Uzasadnienie
W.Z. (dalej jako strona, skarżący) wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia kosztów egzekucyjnych. W skardze skarżący zawarł także wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Postanowieniem Referendarza Sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie z dnia 4 lipca 2016r., sygn. akt I SA/Ol 310/16, odmówiono skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika – radcy prawnego.
Następnie postanowieniem z dnia 25 lipca 2016r., sygn. akt I SA/Ol 310/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie utrzymał w mocy ww. postanowienie Referendarza Sądowego.
Pismem procesowym z dnia 8 sierpnia 2016r. skarżący zwrócił się z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, tym razem w węższym zakresie: ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
Wobec prawomocnego zakończenia postępowania w przedmiocie prawa pomocy skarżący wezwany zastał do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczone zostało skarżącemu w dniu 19 września 2016r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru k. 52 akt sądowych).
Siedmiodniowy termin przewidziany w art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" (j.t. Dz. U z 2016r., poz. 718 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) upłynął w dniu 26 września 2016r..
Pomimo upływu 7-dniowego terminu należny wpis nie został uiszczony.
Faktu tego nie zmienia nadanie w dniu 8 sierpnia 2016r. przez skarżącego ponownego wniosku o prawo pomocy, które będzie rozpoznane w odrębnym trybie. Natomiast wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym został już prawomocnie rozpoznany, co w warunkach niniejszej sprawy powoduje, że kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy nie wstrzymuje Sądu przed działaniem polegającym na wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego, zwłaszcza w sytuacji, gdy zakres ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy, tym razem jest węższy, gdyż strona domaga się ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
Wobec tego niezastosowanie się skarżącego do treści wezwania do uiszczenia wpisu we wskazanym przez sąd terminie, poprzez nieuiszczenie wpisu w terminie wskazanym w wezwaniu sądu dokonanym po prawomocnej odmowie przyznania prawa pomocy, powoduje w konsekwencji, że skarga, jako nieopłacona podlega odrzuceniu.
W związku z powyższym na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. należało skargę odrzucić.