Uzasadnienie
W dniu 12 czerwca 2012 r. do Izby Skarbowej w Opolu wpłynęło pismo S. W., w którym zawarła skargę na decyzję tegoż organu podatkowego z 26 kwietnia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji o odpowiedzialności podatkowej wspólnika spółki cywilnej za zaległości z tytułu podatku od towarów i usług.
W wyniku złożonego przez skarżącą wniosku o przyznanie prawa pomocy Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu postanowieniem z 13 sierpnia 2012 r. przyznał jej prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Orzeczenie to stanowiło podstawę do zwrócenia się do Okręgowej Rady Adwokackiej w Opolu o wyznaczenie dla skarżącej adwokata, co też Sąd uczynił pismem z 14 sierpnia 2012 r. W odpowiedzi Okręgowa Rada Adwokacka w Opolu pismem z 20 sierpnia 2012 r. poinformowała o wyznaczeniu jako pełnomocnika skarżącej – adwokat J. K. Postanowieniem z 31 sierpnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę na decyzję z 26 kwietnia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji o odpowiedzialności podatkowej wspólnika spółki cywilnej za zaległości z tytułu podatku od towarów i usług z uwagi na przekroczenie ustawowego terminu do jej wniesienia.
W piśmie z 15 września 2012 r. pełnomocnik skarżącej adw. J. K. zawarła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W piśmie tym zawarła również wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu za sporządzenie tej opinii, oświadczenie o niedokonaniu na jej rzecz opłat w tym względzie oraz informację o przekazaniu skarżącej przedmiotowej opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej..
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz.270) referendarz sądowy zważył, co następuje
Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa, obejmują zgodnie z § 19 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) - zwanego dalej rozporządzeniem, opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5, rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Natomiast stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynoszą 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, jednak nie mniej niż 120 zł. Zgodnie bowiem z § 18 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia stawka minimalna w innej sprawie niż w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna (co miało miejsce w niniejszej sprawie) wynosi 240 zł. Stąd też należne wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie wynosi 120 zł (50% kwoty 240 zł).
Obliczoną w sposób opisany powyżej kwotę wynagrodzenia adwokata podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług, przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 454, poz. 535 ze zm.) stawka podatku od towarów i usług wynosi 23 %. Jest to stawka podstawowa i obowiązuje ona podatników świadczących usługi prawnicze.
Jednocześnie mając na względzie rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz nakład pracy przy sporządzeniu i wniesieniu skargi kasacyjnej uznano, że przyznanie wyższego wynagrodzenia byłoby nieuzasadnione.
Zatem mając na względzie dyspozycję powyższych przepisów odnośnie wynagrodzenia adwokata za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej orzeczono jak w sentencji.