Uzasadnienie
Niniejsze postępowanie toczy się ze skargi T. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] r. w przedmiocie określenia stronie wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2006 r.
Zarządzeniem z [...] r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 4.920 zł. Przesyłkę zawierającą ww. wezwanie skutecznie doręczono na adres pełnomocnika strony 30 kwietnia 2012 r.
Należna opłata od skargi nie została uiszczona w terminie. Pełnomocnik złożył natomiast 16 maja 2012 r. pismo, w którym oświadczył, że cofa skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. W myśl bowiem art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 14 marca 2012 r., poz. 270; dalej "P.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a.).
W niniejszej sprawie skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi, jednak nie wypełnił nałożonego nań obowiązku w wyznaczonym przez sąd terminie, który upłynął z dniem 14 maja 2012 r. Skarga zatem nie została skutecznie wniesiona.
Odnosząc się do oświadczenia zawartego w piśmie pełnomocnika strony z 16 maja 2012 r. wyjaśnić należy, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne i skuteczne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Natomiast gdy jest dotknięta takimi brakami (np. skarżący nie uiścił wpisu), sąd ograniczy się do odrzucenia skargi (por. postanowienie NSA z 10 czerwca 1987 r., SA/Gd 537/87, OSP 1990 r., nr 4, poz. 207; postanowienie NSA z 3 stycznia 2008 r. sygn. akt I OSK 1829/07; J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wydanie V, Warszawa 2012, str. 221).
Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
P.Z-C.