacyjna jest niedopuszczalna z powodu nie dochowania tzw. przymusu adwokacko-radcowskiego, o którym mowa w art. 175 § 1 p.p.s.a., a zatem podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a. Zgodnie z tym ostatnim przepisem sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.