Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2015 r. l SA/Kr 438/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w pkt l odrzucił skargę W.G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 24 stycznia 2013 r. nr [...], w pkt II odrzucił zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 października 2013 r., w pkt III odrzucił zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału l z dnia 19 maja 2015 r., a w pkt IV pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy.
Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 21 września 2015 r.
W dniu 28 września 2015 r. skarżący wniósł do tutejszego Sądu pismo zatytułowane "Zażalenie", w którym domagał się uchylenia ww. postanowienia w całości, jako wydanego niezgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., póz. 270, ze zm.) określanej dalej jako p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 173 § 1 p.p.s.a. - w brzmieniu obowiązującym przed datą 15 sierpnia 2015 r., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
W rozpoznawanej sprawie skarżący, pomimo doręczonego mu pouczenia o właściwym środku zaskarżania, wniósł zażalenia również na pkt l postanowienia z dnia 14 sierpnia 2015 r., w którym to odrzucono wniesioną przez niego skargę.
Zgodnie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sad administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne (...).
Tym samym zażalenie należało odrzucić jako niedopuszczalne.
Na marginesie należy zaznaczyć, ze nawet gdyby wniesiony przez skarżącego środek zaskarżania uznać za skargę kasacyjną, to i tak podlegałaby ona odrzuceniu jako niedopuszczalna. W niniejszej sprawie skarżący sporządził bowiem skargę kasacyjną osobiście, podczas gdy art. 175 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skargę kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3.
Przy czym brak zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego przy sporządzeniu skargi kasacyjnej jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 stycznia 2012 r., l OZ 1088/11, LEX nr 1104008).
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.