Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opoluz 5 marca 2021 r., sygn. akt I SA/Op 7/21

Uzasadnienie

Przedmiotem skargi wniesionej przez R. M. (dalej określany jako: strona, skarżący, rolnik) jest decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Opolu (dalej w skrócie: Dyrektor OR ARiMR) z 29.10.2020 r., wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 - dalej jako: "K.p.a.") w zw. z art. 29 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2019 r. poz. 1505 – dalej jako ustawa o ARiMR), utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Nysie z 2.09.2020 r. w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu Programu Rolnośrodowiskowego.

Zaskarżoną decyzję wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Dnia 07.05.2012 r. skarżący złożył do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Nysie wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej (PROW 2007-2013) na rok 2012.

W ramach złożonego wniosku strona zgłosiła do płatności w ramach:

1. 1. Pakietu 1 - Rolnictwo zrównoważone w wariancie 1 - Zrównoważony sposób gospodarowania powierzchnię 31,68 ha oraz
2. 2. Pakietu 8 - Ochrona gleb i wód w wariancie 8.3.1. - Międzyplon ścierniskowy powierzchnię 7,94 ha.

Po przeprowadzeniu kontroli administracyjnej decyzją z dnia 08.02.2013 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Nysie przyznał skarżącemu płatności rolnośrodowiskowe na rok 2012 w wysokości 14 580,80 zł, w tym:

⦁ z tytułu Zrównoważony sposób gospodarowania - 11 404, 80 zł (płatność do powierzchni 31,68 ha) oraz

⦁ z tytułu Ochrona gleb i wód - kwotę 3 176,00 zł (płatność do powierzchni 7,94 ha).

Decyzja została doręczona w dniu 12.02.2013 r., płatność została zrealizowana w dniu 04.03.2013 r.

Dnia 10.05.2013 r. skarżący złożył do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Nysie wniosek kontynuacyjny o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej (PROW 2007-2013) na rok 2013.

W ramach złożonego wniosku strona zgłosiła do płatności w ramach:

1. 1. Pakietu 1 - Rolnictwo zrównoważone w wariancie 1 - Zrównoważony sposób gospodarowania powierzchnię 36,39 ha oraz
2. 2. Pakietu 8 - Ochrona gleb i wód w wariancie 8.3.1. - Międzyplon ścierniskowy powierzchnię 7,64 ha.

Po przeprowadzeniu kontroli administracyjnej, decyzją z dnia 05.03.2014 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Nysie przyznał skarżącemu płatności rolnośrodowiskowe na rok 2013 w wysokości 14 342,00 zł, w tym:

⦁ z tytułu - Zrównoważony sposób gospodarowania -11 286, 00 zł (płatność do powierzchni 31,35 ha) oraz

⦁ z tytułu - Ochrona gleb i wód - kwotę 3 056,00 zł (płatność do powierzchni 7,64 ha).

Decyzja została doręczona w dniu 10.03.2014 r., płatność została zrealizowana w dniu 29.04.2014 r.

Dnia 15.05.2014 r. skarżący złożył do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Nysie kolejny wniosek kontynuacyjny o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej (PROW 2007-2013) na rok 2014.

W ramach złożonego wniosku strona zgłosiła do płatności w ramach:

1. 1. Pakietu 1 - Rolnictwo zrównoważone w wariancie 1 - Zrównoważony sposób gospodarowania powierzchnię 37,01ha oraz
2. 2. Pakietu 8 - Ochrona gleb i wód w wariancie 8.3.1. - Międzyplon ścierniskowy powierzchnię 5, 09 ha.

Po przeprowadzeniu kontroli administracyjnej, decyzją z dnia 07.04.2015 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Nysie przyznał skarżącemu płatności rolnośrodowiskowe na rok 2014 w wysokości 11 506,40 zł, w tym:

⦁ z tytułu Zrównoważony sposób gospodarowania - 9 518,40 zł (płatność do powierzchni 28,17 ha) oraz

⦁ z tytułu Ochrona gleb i wód - kwotę 1 988,00 zł (płatność do powierzchni 4,97 ha).

Decyzja została doręczona w dniu 09.04.2015 r., płatność została zrealizowana w dniu 29.04.2015 r.

Dnia 15.06.2015 r. skarżący złożył do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Nysie kolejny wniosek kontynuacyjny o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej (PROW 2007-2013) na rok 2015.

W ramach złożonego wniosku strona zgłosiła do płatności w ramach:

1. 1. Pakietu 1 - Rolnictwo zrównoważone w wariancie 1 - Zrównoważony sposób gospodarowania powierzchnię 27,84 oraz
2. 2. Pakietu 8 - Ochrona gleb i wód w wariancie 8.3.1. - Międzyplon ścierniskowy powierzchnię 3,10 ha.

Po przeprowadzeniu kontroli administracyjnej, decyzją z dnia 20.06.2016 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Nysie przyznał skarżącemu płatności rolnośrodowiskowe na rok 2015 w wysokości 11 183,20 zł, w tym:

⦁ z tytułu Zrównoważony sposób gospodarowania - 9 943,20 zł (płatność do powierzchni 27,62 ha) oraz

⦁ z tytułu Ochrona gleb i wód - kwotę 1 240,00 zł (płatność do powierzchni 3,10 ha).

Decyzja została doręczona w dniu 05.07.2016 r., płatność została zrealizowana w dniu 28.06.2016 r.

Dnia 15.06.2016 r. skarżący złożył do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Nysie kolejny wniosek kontynuacyjny o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej (PROW 2007-2013) na rok 2016.

W ramach złożonego wniosku strona zgłosiła do płatności w ramach:

1. 1. Pakietu 1 - Rolnictwo zrównoważone w wariancie 1 - Zrównoważony sposób gospodarowania powierzchnię 16,57 oraz
2. 2. Pakietu 8 - Ochrona gleb i wód w wariancie 8.3.1. - Międzyplon ścierniskowy powierzchnię 2, 62 ha.

Podczas kontroli administracyjnej stwierdzono, iż rolnik nie spełnił wymogu prawidłowego doboru i następstwa roślin uprawianych w plonie głównym, przy zastosowaniu co najmniej trzech gatunków roślin, każdego z innej grupy roślin, z wyłączeniem roślin wieloletnich (tabelka na str. 2-3 uzasadnienia zaskarżonej decyzji).

Ze względu na stwierdzone uchybienie w przestrzeganiu przez rolnika wymogów w ramach określonych wariantów pakietu 1 - Rolnictwo zrównoważone, nastąpiło zmniejszenie płatności w wysokości 2 134,80 zł.

