Uzasadnienie
Zgodnie z art. 156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), Sąd może zarówno z urzędu jak i na wniosek sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki (§ 1). Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu (§ 2).
Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia i w jego komparycji, jak i w uzasadnieniu orzeczenia (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2011 r., sygn. II OSK 260/10, dostępne na: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. O dopuszczalności sprostowania decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 października 2013 r. sygn. akt II OSK 990/12).
W przedmiotowej sprawie Sąd na skutek oczywistej omyłki pisarskiej błędnie określił datę oraz numer zaskarżonej decyzji podając, iż decyzja została wydana w roku 2014, zamiast prawidłowo w roku 2015 oraz, że nosi numer "[...]", zamiast prawidłowego "[...]"
Z akt przedmiotowej sprawy wynika jednoznacznie, że zaskarżona decyzja została wydana w dniu 13 stycznia 2015 r. i ma numer [...]
Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.