Uzasadnienie
Z. Ż. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Olsztynie dnia "[...]"r., nr "[...]"w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
W dniu 4 sierpnia 2011 r. wpłynął do Sądu wniosek skarżącego o wyłączenie w sprawie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie: A.B., W. K. i T. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, iż w dniu 18 stycznia 2005 r. na ręce Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył: "wypowiedzenie obywatelskiego posłuszeństwa sądownictwu administracyjnemu, które w dalszym ciągu podtrzymuje rozszerzając swoje zarzuty o sędzim sądowy zamordyzm i terroryzm w związku na rozpatrywanie wobec braku legitymacji do sądzenia z uwagi na złożenie przeze mnie wypowiedzenia obywatelskiego posłuszeństwa." Do wniosku skarżący dołączył kserokopię listu otwartego do Prezesa NSA z 18 stycznia 2005 r.
Wymienieni we wniosku o wyłączenie sędziowie złożyli do akt sprawy oświadczenia (k. 49-51 akt sąd.), w których wskazali, że nie zachodzi między nimi, a stronami postępowania okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności w rozpoznaniu sprawy. Ponadto oświadczyli, że w sprawie nie zachodzi żaden z powodów wyłączenia z mocy ustawy, o których mowa w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje.
Instytucję wyłączenia sędziego regulują unormowania art. 18 – 24 p.p.s.a. Przyczyny wyłączenia sędziego z mocy ustawy zostały enumeratywnie wymienione w art. 18 p.p.s.a.. Stosownie zaś do treści art. 19 p.p.s.a., niezależnie od sytuacji, w których sędzia wyłączony jest z mocy samej ustawy, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Strona, wnosząc o wyłączenie sędziego, obowiązana jest uprawdopodobnić przyczynę wyłączenia (art. 20 § 1 p.p.s.a.).
W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być realna, a nie jedynie potencjalna. Nie jest zatem wystarczająca sama podejrzliwość strony bądź utrata przez nią zaufania co do obiektywizmu sędziego. W świetle powyższego bez znaczenia pozostaje subiektywne przekonanie strony o braku bezstronności sędziego wyznaczonego do rozpoznawania jej sprawy, lecz konieczne jest wskazanie poważnych powodów, które obiektywnie spowodowały utratę zaufania strony (vide: postanowienie NSA z dnia 15 września 2008 r., sygn. akt II FZ 397/08, Lex nr 493907).
Podnieść również należy, że przepisem art. 22 § 2 p.p.s.a. ustawodawca nałożył na sędziego, którego dotyczy wniosek o wyłączenie, obowiązek złożenia wyjaśnienia. W sytuacji natomiast, gdy prawdziwość złożonego przez sędziego oświadczenia, iż nie zachodzą żadne z okoliczności określonych w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., nie budzi żadnych wątpliwości, wniosek o jego wyłączenie nie zasługuje na uwzględnienie (por. postanowienie NSA z dnia 19 listopada 2010 r., sygn. akt I OZ 864/10, opubl.: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W odniesieniu do wniosku skarżącego przedstawione w nim argumenty nie mogą stanowić podstawy do wyłączenia sędziów od rozpoznania niniejszej sprawy.
Podkreślić również należy, że wymienieni we wniosku sędziowie złożyli do akt sprawy oświadczenia, o których mowa w art. 22 p.p.s.a. Skarżący zaś nie wskazał na żadne okoliczności, czy też dowody, mogące uprawdopodobnić brak obiektywizmu sędziów w rozpoznaniu sprawy. Argumentacja strony ma charakter ogólnikowy. Brak jest konkretnych okoliczności faktycznych, które mogłyby mieć wpływ na ocenę sposobu prowadzenia postępowania przez wymienionych sędziów.
Podkreślenia wymaga, że ustawodawca użył w art. 19 p.p.s.a. pojęcia "uzasadniona wątpliwość", zatem chodzi tu o wątpliwość co do bezstronności tych osób uzasadnioną obiektywnymi powodami, czyli takimi, które pozostają w związku przyczynowym między ich wystąpieniem, a powstaniem oceny, że prawdopodobne jest, iż w tych okolicznościach sędzia może okazać się nieobiektywny (por. J.P.Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, str. 82).
W niniejszej sprawie nie zachodzą wątpliwości co do obiektywizmu sędziów rozpoznających przedmiotową sprawę.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 22 § 1 i § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.