Po przeprowadzeniu kontroli administracyjnej, decyzją z dnia 07.06.2017 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Nysie przyznał skarżącemu płatności rolnośrodowiskowe na rok 2016 w wysokości 4 813,60 zł, w tym:

⦁ z tytułu Zrównoważony sposób gospodarowania - 3 765,60 zł (płatność do powierzchni 16,39 ha) oraz

⦁ z tytułu Ochrona gleb i wód - kwotę 1 048,00 zł (płatność do powierzchni 2,62 ha).

Decyzja została doręczona w dniu 05.07.2016 r., płatność została zrealizowana w dniu 28.06.2016 r.

W dniu 15.11.2017 roku Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Nysie, wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych środków finansowych przyznanych skarżącemu, na mocy decyzji o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej na rok 2012 z dnia 08.02.2013 r., decyzji o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej na rok 2013 z dnia 05.03.2014 r., decyzji o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej na rok 2014 z dnia 07.04.2015 r., decyzji o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej na rok 2015 z dnia 20.06.2016 r.

Decyzją z dnia 23.01.2018 r. o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu Programu Rolnośrodówiskowego, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Nysie ustalił skarżącemu kwotę nienależnie pobranych płatności w łącznej wysokości 25 079, 07 zł.

W uzasadnieniu tej decyzji wskazano, iż z uwagi na fakt, że w przedmiotowej sprawie nastąpiło zaniechanie prowadzenia działalności rolniczej na działkach objętych zobowiązaniem rolnośrodowiskowym o powierzchni: w roku 2012-2015 - 0,55 ha, w roku 2012-2016 - 11,23 ha, powstała nienależnie pobrana kwota środków pieniężnych w wysokości 16 765,20 zł. Ponadto z uwagi na stwierdzone w przedmiotowej sprawie uchybienia w przestrzeganiu przez stronę wymogów dla poszczególnych pakietów i ich wariantów, powstała nienależnie pobrana kwota środków pieniężnych w wysokości 8 313, 87 zł.

W dniu 07.02.2018 roku strona złożyła pismo odwoławcze, w którym podniosła, że w odniesieniu do działek wymienionych w decyzji, co do których stwierdzono uchybienia dotyczące braku trzeciej rośliny w płodozmianie w latach 2012-2016, stan rzeczywisty dla upraw na działkach a, b, c (działki rolne d, e, f, g) w roku 2012 był następujący: posiany był rzepak ozimy, natomiast na działkach h i (działka rolna j) - mieszanka grochu z pszenicą. Niezgodność ta powstała wskutek błędnego zadeklarowania upraw do wniosku rolnośrodowiskowego, w którym to wniosku w roku 2012 zadeklarowano pszenicę ozimą. Strona twierdzi, iż do ostatniego roku zobowiązania kontrolowała płodozmian i była pewna, ze na wszystkich działkach przeszły trzy grupy. Pozostała kwota do zwrotu ujęta w decyzji wygenerowana została na skutek odebrania stronie dzierżawionych gruntów w ostatnim roku zobowiązania. Strona wniosła o przychylenie się do wyjaśnień dotyczących błędnie zadeklarowanych roślin w roku 2012.

Dyrektor Opolskiego Oddziału Regionalnego ARiMR, pismem z dnia 07.03.2018 roku wezwał stronę do przedłożenia dowodów na okoliczność dokonania w roku 2012 siewu rzepaku ozimego na działkach ewidencyjnych o numerach a,b, c oraz siewu mieszanki grochu z pszenicą na działkach ewidencyjnych o numerach h oraz i.

W dniu 22.03.2018 roku, skarżący przedłożył Rejestr działalności rolnośrodowiskowej prowadzony na rok 2012. Dodatkowo, w dniu 28.03.2018 roku, do Opolskiego Oddziału Regionalnego ARiMR wpłynęły dwa oświadczenia, T. P. oraz A. M. potwierdzające, iż w roku 2012 został dokonany siew rzepaku ozimego na działkach ewidencyjnych o numerach a, b, c oraz siew mieszanki grochu z pszenicą na działkach ewidencyjnych o numerach h oraz i.

W dniu 17.04.2018 roku Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w Opolu, decyzją nr [...] uchylił decyzję Nr [...] z dnia 23.01.2018 roku o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu Programu Rołnośrodowiskowego wydaną przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Nysie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, wskazując w uzasadnieniu, iż przedkładane dowody wymagają przeprowadzenia znacznego i wnikliwego postępowania wyjaśniającego.

W dniu 05.02.2019 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Nysie wznowił postępowania administracyjne w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na rok 2016 zakończone decyzją z dnia 07.06.2017 w celu ustalenia, czy argumenty podnoszone przez stronę w trakcie postępowania odwoławczego oraz przekładane dowody mają wpływ na rozstrzygnięcie co do struktury zasiewów w latach 2012-2016 a tym samym na kwotę sankcji z tytułu nieprzestrzegania wymogów zmianowania.

Po przeprowadzeniu z urzędu postępowania w sprawie wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia 07.06.2017 r. w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej PROW 2007 - 2013 r., Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Nysie na mocy decyzją z dnia 19.02.2019 roku odmówił uchylenia decyzji z dnia 07.06.2017 r.

W jej uzasadnieniu organ I instancji wskazał, iż na podstawie rejestru działalności rolnośrodowiskowej na 2012 rok, jak i zeznań świadków, nie można jednoznacznie stwierdzić wysiewu rzepaku ozimego w 2012 roku.

Po rozpatrzeniu odwołania strony, Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w Opolu decyzją z dnia 13.05.2019 r. utrzymał w mocy ww. decyzję z dnia 19.02.2019 r.

Na powyższą decyzję strona w dniu 21.06.2019 roku złożyła skargę do WSA w Opolu która to skarga postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 29.08.2019 roku została odrzucona (sygn. akt. I SA/Op 304/19).

Decyzją z dnia 19.11.2019 r. o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu Programu Rolnośrodowiskowego, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Nysie ustalił skarżącemu kwotę nienależnie pobranych płatności w łącznej wysokości 25 079, 07 zł.

W uzasadnieniu tej decyzji wskazano, iż z uwagi na fakt, że w przedmiotowej sprawie nastąpiło zaniechanie prowadzenia działalności rolniczej na działkach objętych zobowiązaniem rolnośrodowiskowym o powierzchni: w roku 2012-2014 - 11,78 ha, w roku 2015 - 11,23 ha, powstała nienależnie pobrana kwota środków pieniężnych w wysokości 16 765,20 zł. Ponadto z uwagi na stwierdzone w przedmiotowej sprawie uchybienia w przestrzeganiu przez stronę wymogów dla poszczególnych pakietów i ich wariantów, powstała nienależnie pobrana kwota środków pieniężnych w wysokości 8 313, 87 zł.

