Uzasadnienie
Zaskarżonymi decyzjami z dnia 5 stycznia 2010 r., nr od [...] do [..], Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzje Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 25 sierpnia 2009 r., którymi określono Nowosądeckiej Fabryce Urządzeń Górniczych "N" S.A. z siedzibą w N., dalej zwanej "Spółką", za miesiące maj -lipiec 2005 r.:
- - nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc z tytułu podatku od towarów i usług w kwotach 504 527 zł (maj 2005 r.) i 687 869 zł (czerwiec 2005 r.),
- - zobowiązanie podatkowego z tytułu podatku od towarów usług w kwocie 677 735 zł (lipiec 2005 r.).
Organy podatkowe powołując się na art. 88 ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (DZ.U. nr 54, poz. 535 z póź zm.) oraz załącznik nr 5 do ustawy zakwestionowały możliwość odliczenia podatku naliczonego od importu usługi nabytej od firmy mającej siedzibę na terytorium Belize od podatku należnego.
Skargach podatnik podniesiono natomiast, iż art. 88 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, używając kryterium terytorialnego (a nie rodzajowego) do określenia usług, których import nie daje prawa do odliczenia podatku naliczonego, narusza prawo wspólnotowe, a konkretnie art. 17 ust. 6 VI Dyrektywy VAT (obecnie art. 176 Dyrektywy 2006/112/WE).
Na podstawie art. 111§ 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) na rozprawie w dniu 7 maja 2010 r. Sąd połączył powyższe skargi do ich wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia, albowiem sprawy pozostają w związku pozwalającym na wspólne wyrokowanie.
Wojewódzki Są Administracyjny zważył co następuje.
Postanowieniem z 6 sierpnia 2009 r. w sprawie o sygn. akt I FSK 990/09 Naczelny Sąd Administracyjny skierował, na podstawie art. 234 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską, do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni następujących przepisów prawa wspólnotowego:
Czy prawo wspólnotowe (w szczególności art. 17 ust. 6 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EWG), obecnie art. 176 Dyrektywy z dnia 28 listopada 2006 r. 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej) daje państwu członkowskiemu prawo do stosowania krajowych przepisów, wyłączających uprawnienie podatnika do obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego w przypadku nabycia importu usług, w związku z którymi zapłata należności jest dokonywana bezpośrednio lub pośrednio na rzecz podmiotu mającego miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na obszarze jednego z terytoriów lub krajów określonych w ustawodawstwie krajowym jako tzw. "raje podatkowe", biorąc pod uwagę, że takie wyłączenie było stosowane w państwie członkowskim w okresie poprzedzającym członkostwo we Wspólnocie?
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.; dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.") sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W ocenie Sądu udzielenie odpowiedzi na zadane pytanie prejudycjalne będzie miało znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.
W skardze Skarżąca zarzuciła bowiem między innymi naruszenie art. 176 Dyrektywy 2006/112/WE, a zarzut ten związany jest z wątpliwościami jakie budzi, zawarte w art. 88 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT odstępstwo od ogólnych zasad zawierające wyłączenie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu importu usług z tzw. rajów podatkowych i czy tego rodzaju odstępstwo można uznać za mieszczące się w zakresie upoważnienia określonego w art. 17 ust. 6 Szóstej Dyrektywy (obecnie art. 176 Dyrektywy 2006/112/WE).
W świetle obowiązujących przepisów nie ulega wątpliwości, że orzeczenie ETS dotyczące wykładni prawa wspólnotowego ma moc wiążącą w sprawie, w której sąd skierował pytanie prejudycjalne, a także w innych podobnych sprawach rozpoznawanych przez sądy administracyjne (por. postanowienie NSA z 14 września 2009 r., I FSK 656/08).
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił z urzędu zawiesić postępowanie sądowe do czasu udzielenia przez Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich odpowiedzi na cytowane pytanie prejudycjalne.