Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek B. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 30.12.2014r., nr [...], w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008r.
Jak wynika z uzasadnienia wniosku, zawartego w nim "oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach" oraz nadesłanych dokumentów B. W.ur. w 1964r. samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Na mocy wyroku Sądu Okręgowego w T., Wydział I Cywilny, z dnia 28.05.2010r. (sygn. akt [...]) nastąpiło rozwiązanie jego małżeństwa z E.W.. Został on także zobowiązany do płacenia alimentów na rzecz synów: D.W. ur. w 1997r., K.W. ur. w 2004r. oraz E. W. w kwotach po 1000 zł. na każdą z w/w osób.
Wnioskodawca prowadzi "Firmę Handlowo – Usługową "B" W.B.", z której, jak podał, otrzymuje ok. 3000 zł., miesięcznie. Nadesłana "historia transakcji z rachunku", prowadzonego przez Deutsche Bank Polska S.A., wskazuje, że otrzymuje on ponadto świadczenia z ZUS, w różnych wysokościach: 1 331,27 zł. (przelew z dnia 27.02.2015r.), 574,95 zł., (przelew z dnia 06.03.2015r.), 362,71 zł. (przelew z dnia 20.03.2015r.), 967,56 zł. (przelew z dnia 10.04.2015r.),
W 2014r. B.W. uzyskał dochód w wysokości 37 635,58 zł., przy przychodzie na poziomie 132 252,48 zł.
Jest zadłużony w stosunku do Funduszu Alimentacyjnego na kwotę 11 235,34 zł.
Na okoliczność wykazania miesięcznych wydatków wnioskodawca przedłożył fakturę za gaz, z dnia 08.05.2015r. na kwotę 170,36 zł., wystawioną na nabywcę – B. W. zam. ul. P.,, fakturę za wodę, z dnia 13.04.2015r., na kwotę 185,31 zł., wystawioną na nabywcę – B. W. zam. ul. P.,, fakturę za energie elektryczną, wystawioną również na nabywcę – B. W. zam. ul. P., a dotyczącą budynku mieszkalnego przy ul. K.,. Zauważyć natomiast trzeba, że B. W. podał we wniosku o przyznanie prawa pomocy jako swój adres: ul. S.,.
Wnioskodawca jest wraz z E.W. współwłaścicielem, na prawach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej trzech nieruchomości, znajdujących się w Koszycach Wielkich: o pow. 0,11 ha, zabudowanej domem o pow. 150 m2, objętej kw [...], o pow. 0,11 ha, objętej kw [...] i o pow. 0,07 ha, objętej kw [...].
Zdaniem orzekającego wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j Dz.U. z 2012r., poz. 270 z p. zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3).
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na podstawie art. 246§1 w/w ustawy przysługuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).
Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
W przedmiotowej sprawie zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia ma analiza przesłanek przyznania prawa pomocy stronie skarżącej wymienionych w art. 246§1 w/w ustawy. Wskazuje ona, iż to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że strona nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. To strona ma wykazać taką sytuację materialną, która uzasadniałaby przyznanie prawa pomocy. Brzmienie tego przepisu nie pozostawia przy tym wątpliwości, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do uprawdopodobnienia, iż zachodzą uwarunkowania przemawiające na rzecz przyznania prawa pomocy ciąży na wnioskodawcy (por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 23.10.2009r., sygn. III SA/GL 823/09). Wnioskodawca ma też obowiązek współdziałania z sądem w zakresie gromadzenia dowodów źródłowych i wyjaśnienia wszystkich okoliczności w celu ustalenia jego rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych.
Brak tej współpracy przez niedostarczenie dokumentów bądź nieskładnie wyczerpujących oświadczeń musi mieć natomiast wpływ na dokonywaną przez sąd ocenę wniosku o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienie NSA z dnia 21.05.2014r., sygn. akt II FZ 654/14, postanowienie NSA z dnia 11.02.2014r., sygn. akt II FZ 1474/13, postanowienie NSA z dnia 15.03.2012r., sygn. akt II FZ 175/12, postanowienie NSA z dnia 04.04.2011r., sygn. akt II FZ 103/11, postanowienie NSA z dnia 15.06.2010r., sygn. akt II OZ 530/10, postanowienie NSA z dnia 19.10.2010r., sygn. akt II GZ 296/10, postanowienie NSA z dnia 05.12.2006r., sygn. akt II FZ 703/06).