Decyzją z dnia 14.01.2020 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego w Opolu uchylił decyzję Kierownika Biura Powiatowego w Nysie z dnia 19.11.2019 r. o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu Programu Rolnośrodowiskowego i przekazał ją do ponownego rozpatrzenia.

W uzasadnieniu powyższej decyzji wskazano między innymi, iż w dniu wydawania powyższej decyzji obowiązkiem organu było wyliczenie kwoty do zwrotu zgodnie z treścią § 39 ust. 2 rozporządzenia rolnośrodowiskowego.

Od powyższej decyzji skarżący złożył w dniu 04.02.2020 r. sprzeciw do WSA w Opolu. W dniu 26.03.2020 roku WSA w Opolu, wydał wyrok oddalający sprzeciw (sygn. akt I SA/Op 88/20).

Decyzją z dnia 25.02.2020 roku o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu Programu Rolnośrodowiskowego, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Nysie ustalił skarżącemu kwotę nienależnie pobranych płatności w łącznej wysokości 23 700,31 zł.

W uzasadnieniu wskazał, iż z uwagi na fakt, że w przedmiotowej sprawie nastąpiło zaniechanie prowadzenia działalności rolniczej na działkach objętych zobowiązaniem rolnośrodowiskowym o powierzchni: w roku 2012-2014 - 11,78 ha, w roku 2015 - 11,23 ha, powstała nienależnie pobrana kwota środków pieniężnych w wysokości 14 604,80 zł. Ponadto z uwagi na stwierdzone w przedmiotowej sprawie uchybienia w przestrzeganiu przez stronę wymogów dla poszczególnych pakietów i ich wariantów, powstała nienależnie pobrana kwota środków pieniężnych w wysokości 9 095,51 zł.

Decyzją z dnia 07.04.2020 roku Dyrektor Oddziału Regionalnego w Opolu uchylił decyzję Kierownika Biura Powiatowego w Nysie z dnia 25.02.2020 roku o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu Programu Rolnośrodowiskowego i przekazał ją do ponownego rozpatrzenia.

W uzasadnieniu powyższej decyzji wskazano, iż jest ona dotknięta uchybieniami natury proceduralnej, które uniemożliwiają merytoryczną kontrolę instancyjną. Otóż, organ l instancji w uzasadnieniu wskazał, iż kwota nienależnie pobranych płatności w związku z zaniechaniem prowadzenia działalności rolniczej na działkach rolnych objętych zobowiązaniem została ustalona na poziomie 23 700,31 zł. Jednakże z powyższego uzasadnienia nie sposób wywnioskować, na jakiej podstawie i w jaki sposób została obliczona powyższa kwota do zwrotu.

Decyzją z dnia 02.09.2020 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Nysie ustalił skarżącemu kwotę nienależnie pobranych płatności z tytułu Programu Rolnośrodowiskowego w łącznej wysokości 23 700,31 zł.

W uzasadnieniu organ wskazał, że z uwagi na fakt, iż w przedmiotowej sprawie nastąpiło zaniechanie prowadzenia działalności rolniczej na działkach objętych zobowiązaniem rolnośrodowiskowym o powierzchni: w roku 2012-2014 - 11,78 ha,-w roku 2015 - 11,23 ha powstała nienależnie pobrana kwota środków pieniężnych w wysokości 14 604,80 zł. Ponadto z uwagi na stwierdzone w przedmiotowej sprawie uchybienia w przestrzeganiu przez stronę wymogów dla poszczególnych pakietów i ich wariantów, powstała nienależnie pobrana kwota środków pieniężnych w wysokości 9095, 51 zł.

Po rozpatrzeniu odwołania skarżącego, Dyrektor Oddziału Regionalnego Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Opolu wydał opisaną na wstępie decyzję z dnia 29.10.2020 r.

W uzasadnieniu w pierwszej kolejności wskazał na przepisy mające zastosowanie w sprawie, a to art. 29 ust. 1, ust. 2, ust. 7 ustawy o ARiMR, art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 roku o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2014 (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1936), § 2 ust. 1, § 23 ust. 2, § 39 ust. 1 - 4 rozporządzenia z dnia 13 marca 2013 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2013 r. poz. 361 ze zm.),[dalej: rozporządzenie z dnia 13.03.2013 r.], art. 35 ust. 1-4 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) Nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 roku uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz.

UE L 181 z 30.06.2014 r. str. 48), art. 7 ust. 1 - 3 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) z dnia 17 lipca 2014 roku nr 809/2014 ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UL) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE z 31.07.2014 r. L 227, str. 69), art. 3 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE, EURATOM) Nr 2988/95 /. dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz. U. WE. L312/1 z dnia 23.12.1995r.), art. 47 § 1, art. 51 § 1, art. 53 § 3 i 4, art. 54, art. 56 § 1 i § 3 Ordynacji podatkowej.

Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR zauważył, że zaskarżona decyzja została wydana w wyniku wydania decyzji nr [...] z dnia 07.04.2020 roku, o uchyleniu pierwotnej decyzji nr [...] z dnia 25.02.2020 roku o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu Programu Rolnośrodowiskowego przez organ II instancji. Organ II instancji w swojej decyzji wskazał, aby przy ponownym rozstrzygnięciu przedmiotowej sprawy, wskazać stronie sposób oraz podstawy prawne wyliczenia kwoty do zwrotu.

Odnosząc się do argumentów strony dotyczących faktu wydania przez Dyrektora Opolskiego Oddziału Regionalnego ARiMR, decyzji uchylającej poprzednią decyzję o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności organ wskazał, iż uchylenie poprzedniej decyzji wynikało jedynie z niezrozumiałego sposobu wyliczenia kwoty do zwrotu. Przy czym na obecnym etapie sprawy organ odwoławczy nie ma zastrzeżeń do sposobu wyliczenia wysokości poszczególnych płatności. Uzasadnienie organu niższego stopnia w tym zakresie jest jednoznaczne, zawiera odwołanie do przepisów mających zastosowanie do tej kwestii i sporządzone jest jasno i zrozumiale.

Kwota do zwrotu w wysokości 14 604,80 zł wynikała wprost z § 39 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 roku który mówi, iż płatność rolnośrodowiskowa podlega zwrotowi, jeżeli rolnik zmniejszył obszar gruntów ornych, na którym powinien realizować zobowiązanie rolnośrodowiskowe. Strona składając wniosek o przyznanie płatności w roku 2016 zadeklarowała powierzchnię 16,39 ha, a więc poniżej powierzchni objętej zobowiązaniem.

