Uzasadnienie
Z. Ż. (zwany dalej "skarżącym") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym
Postanowieniem z dnia 11 maja 2011 r., sygn. akt I SA/Ol 203/11 Referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych w Olsztynie wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika z urzędu - radcę prawnego E. S..
Wyrokiem z dnia 21 lutego 2013r., sygn. akt I SA/Ol 203/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę na wymienione w sentencji postanowienie z dnia "[...]" w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Następnie postanowieniem z dnia 28 lutego 2013r. przyznał od Skarbu Państwa - kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na rzecz radcy prawnego kwotę 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych) powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu.
W dniu 17 kwietnia 2013 r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł skargę kasacyjną od. ww. wyroku Sądu, w której zawarł wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu ze skargi kasacyjnej, według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej pełnomocnik złożył oświadczenie, że koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części. Wyrokiem z dnia 16 lipca 2015 r., sygn. akt II FSK 1553/13, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną strony.
Wskazać należy, ze stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Jak wynika z odpisu protokołu rozprawy z dnia 16 lipca 2015 r. w sprawie o sygn. akt II FSK 1553/13, pełnomocnik skarżącego brał udziału w rozprawie przeprowadzonej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, zatem koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu obejmują wynagrodzenie i wydatki związane ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Zgodnie z § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jedn. Dz.U z 2013 r., poz. 490) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4, oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego.
Stosownie natomiast do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji: za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny - 100% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Z kolei na podstawie § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W sytuacji zatem, gdy podjęcie przez radcę prawnego E. S. czynności procesowych w imieniu strony skarżącej w postaci sporządzenia, wniesienia skargi kasacyjnej oraz udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie budzi wątpliwości oraz złożenia wraz ze skargą kasacyjną oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części, wniosek o zasądzenie kosztów z tego tytułu zasługuje na uwzględnienie.
Wysokość wynagrodzenia ustalono w kwocie 180 zł mając na uwadze, że przedmiot zaskarżenia kwalifikuje się do pozostałych spraw, o których mowa w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia, jak również okoliczność, że pełnomocnik prowadził już sprawę w pierwszej instancji sądowej (240 zł x 75%).
Mając na uwadze powyższe stwierdzono, że wyznaczonemu radcy prawnemu należne jest wynagrodzenie w kwocie 180 zł netto, powiększone o należny podatek VAT.
Z tych też względów na podstawie art. 250 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.