Uzasadnienie
Z. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej dnia "[...]" r., nr "[...]" w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
W dniu 23 listopada 2011 r. wpłynął do Sądu wniosek skarżącego o wyłączenie w sprawie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że przed Sądem Okręgowym toczy się sprawa, w której pozwanymi, a de facto oskarżonymi są sędziowie WSA w Olsztynie, jak i WSA jako jednostka organizacyjna władzy publicznej.
Sąd wezwał skarżącego oraz jego pełnomocnika do uzupełnienia wniosku, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania, poprzez wskazanie z imienia i nazwiska każdej z osób, której wniosek dotyczy oraz przytoczenie, co do każdej z tych osób uprawdopodobnionych przyczyn wyłączenia.
W odpowiedzi na powyższe skarżący poinformował, że z uwagi na fakt pozwania wszystkich sędziów WSA w Olsztynie przed sąd zaistniały ustawowe przesłanki uniemożliwiające rozpatrywanie jego sprawy przez sędziów, z którymi jest w sporze sądowym.
Pełnomocnik skarżącego sprecyzował natomiast wniosek o wyłączenie w ten sposób, że wniósł o wyłączenie sędziego "[...]". W uzasadnieniu wskazał, że przed Sądem Okręgowym toczy się sprawa z powództwa skarżącego przeciwko m.in. Skarbowi Państwa – Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie. Zawiśnięcie tego sporu uzasadnia wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów WSA w Olsztynie od orzekania w niniejszej sprawie. W szczególności dotyczy to osoby sędziego sprawozdawcy, którym wyznaczony został Sędzia WSA "[...]".
Wymieniony we wniosku o wyłączenie sędzia złożył do akt sprawy oświadczenie, w którym wskazał, że nie zachodzi między nim, a stronami postępowania okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w rozpoznaniu sprawy. Ponadto oświadczył, że w sprawie nie zachodzi żaden z powodów wyłączenia z mocy ustawy, o których mowa w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje.
Instytucję wyłączenia sędziego regulują unormowania art. 18 – 24 p.p.s.a. Przyczyny wyłączenia sędziego z mocy ustawy zostały enumeratywnie wymienione w art. 18 p.p.s.a.. Stosownie zaś do treści art. 19 p.p.s.a., niezależnie od sytuacji, w których sędzia wyłączony jest z mocy samej ustawy, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Strona, wnosząc o wyłączenie sędziego, obowiązana jest uprawdopodobnić przyczynę wyłączenia (art. 20 § 1 p.p.s.a.).
W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być realna, a nie jedynie potencjalna. Nie wystarczy samo subiektywne przekonanie strony o braku bezstronności sędziego wyznaczonego do rozpoznawania jej sprawy, lecz konieczne jest wskazanie poważnych powodów, które obiektywnie spowodowały utratę zaufania strony (vide: postanowienie NSA z dnia 15 września 2008 r., sygn. akt II FZ 397/08, Lex nr 493907).
Podnieść również należy, że przepisem art. 22 § 2 p.p.s.a. ustawodawca nałożył na sędziego, którego dotyczy wniosek o wyłączenie, obowiązek złożenia wyjaśnienia. W sytuacji natomiast, gdy prawdziwość złożonego przez sędziego oświadczenia, iż nie zachodzą żadne z okoliczności określonych w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., nie budzi żadnych wątpliwości, wniosek o jego wyłączenie nie zasługuje na uwzględnienie (por. postanowienie NSA z dnia 19 listopada 2010 r., sygn. akt I OZ 864/10, opubl.: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W odniesieniu do wniosku skarżącego przedstawione w nim argumenty nie mogą stanowić podstawy do wyłączenia sędziego od rozpoznania niniejszej sprawy.
Jak wynika z wniosku skarżącego oraz jego pełnomocnika, podstawę wyłączenia sędziego miałaby stanowić sprawa tocząca się przed Sądem Okręgowym z powództwa skarżącego przeciwko m.in. Skarbowi Państwa - Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie. Pozwanym w niniejszej sprawie nie jest zatem sędzia WSA "[...]", a jednostka jaką jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie. Stąd powołana przez skarżącego przesłanka nie stanowi podstawy wyłączenia wymienionego sędziego.
Podkreślić również należy, że wymieniony we wniosku sędzia złożył do akt sprawy oświadczenie, o którym mowa w art. 22 p.p.s.a. Skarżący zaś nie wskazał na żadne okoliczności, czy też dowody, mogące uprawdopodobnić brak obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu sprawy. Argumentacja strony ma charakter ogólnikowy. Brak jest konkretnych okoliczności faktycznych, które mogłyby mieć wpływ na ocenę sposobu prowadzenia postępowania przez wymienionego sędziego.
Zaznaczenia wymaga, że ustawodawca użył w art. 19 p.p.s.a. pojęcia "uzasadniona wątpliwość", zatem chodzi tu o wątpliwość co do bezstronności tej osoby uzasadnioną obiektywnymi powodami, czyli takimi, które pozostają w związku przyczynowym między ich wystąpieniem, a powstaniem oceny, że prawdopodobne jest, iż w tych okolicznościach sędzia może okazać się nieobiektywny (por. J.P.Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, str. 82).
W niniejszej sprawie nie zachodzą wątpliwości co do obiektywizmu sędziego rozpoznającego przedmiotową sprawę.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 22 § 1 i § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.