Sposób wyliczenia przedstawiał się w następujący sposób:

1. - powierzchnia objęta zobowiązaniem podjęta w roku 2012: 31,68 ha,
2. - powierzchnia gruntów objęta zmniejszeniem w roku 2012: 11,78 ha (na wcześniejszych etapach postępowania strona dokonała zwrotu za powierzchnię 3,51 ha),
3. - kwota płatności po dokonaniu wcześniejszych zwrotów: 10 141,20 zł,
4. - procent zwrotu płatności: 37,18%,
5. - kwota do zwrotu za rok 2012: 3 770,50 zł (37,18% * 10 141,20 zł),
6. - powierzchnia deklarowana w roku 2013: 31,35 ha,
7. - powierzchnia gruntów objęta zmniejszeniem w roku 2013: 11,78 (na wcześniejszych etapach postępowania strona dokonała zwrotu za powierzchnię 3,18 ha),
8. - kwota płatności po dokonaniu wcześniejszych zwrotów: 10 141,20 zł,
9. - procent zwrotu płatności: 37,18%,
10. - kwota do zwrotu za rok 2013: 3 770,50 zł (37,18% * 10 141,20 zł),
11. - powierzchnia deklarowana w roku 2014: 28,17 ha,
12. - powierzchnia gruntów objęta zmniejszeniem w roku 2014: 11,78,
13. - kwota płatności po dokonaniu wcześniejszych zwrotów: 9 518,40 zł,
14. - procent zwrotu płatności: 37,18%,
15. - kwota do zwrotu za rok 2014: 3 538,94 zł (37,18% * 9 518,40 zł).
16. - powierzchnia deklarowana w roku 2015: 27,62 ha,
17. - powierzchnia gruntów objęta zmniejszeniem w roku 2015:11,23,
18. - kwota płatności po dokonaniu wcześniejszych zwrotów: 9 943,20 zł,
19. - procent zwrotu płatności: 35,45%,
20. - kwota do zwrotu za rok 2015: 3 524,86 zł (35,45% 4 9 943,20 zł).

Dodatkowo w roku 2016 zostało stwierdzone uchybienie przestrzegania prawidłowego doboru i następstwa roślin, co skutkowało zastosowaniem art. 18 ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 roku poprzez zwrot części płatności za lata ubiegłe w wysokości odpowiadającej tu sankcji nałożonej w roku 2016 w związku z nieprzestrzeganiem w/wym. wymogu, tj. 36,1806%, w całkowitej kwocie 9 095,51 zł.

Na kwotę tą składają się płatności:

1. - kwota płatności przyznana do wariantu 1.1 w 2012 roku pomniejszona o zwrot z tytułu niedotrzymania zobowiązań = 11 404, 80 zł - 118,80 zł - 1 144,80 zł - 3770,50 zł = 6370,70 zł,
2. - procent zmniejszenia płatności do wariantu 1.1 w 2016 roku - 36,1806 %,
3. - kwota płatności, za którą powinien być dokonany zwrot za wariant 1.1 (rok 2012) = kwota płatności (rok 2012) * % zmniejszenia płatności w roku 2016 = 6370,70 zł 36,1806 % = 2304,96 zł,
4. - kwota płatności przyznana do wariantu 1.1 w 2013 roku pomniejszona o zwrot z tytułu niedotrzymania zobowiązań = 11 286,00 zł - 1 144,80 zł - 3770,50 zł = 6370,70 zł,
5. - procent zmniejszenia płatności do wariantu 1.1 w 2016 roku - 36,1806 %,
6. - kwota płatności, za którą powinien być dokonany zwrot za wariant 1.1 (rok 2013) = kwota płatności (rok 2013) % zmniejszenia płatności w roku 2016 = 6370,70 zł 36,1806 % - 2304,96 zł
7. - kwota płatności przyznana do wariantu 1.1 w 2014 roku pomniejszona o zwrot z tytułu niedotrzymania zobowiązań - 9 518,40 zł - 3538,94 zł = 5979,46 zł,
8. - procent zmniejszenia płatności do wariantu 1.1 w 2016 roku - 36,1806 %,
9. - kwota płatności, za którą powinien być dokonany zwrot za wariant 1.1 (rok 2014) = kwota płatności (rok 2014) * % zmniejszenia płatności w roku 2016 = 5979,46 zł 36,1806 % = 2163,40 zł,
10. - kwota płatności przyznana do wariantu 1.1 w 2015 roku pomniejszona o zwrot z tytułu niedotrzymania zobowiązań - 9 943,20 - 3524,86 zł - 6418,34 zł,
11. - procent zmniejszenia płatności do wariantu 1.1 w 2016 rok - 36,1806 %,
12. - kwota płatności, za którą powinien być dokonany zwrot za wariant 1.1 (rok 2015) = kwota płatności (rok 2015) % zmniejszenia płatności w roku 2016 = 6418,34zł 36,1806 % = 2322,19 zł.

Organ wyjaśnił, że postępowanie mające na celu ustalenie kwoty nienależnie pobranych płatności jest procedurą odrębną od postępowania w kwestii przyznania płatności, wszczętą w sytuacji, gdy w obrocie prawnym funkcjonowała ostateczna decyzja w sprawie wydania pierwotnych rozstrzygnięć w sprawie. Ten stan rzeczy rodzi daleko idące konsekwencje, bowiem przedmiotem tejże procedury są jedynie kwestie ustalenia, czy konkretny producent pobrał w sposób nienależny kwotę płatności, a jeśli tak, to w jakiej wysokości. Na tym etapie nie bada się zasadności przyznania płatności, co powoduje, iż złożone wcześniej przez stronę wyjaśnienia odnośnie użytkowania działek rolnych nie mają znaczenia dla ustalenia kwot nienależnie pobranych płatności. Owe zagadnienia były w niniejszej sprawie analizowane na etapie wznowienia postępowania, które zostało zakończone wydaniem ostatecznej decyzji nr [...] z dnia 19.02.2019 roku o odmowie uchyleniu decyzji dotychczasowej oraz decyzji Dyrektora Opolskiego Oddziału Regionalnego ARiMR nr [...] z dnia 13.05.2019 roku, która korzysta z waloru ostateczności.

Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w Opolu nie może ponownie badać tejże problematyki, bowiem takie działanie doprowadziłoby do naruszenia jednej z zasad ogólnych procedury administracyjnej - zasady trwałości decyzji ostatecznych.

Organ zauważył, że Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Nysie zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy w celu ustalenia stanu faktycznego w przedmiotowej sprawie. To nie okoliczności dotyczące sposobu użytkowania rolniczego spornych działek były przedmiotem prowadzonego postępowania lecz okoliczność, czy w prowadzonej sprawie strona dopuściła się pobrania nienależnie pobranych płatności.

