Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 4

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lubliniez 15 czerwca 2017 r., sygn. akt I SA/Lu 347/17

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Skład
Sędzia WSA Andrzej Niezgoda przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 15 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi B. B. na pismo Regionalnej Izby Obrachunkowej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi - w zakresie zażalenia z dnia 1 czerwca 2017 r.

Sentencja

postanawia:

  1. odrzucić zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę B. B. na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", ponieważ sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

W dniu 1 czerwca 2017 r. skarżący wniósł do tutejszego sądu zażalenie na powyższe postanowienie Sądu odrzucające skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje

Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 1a p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, których przedmiotem jest odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3.

Jak wyżej wskazano, skarżący wniósł zażalenie, na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie odrzucające – jako niedopuszczalną - skargę na pismo Regionalnej Izby Obrachunkowej w przedmiocie opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Od tego postanowienia, zgodnie z treścią art. 173 § 1 p.p.s.a. stronie przysługiwała skarga kasacyjna, zaś strona została błędnie pouczona przez tutejszy Sąd o przysługującym jej zażaleniu, do którego to pouczenia się zastosowała.

Ponieważ strona wniosła zażalenie, a nie skargę kasacyjną, to podlegało ono odrzuceniu. Zgodnie bowiem z art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Zaznaczyć jednak trzeba, że wniesienie niewłaściwego środka zaskarżenia spowodowane było błędnym pouczeniem sądu i z tego względu skarżący nie może ponosić negatywnych konsekwencji procesowych. Skoro skarżący zastosował się do błędnego pouczenia i wniósł od postanowienia zażalenie, to może następnie złożyć skargę kasacyjną z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata, radcę prawnego lub doradcę podatkowego. Wniosek o przywrócenie terminu również powinien spełniać określone przepisami wymogi, w szczególności zaś powinien być złożony w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia.

Mając powyższe na względzie, Sąd odrzucił zażalenie, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 5 kwietnia 2018 r., dokument z 8 lutego 2018 r., dokument z 3 stycznia 2018 r., dokument z 12 października 2017 r., dokument z 7 września 2017 r., dokument z 27 kwietnia 2017 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.