Postanowienie WSA w Lublinie z 30 grudnia 2011 r., I SA/Lu 652/11

Rozpoznanie

w dniu 30 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi M. G., B. G.– K., W. H., J. M. na uchwałę Rady Miasta z dnia 25 sierpnia 2011 r. Nr X/108/11 w przedmiocie wezwania do usunięcia naruszenia prawa w zakresie dopuszczalności skargi postanawia odrzucić skargi B.G. – K, W. H.

Sentencja

I SA/Lu 652/11 POSTANOWIENIE Dnia 30 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz

Uzasadnienie

I SA/Lu 652/11

1. B. G.-K., W. H., pomimo prawidłowego wezwania do uiszczenia wpisu od skargi, nie wykonały tego obowiązku / k. 10 do 11, 26, 28 akt sądowych /. Opłacenie skargi wpisem jest wymagane stosownie do art. 220 § 1 i art. 230 § 1 - § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U.02.53.1270 ze zm. – p.p.s.a. /. Wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi zostało skierowane oddzielnie do każdego ze skarżących / których adres został podany /. Zawierało zakreślenie ustawowego terminu na opłacenie skargi wpisem oraz pouczenie o rygorze na wypadek pozostania bezczynnym. Zostało doręczone adresatom. Zakreślony termin upłynął bezskutecznie.
2. W dotychczasowym postępowaniu sądowym został zrealizowany tryb z art. 220 § 1 p.p.s.a. przewidziany dla uiszczenia wpisu od skargi. Nieuiszczenie wpisu od skargi, pomimo prawidłowego wezwania do wykonania tego obowiązku, uzasadnia zastosowanie obligatoryjnego rygoru odrzucenia skargi stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a.
3. Skargi kilku skarżących na uchwałę podjętą w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, zawarte w jednym piśmie w warunkach art. 51 p.p.s.a., miały za przedmiot uchwałę dotyczącą takich samych obowiązków każdego ze skarżących, ale nie tych samych, nie wspólnych w rozumieniu art. 214 § 2 zd. pierwsze p.p.s.a.

Dlatego każdy ze skarżących miał samodzielny obowiązek uiścić wpis od skargi, zgodnie z pisemnym wezwaniem. Tak stanowi art. 214 § 2 zd. drugie p.p.s.a.

4. Z tych względów skargi B. G.-K., W. H., nieopłacone pomimo prawidłowego wezwania, podlegały odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a.