W przedmiotowej sprawie nie zaistniały przesłanki, zawarte w art. 80 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, zwalniające stronę z obowiązku zwrotu nienależnie pobranych płatności. Organ Agencji nie dochodzi zwrotu płatności jeśli wyplata nastąpiła z powodu zaistnienia błędu organu, który nie mógł zostać wykryty w toku zwykłych okoliczności. Zdaniem organu odwoławczego w sprawie skarżącego nie może być mowy o błędzie, ponieważ płatności zostały przekazane na podstawie ostatecznych decyzji administracyjnej. Po drugie, późniejszy zwrot nienależnie pobranych płatności wynika z przepisów materialnych (unijnych i krajowych), które regulują kwestie konsekwencji wynikających z niedochowania powierzchni zobowiązania (§ 39 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia) oraz nieprzestrzegania wymogów (art. 18 rozp. Komisji (UE) nr 65/2011).

W zakresie przedawnienia należności, do płatności za lata 2012-2015, zastosowanie ma 3 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE, EURATOM) nr 2988/95. W przypadku płatności finansowanych w całości lub w części ze środków unijnych, przedawnienie obowiązku zwrotu płatności, zgodnie z powyższym przepisem, następuje po 4 latach od czasu dopuszczenia się nieprawidłowości lub najpóźniej 8 lat od czasu dopuszczenia się nieprawidłowości, uwzględniając przerwanie okresu przedawnienia. W przedmiotowej sprawie za datę dopuszczenia się nieprawidłowości uznano dzień złożenia wniosku o przyznanie płatności, to jest dzień 15.06.2016 roku. W związku z doręczeniem w dniu 20.11.2017 roku zawiadomienia o wszczęciu postępowania administracyjnego, nastąpiło przerwanie czteroletniego okresu przedawnienia liczonego od dnia 15.06.2016 roku. Zatem czteroletni termin na wydanie rozstrzygnięcia w postępowaniu o ustalenie kwoty nienależnie pobranych płatności nie upłynął (liczony od dnia 20.11.2017 roku upływa dopiero 20.11.2021 roku).

Organ stwierdził, że w sprawie brak podstaw do odstąpienia od ustalenia kwot nienależnie lub nadmiernie pobranych płatności na podstawie art. 54 ust. 3 rozporządzenia nr 1306/2013.

Wyjaśnił, iż kwoty z tytułu płatności rolnośrodowiskowych przekraczają kwotę stanowiącą równowartości 100 euro, przeliczoną na złote według kursu euro, przeliczoną na złote według kursu euro, ustalonego zgodnie z art. 106 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013. Tym samym w odniesieniu do ww. płatności nie zachodzą przesłanki uzasadniające odstąpienie od ustalenia kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych płatności.

Biorąc powyższe pod uwagę organ stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki umożliwiające odstąpienie ze strony ARiMR od dochodzenia zwrotu pobranych środków pieniężnych, a skarżący zobowiązany jest do zwrotu otrzymanych płatności rolnośrodowiskowych w wysokości 23 700,31 zł.

W skardze na powyższą decyzję skarżący wskazał, że we wznowionym postępowaniu administracyjnym w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na rok 2016 w celu ustalenia argumentów podnoszonych przez stronę, Kierownik Biura Powiatowego, a następnie Dyrektor Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Opolu, podważyli wiarygodność świadków świadczących w sprawie, a którzy to jednoznacznie stwierdzili, jaka uprawa znajdowała się na konkretnych działkach.

Skarżący nie zgodził się z tym faktem, iż wiarygodność słów rolników, którzy sąsiadują z jego działkami rolnymi i w ich sąsiedztwie uprawiają swoje użytki rolne, nie została przyjęta przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Nysie i Dyrektora ARiMR w Opolu.

Podniósł, że sam Dyrektor Oddziału w decyzji nr [...] z dnia 07 kwietnia 2020 roku zauważył, iż oceniając prawidłowość wydania owej decyzji została ona dotknięta uchybieniami natury proceduralnej, które uniemożliwiają merytoryczną kontrolę instancyjną. Dyrektor ocenił bowiem, że naliczona kwota zwrotu jest nieprawdziwa i z przesłanego uzasadnienia nie sposób wywnioskować na jakiej podstawie i w jaki sposób została naliczona.

Skarżący postawił tezę, iż gdyby zapłacił wskazaną kwotę bez odwołania, zostałby w majestacie prawa oszukany przez instytucję państwową, która powinna stać na straży prawa i tego prawa przestrzegać.

W związku z powyższym zwrócił się z prośbą o ponowne i rzetelne rozpatrzenie odwołania oraz o ponowne przeanalizowanie wszystkich podnoszonych argumentów uwiarygadniających zaistniałą sytuację.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor OR ARiMR w Opolu wniósł o jej oddalenie, podtrzymując całość argumentacji zawartej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga nie jest uzasadniona.

Kryteria sądowej kontroli zaskarżonych aktów organów administracji publicznej zostały wyznaczone przepisem art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) - dalej jako: p.p.s.a., zgodnie z którym decyzja podlega uchyleniu w razie stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub innego naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy jak też w razie stwierdzenia okoliczności uzasadniających stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji (pkt 2). Równocześnie w myśl art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (z zastrzeżeniem niemającym tu zastosowania).

Przeprowadzona przez Sąd, w granicach tak określonej kognicji, kontrola legalności zaskarżonej decyzji wykazała, że rozstrzygnięcie to nie narusza prawa. Sąd nie stwierdził bowiem nieprawidłowości zarówno co do ustalenia stanu faktycznego sprawy, jak i w zakresie zastosowania do niego odpowiednich przepisów prawa. W ocenie Sądu, postępowanie wyjaśniające zostało przeprowadzone prawidłowo, ustalenia organów nie pozostawiają wątpliwości, a ocena dokonana na podstawie przyjętych ustaleń znajduje umocowanie w zgromadzonym materiale dowodowym.

Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Opolu dnia z 29.10.2020 r. w przedmiocie ustalenia skarżącemu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu Programu Rolnośrodowiskowego w łącznej wysokości 23 700,31 zł.

Ze stanu sprawy wynika, że skarżący w latach 2012 – 2016 wnioskował o przyznanie płatności rolnośrodowiskowych.

I tak, w poszczególnych latach organ wydawał decyzje w przedmiocie przyznania skarżącemu płatności rolnośrodowiskowych, tj.:

1. 1. decyzją z dnia 08.02.2013 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Nysie przyznał skarżącemu płatności rolnośrodowiskowe na rok 2012 w wysokości 14 580,80 zł, w tym:

⦁ z tytułu Zrównoważony sposób gospodarowania - 11 404, 80 zł (płatność do powierzchni 31,68 ha) oraz

⦁ z tytułu Ochrona gleb i wód - kwotę 3 176,00 zł (płatność do powierzchni 7,94 ha).

