Uzasadnienie
Skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wniosła o imienne wyznaczenie radcy prawnego, który reprezentował skarżącą w postępowaniu podatkowym. W uzasadnieniu wniosku podała, że z mężem mieszka w mieszkaniu córki w W. Jedyny dochód skarżącej i jej męża to świadczenia emerytalne w kwocie razem 3.541,92 zł brutto miesięcznie, do których została skierowana egzekucja należności, wynikających z zaskarżonej decyzji. Nie mają z mężem żadnego majątku, oszczędności. Nie mają nikogo na utrzymaniu. Razem z mężem prowadzą gospodarstwo domowe. Pomagają im dzieci. Koszty utrzymania gospodarstwa domowego, opieki medycznej, lekarstw, wyżywienia, higieny to kwota około 1000 zł miesięcznie w odniesieniu do samej skarżącej. Mieszkanie w Ł. darowała z mężem synowi w 2008 r. Nie prowadzi działalności gospodarczej od października 2008 r. Na dzień zakończenia działalności gospodarczej nie miała żadnego majątku związanego z tą działalnością.
Wartość przedmiotu sporu to kwota rzędu 1.300.000 zł. Na obecnym etapie postępowania sądowego koszty sądowe obejmują wpis od skargi w kwocie 12.922 zł.
Sąd pierwszej instancji postanowieniem z dnia 30 listopada 2012 r. odmówił przyznania prawa pomocy. Sąd drugiej instancji postanowieniem z dnia 16 stycznia 2013 r. uchylił to postanowienie i przekazał wniosek o przyznanie prawa pomocy do ponownego rozpoznania. Wskazał, że ewentualne niejasności oświadczenia skarżącej o jej sytuacji ekonomicznej wymagały wezwania skarżącej do przedłożenia dodatkowych dokumentów. Rozstrzygające znaczenie dla zasadności przyznania prawa pomocy ma aktualna sytuacja majątkowa skarżącej.
Skarżąca została wezwana do udokumentowania aktualnego poziomu dochodów i wydatków jej samej oraz jej męża. W odpowiedzi złożyła dokumenty na okoliczność wysokości wypłacanych małżonkom świadczeń emerytalnych (razem w kwocie rzędu 2400 zł) oraz kosztów utrzymania mieszkania (czynsz za mieszkanie na poziomie 500 zł za styczeń 2013 r., opłaty eksploatacyjne w październiku 2012 r. to kwota rzędu 280 zł, które dotychczas w połowie finansuje skarżąca z mężem według oświadczenia). Oświadczyła, że nie jest w stanie udokumentować wszystkich kosztów leczenia w prywatnych placówkach służby zdrowia.
Wniosek skarżącej zawiera żądanie osoby fizycznej przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w rozumieniu art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.12.270 - p.p.s.a.).
Dla przyznania prawa pomocy we wnioskowanym, całkowitym zakresie skarżąca powinna wykazać, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zgodnie ze stanowiskiem prawnym w sprawie I GZ 425/12 rozstrzygające znaczenie należy przypisać aktualnej sytuacji majątkowej skarżącej i jej męża. W świetle dokumentów i oświadczeń, złożonych przez skarżącą w toku ponownego rozpatrywania wniosku o przyznanie prawa pomocy, aktualny poziom dochodów małżonków w całości jest przeznaczany na koszty bieżącego, koniecznego utrzymania i leczenia, a małżonkowie nie mają innego majątku czy zasobów finansowych. Taki stan rzeczy realizuje przesłankę przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Z tych powodów należało wniosek uwzględnić na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.