Zwrócić należy uwagę, iż orzekający aby rzetelnie ocenić zdolności płatnicze strony skarżącej musi dysponować dokładnymi i obszernymi informacjami na temat jej sytuacji majątkowej, rodzinnej i finansowej. Informacje te powinien dostarczyć wnioskodawca tak aby orzekający mógł przeprowadzić pewnego rodzaju symulację finansową określającą relację wydatków gospodarstwa domowego do jego dochodów, z uwzględnieniem posiadanych środków trwałych i oszczędności. Brak danych w tym zakresie lub niepełne dane skutecznie uniemożliwiają taką analizę. To z kolei wyklucza przyznanie prawa pomocy.
Tymczasem przedstawione przez wnioskodawcę dane, dotyczące podstawowych kwestii, z punktu widzenia analizy wniosku o przyznanie prawa pomocy są niepełne, przez co nie wskazują na wykazanie przez wnioskodawcę w/w przesłanek.
B.W. oświadczył bowiem we wniosku o przyznanie prawa pomocy, że jego jedynym źródłem dochodu jest działalność gospodarcza. Z nadesłanego jednak później dokumentu, z dnia 25.05.2015r.: "historia transakcji z rachunku", wystawionego przez Deutsche Bank Polska S.A. wynika natomiast, że skarżący otrzymuje ponadto świadczenia z ZUS, w różnych kwotach, których wcześniej nie ujawnił. Fakt ten uniemożliwia ustalenie rzeczywistego dochodu wnioskodawcy a co za tym idzie analizę jego zdolności płatniczych.
Skarżący nie wywiązał się też w pełni z nałożonego na niego obowiązku tj. nie przesłał spisu miesięcznych wydatków, związanych z bieżącymi potrzebami. Trzeba bowiem podkreślić, że przesłanie trzech w/w faktur nie stanowi wypełnienia tego obowiązku.
W kontekście nadesłania w/w dokumentów zwrócić należy również uwagę na niejasności z nimi związane. Skoro bowiem, jak twierdzi wnioskodawca, prowadzi on samodzielnie gospodarstwo domowe, dziwny wydaje się fakt, że faktury te wystawione są na B.W. i dotyczą innego lokalu (- ów) niż lokal stanowiący jego miejsce zamieszania przy ul. S. Trudno więc zaliczyć, kwoty nimi objęte, do wydatków związanych z bieżącymi potrzebami wnioskodawcy, mieszkającego w innym miejscu niż wymienione w w/w fakturach.
Tak więc, biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny uznać należy, że wskazane wyżej okoliczności czynią zebrany materiał niekompletnym a więc niewystarczającym do wydania pozytywnego dla strony rozstrzygnięcia. Postawa strony, która tak jak w tym wypadku, wybiórczo prezentuje informacje mające potwierdzać jej sytuację majątkową i rodzinną uniemożliwia uzyskanie pewności, co do jej rzeczywistej sytuacji finansowej (por. postanowienie NSA, z dnia 11.01.2008r., sygn. akt II FZ 571/07, postanowienie NSA, z dnia 09.02.2005r., sygn. akt FZ 579/04, postanowienie NSA, z dnia 28.06.2012r., sygn. akt I FZ 210/12). Orzekanie na podstawie niekompletnych danych nie jest natomiast dopuszczalne (por. postanowienie NSA, z dnia 24.01.2011r., sygn. akt II FZ 733/10).
Biorąc pod uwagę powyższe orzeczono jak w sentencji, na podstawie art.244§1, art.245§3, art. 246§1 pkt. 2, w zw. z art. 258 § 2, pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz.270 z p. zm.).