1. 2. decyzją z dnia 05.03.2014 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Nysie przyznał skarżącemu płatności rolnośrodowiskowe na rok 2013 w wysokości 14 342,00 zł, w tym:

⦁ z tytułu Zrównoważony sposób gospodarowania -11 286, 00 zł (płatność do powierzchni 31,35 ha) oraz

⦁ z tytułu Ochrona gleb i wód - kwotę 3 056,00 zł (płatność do powierzchni 7,64 ha).

1. 3. decyzją z dnia 07.04.2015 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Nysie przyznał skarżącemu płatności rolnośrodowiskowe na rok 2014 w wysokości 11 506,40 zł, w tym:

⦁ z tytułu Zrównoważony sposób gospodarowania - 9 518,40 zł (płatność do powierzchni 28,17 ha) oraz

⦁ z tytułu Ochrona gleb i wód - kwotę 1 988,00 zł (płatność do powierzchni 4,97 ha).

1. 4. decyzją z dnia 20.06.2016 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Nysie przyznał skarżącemu płatności rolnośrodowiskowe na rok 2015 w wysokości 11 183,20 zł, w tym:

⦁ z tytułu Zrównoważony sposób gospodarowania - 9 943,20 zł (płatność do powierzchni 27,62 ha) oraz

⦁ z tytułu Ochronił gleb i wód - kwotę 1 240,00 zł (płatność do powierzchni 3,10 ha).

1. 5. decyzją z dnia 07.06.2017 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Nysie przyznał skarżącemu płatności rolnośrodowiskowe na rok 2016 w wysokości 4 813,60 zł, w tym:

⦁ z tytułu Zrównoważony sposób gospodarowania - 3 765,60 zł (płatność do powierzchni 16,39 ha) oraz

⦁ z tytułu Ochrona gleb i wód - kwotę 1 048,00 zł (płatność do powierzchni 2,62 ha).

Podczas kontroli administracyjnej prowadzonej na skutek wniosku skarżącego o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej za 2016 r. stwierdzono, iż rolnik nie spełnił wymogu prawidłowego doboru i następstwa roślin uprawianych w plonie głównym, przy zastosowaniu co najmniej trzech gatunków roślin, każdego z innej grupy roślin, z wyłączeniem roślin wieloletnich (zob. tabelka na str. 2-3 uzasadnienia zaskarżonej decyzji).

Ze względu na stwierdzone uchybienie w przestrzeganiu przez rolnika wymogów w ramach określonych wariantów pakietu 1 - Rolnictwo zrównoważone, nastąpiło zmniejszenie płatności w wysokości 2 134,80 zł.

W dniu 15.11.2017 roku Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Nysie, wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych środków finansowych przyznanych skarżącemu, na mocy ww. decyzji o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej za lata 2012 – 2015.

Z kolei w dniu 05.02.2019 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Nysie wznowił postępowania administracyjne w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na rok 2016 zakończone decyzją z dnia 07.06.2017 w celu ustalenia, czy argumenty podnoszone przez stronę w trakcie postępowania odwoławczego oraz przekładane dowody mają wpływ na rozstrzygnięcie co do struktury zasiewów w latach 2012-2016 a tym samym na kwotę sankcji z tytułu nieprzestrzegania wymogów zmianowania.

Po przeprowadzeniu z urzędu postępowania w sprawie wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia 07.06.2017 r. w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej PROW 2007 - 2013 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Nysie na mocy decyzji z dnia 19.02.2019 roku odmówił uchylenia decyzji z dnia 07.06.2017 r.

W jej uzasadnieniu organ I instancji wskazał, iż na podstawie rejestru działalności rolnośrodowiskowej na 2012 rok, jak i zeznań świadków, nie można jednoznacznie stwierdzić wysiewu rzepaku ozimego w 2012 roku.

Po rozpatrzeniu odwołania strony, Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w Opolu decyzją z dnia 13.05.2019 r. utrzymał w mocy ww. decyzję z dnia 19.02.2019 r.

Na powyższą decyzję strona w dniu 21.06.2019 roku złożyła skargę do WSA w Opolu która to skarga postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 29.08.2019 roku została odrzucona (sygn. akt. I SA/Op 304/19).

Tym samym z powyższego wynika, że w obrocie prawnym istnieje prawomocna i ostateczna decyzja z dnia 07.06.2017 r., którą Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Nysie przyznał skarżącemu płatności rolnośrodowiskowe na rok 2016 w wysokości 4 813,60 zł, w tym:

⦁ z tytułu Zrównoważony sposób gospodarowania - 3 765,60 zł (płatność do powierzchni 16,39 ha) oraz

⦁ z tytułu Ochrona gleb i wód - kwotę 1 048,00 zł (płatność do powierzchni 2,62 ha).

W obrocie prawnym znajduje się również prawomocna i ostateczna decyzja o odmowie uchylenia, po wznowieniu postępowania, ww. decyzji za 2016 r.

Treść powyższych decyzji dotyczących roku 2016 ma z kolei wpływ na dokonaną przez organy weryfikację płatności rolnośrodowiskowych przyznanych skarżącemu w latach 2012 – 2015.

Ustalenie poczynione w prawomocnej i ostatecznej decyzji dotyczącej roku 2016 zostały uwzględnione w sprawie niniejszej, dotyczącej wyłącznie ustalenia wysokości kwot nienależnie pobranych płatności rolnośrodowiskowych. Jako, że te ustalenia wynikają z prawomocnej już decyzji (skarżący nie zdołał podważyć prawidłowości tej decyzji w stosownym postępowaniu administracyjnym i sądowym), to na obecnym etapie sprawy brak podstaw do weryfikacji tych ustaleń.

Tym samym w pełni należy podzielić stanowisko organu, że zarzuty i wyjaśnienia skarżącego podnoszone na etapie przedmiotowego postępowania administracyjnego jak i we wniesionej do tut. Sądu skardze, nie mogą wywołać oczekiwanego przez stronę skutku. Podkreślić z całą mocą należy, że to nie okoliczności dotyczące sposobu użytkowania rolniczego spornych działek były przedmiotem prowadzonego postępowania lecz okoliczność, czy w prowadzonej sprawie strona dopuściła się pobrania nienależnie pobranych płatności.

Przedmiotowe postępowanie mające na celu ustalenie kwoty nienależnie pobranych płatności jest bowiem procedurą odrębną od postępowania w kwestii przyznania płatności, wszczętą w sytuacji, gdy w obrocie prawnym funkcjonowała ostateczna decyzja w sprawie wydania pierwotnych rozstrzygnięć w sprawie. Na tym etapie nie bada się zasadności przyznania płatności, co powoduje, iż złożone wcześniej przez stronę wyjaśnienia odnośnie użytkowania działek rolnych nie mają znaczenia dla ustalenia kwot nienależnie pobranych płatności. Jak już wspomniano powyżej, owe zagadnienia były w niniejszej sprawie analizowane na etapie wznowienia postępowania, które zostało zakończone wydaniem decyzji nr [...] z dnia 19.02.2019 roku o odmowie uchyleniu decyzji dotychczasowej oraz decyzji Dyrektora Opolskiego Oddziału Regionalnego ARiMR nr [...] z dnia 13.05.2019 roku, o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji, która to korzysta z waloru prawomocności (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 29.08.2019 roku o odrzuceniu skargi, sygn. akt. I SA/Op 304/19).

Jednocześnie ze stanu sprawy wynika, że w efekcie wszczętego w dniu 15.11.2017 r. postępowania w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych środków finansowych przyznanych skarżącemu, na mocy ww. decyzji o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej za lata 2012 – 2015, ostatecznie doszło do wydania decyzji z dnia 2.09.2020 r. przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Nysie w przedmiocie ustalenia skarżącemu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu Programu Rolnośrodowiskowego w łącznej wysokości 23 700,31 zł, która została utrzymana w mocy zaskarżoną decyzją Dyrektora Oddziału Regionalnego Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Opolu z dnia 29.10.2020 r.

Organy obu instancji uznały bowiem, że w sprawie nastąpiło zaniechanie prowadzenia działalności rolniczej na działkach objętych zobowiązaniem rolnośrodowiskowym o powierzchni: w roku 2012-2014 - 11,78 ha,-w roku 2015 - 11,23 ha, w wyniku czego powstała nienależnie pobrana kwota środków pieniężnych w wysokości 14 604,80 zł. Ponadto z uwagi na stwierdzone w przedmiotowej sprawie uchybienia w przestrzeganiu przez stronę wymogów dla poszczególnych pakietów i ich wariantów, powstała nienależnie pobrana kwota środków pieniężnych w wysokości 9 095, 51 zł.

Sąd w składzie rozpoznającym sprawę podziela stanowisko wyrażone w ww. decyzjach przez organy, z uwzględnieniem faktu, że składane przez stronę wyjaśnienia odnośnie użytkowania działek rolnych nie mają znaczenia dla ustalenia kwot nienależnie pobranych płatności. Jak już wspomniano powyżej, owe zagadnienia były w niniejszej sprawie analizowane na etapie wznowienia postępowania, które zostało zakończone wydaniem decyzji nr [...] z dnia 19.02.2019 roku o odmowie uchyleniu decyzji dotychczasowej oraz decyzji Dyrektora Opolskiego Oddziału Regionalnego ARiMR nr [...] z dnia 13.05.2019 roku, o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji, która to korzysta z waloru prawomocności (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 29.08.2019 roku o odrzuceniu skargi, sygn. akt. I SA/Op 304/19).

Podkreślić zatem należy, że w badanej sprawie nie może być weryfikowana wydana w wyniku postępowania wznowieniowego decyzja ostateczna o odmowie uchylenia decyzji z dnia 07.06.2017 r., którą Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Nysie przyznał skarżącemu płatności rolnośrodowiskowe na rok 2016 w wysokości 4 813,60 zł, w tym:

⦁ z tytułu Zrównoważony sposób gospodarowania - 3 765,60 zł (płatność do powierzchni 16,39 ha) oraz

⦁ z tytułu Ochrona gleb i wód - kwotę 1 048,00 zł (płatność do powierzchni 2,62 ha).

Ze stanu sprawy wynika, że skarżący nie zdołał podważyć ww. decyzji z dnia 19.02.2019 roku o odmowie uchylenia decyzji dotychczasowej oraz decyzji Dyrektora Opolskiego Oddziału Regionalnego ARiMR nr [...] z dnia 13.05.2019 roku, o utrzymaniu w mocy tej decyzji.

Skutkiem tego, że ww. decyzja ma walor ostateczności jest to, że strona nie ma obecnie możliwości kwestionowania wynikających z tej decyzji ustaleń w ramach skargi na decyzję wydaną w trybie art. 29 ustawy o ARiMR. Oznacza to, że wszelkie zarzuty dotyczące zakończonego postępowania administracyjnego podnoszone w sprawie w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności nie mogą być skuteczne, ponieważ Sąd rozpoznający niniejszą sprawę związany jest wskazaną decyzją ostateczną. Zasada związania decyzją ostateczną powoduje, że skutki takiej decyzji dotyczą każdego nowego postępowania prowadzonego w zakresie danej sprawy i obejmują zarówno postępowanie administracyjne, jak i sądowoadministracyjne dotyczące danej sprawy administracyjnej (zob. wyrok NSA z 25.05.2020 r., sygn. akt I GSK 1470/19, dostępny na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych – http://orzeczenia.nsa.gov.pl, podobnie jak dalej przytaczane orzeczenia). W świetle powyższego Sąd nie był władny badać zasadności podjętego w tamtej sprawie ostatecznego rozstrzygnięcia, ponieważ znajduje się ono poza granicami niniejszej sprawy.

Przechodząc do meritum w pierwszej kolejności przytoczyć należy przepisy materialnoprawne mające znaczenie dla rozstrzygnięcia.

Tryb i warunki ustalania oraz odzyskiwania kwot nienależnie pobranych płatności rolnych reguluje ustawa o ARiMR. Zgodnie z art. 29 ust. 1 tej ustawy, ustalenie kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków publicznych: 1) pochodzących z funduszy Unii Europejskiej, 2) krajowych, przeznaczonych na: a) współfinansowanie wydatków realizowanych z funduszy Unii Europejskiej, b) finansowanie przez Agencję pomocy przyznawanej w drodze decyzji administracyjnej - następuje w drodze decyzji administracyjnej. Właściwy w sprawie ustalenia kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków publicznych w decyzji, o której mowa w ust. 1, jest organ właściwy do rozstrzygnięcia w sprawie przyznania płatności lub pomocy finansowej ze środków publicznych, o których mowa w ust. 1 (art. 29 ust. 2).

Postępowanie w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności jest samodzielnym postępowaniem administracyjnym, na podstawie którego organ ustala - w drodze decyzji administracyjnej - kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków publicznych. Przedmiotem badania w tym postępowaniu jest ustalenie, czy w danej sprawie doszło do nienależnego lub nadmiernego pobrania środków pochodzących z wymienionych w tym przepisie funduszy. Celem postępowania prowadzonego na podstawie powyższego przepisu jest zatem zbadanie: 1) czy doszło do ustalenia i wypłaty rolnikowi środków pochodzących z wymienionych funduszy unijnych lub krajowych nienależnie lub w nadmiernej wysokości, 2) czy istnieje obowiązek ich zwrotu, 3) czy nie wystąpiły przesłanki wykluczające taki zwrot.

Na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 roku o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2014 (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1936), Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wydał rozporządzenie z dnia 13 marca 2013 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2013 r. poz. 361 ze zm.).

Powyższe rozporządzenie z 13.03.2013 r. regulowało tryb przyznania stronie płatności rolnośrodowiskowej jak i tryb zwrotu tych płatności.

I tak, zgodnie z § 39 ust. 1 rozporządzenia z 13.03.2013 r. płatność rolnośrodowiskowa podlega zwrotowi, jeżeli rolnik nie realizuje całego zobowiązania rolnośrodowiskowego, w szczególności w związku z niesporządzeniem planu działalności rolnośrodowiskowej albo sporządzeniem go niezgodnie z wymogami określonymi w rozporządzeniu, lub nie spełnia innych warunków przyznania płatności rolnośrodowiskowej określonych w rozporządzeniu.

Jak wynika z § 39 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia z 13.03.2013 r. płatność rolnośrodowiskowa podlega zwrotowi również w przypadku, gdy rolnik zmniejszył obszar gruntów ornych, na którym powinien realizować zobowiązanie rolnośrodowiskowe w ramach pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 1, do powierzchni mniejszej niż powierzchnia, do której została przyznana pierwsza płatność rolnośrodowiskowa w ramach tego pakietu, przy czym zwrotowi podlega ta cześć płatności przyznanej w ramach tego pakietu, która odpowiada procentowemu stosunkowi:

powierzchni stanowiącej różnice między:

1. - powierzchnią, do której przyznano pierwszą płatność rolnośrodowiskowe, a
2. - powierzchnią stanowiąca różnicę miedzy:
3. - powierzchnią obszaru gruntów ornych, na którym powinien być realizowany ten pakiet, a
4. - powierzchnią obszaru gruntów ornych objętego zmniejszeniem,
5. b) do powierzchni, do której przyznano pierwszą płatność rolnośrodowiskowe.

Z kolei na gruncie prawa unijnego obowiązek zwrotu pobranej nienależnie lub w nadmiernej wysokości pomocy wynika z art. 35 ust. 1-4 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) Nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 roku uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L 181 z 30.06.2014 r. str.

1. 48) odmawia się wnioskowanego wsparcia bądź cofa się je w całości, jeżeli nie spełniono kryteriów kwalifikowalności.

Zgodnie z ust. 2 ww. przepisu odmawia się wnioskowanego wsparcia bądź cofa się je w całości lub w części, jeżeli nie spełniono następujących zobowiązań lub innych obowiązków:

1. a) zobowiązań ustanowionych w programie rozwoju obszarów wiejskich; lub
2. b) w stosownych przypadkach, innych obowiązków dotyczących operacji, ustanowionych w przepisach Unii, w przepisach krajowych lub w programie rozwoju obszarów wiejskich, w szczególności w przepisach w zakresie zamówień publicznych, pomocy państwa oraz innych obowiązkowych normach i wymogach.

Jak wynika z ust. 3 ww. przepisu, przy podejmowaniu decyzji o kwocie wsparcia podlegającego odmowie lub wycofaniu w wyniku nieprzestrzegania zobowiązań lub innych obowiązków, o których mowa w ust. 2, państwa członkowskie biorą pod uwagę dotkliwość, zasięg, trwałość i powtarzalność niezgodności dotyczącej warunków przyznania wsparcia określonych w ust. 2.

Dotkliwość niezgodności zależy w szczególności od znaczenia jej konsekwencji, z uwzględnieniem celów, którym miały służyć niespełnione zobowiązania lub obowiązki.

Zasięg niezgodności zależy w szczególności od skutków’, jakie niezgodność wywiera na całość operacji.

Trwałość zależy w szczególności od czasu trwania skutków lub możliwości likwidacji tych skutków przy użyciu racjonalnych środków.

Powtarzalność zależy od tego, czy stwierdzono wcześniej podobne niezgodności, w ostatnich czterech latach lub w całym okresie programowania 2014-2020, w przypadku tego samego beneficjenta i takiego samego środka lub rodzaju operacji lub - w przypadku okresu programowania 2007-2013 - podobnego środka.

Stosownie do ust. 4 ww. przepisu, w przypadku zobowiązań lub płatności wieloletnich, cofnięcia w oparciu o kryteria określone w ust. 3 stosuje się również do kwot już wypłaconych w latach poprzednich na daną operację.

Jak wynika z treści art. 7 ust. 1 - 3 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) z dnia 17 lipca 2014 roku nr 809/2014 ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE z 31.07.2014 r. L 227, str.

1. 69) w przypadku dokonania nienależnej płatności beneficjent zwraca odnośną kwotę powiększoną, w stosownych przypadkach, o odsetki obliczone zgodnie z ust. 2.

Zgodnie z ust. 2 ww. przepisu, odsetki nalicza się za okres między terminem zwrotu płatności przez beneficjenta wyznaczonym w nakazie odzyskania środków, który nie może przekraczać 60 dni, a datą zwrotu lub odliczenia. Stosowana stopa odsetek obliczana jest zgodnie z przepisami prawa krajowego, jednak nie może być niższa niż stopa procentowa stosowana przy odzyskiwaniu kwot zgodnie z przepisami krajowymi.

Stosownie do ust. 3 ww. przepisu., obowiązek zwrotu, o którym mowa w ust. 1, nie ma zastosowania, jeżeli dana płatność została dokonana na skutek pomyłki właściwego organu lub innego organu oraz jeśli błąd nie mógł zostać wykryty przez beneficjenta w zwykłych okolicznościach.

Jednak w przypadku gdy błąd dotyczy elementów stanu faktycznego istotnych dla obliczania przedmiotowej płatności, akapit pierwszy stosuje się jedynie, jeśli decyzja o odzyskaniu nie została przekazana w terminie 12 miesięcy od dokonania płatności.

W odniesieniu do przedawnienia dla płatności wypłaconych w latach 2013 - 2015 stosowane są przepisy art. 3 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE, EURATOM) Nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz. U. WE. L312/1 z dnia 23.12.1995r.), który stanowi, iż okres przedawnienia wynosi cztery lata od czasu dopuszczenia się nieprawidłowości określonej w art. 1 ust.

1. Zasady sektorowe mogą jednak wprowadzić okres krótszy, który nie może wynosić mniej niż trzy lata. W przypadku nieprawidłowości ciągłych lub powtarzających się okres przedawnienia biegnie od dnia, w którym nieprawidłowość ustała. W przypadku programów wieloletnich okres przedawnienia w każdym przypadku biegnie do momentu ostatecznego zakończenia programu.

Na podstawie art. 29 ust. 7 ustawy o ARiMR do należności z tytułu nienależnie lub nadmiernie pobranych płatności ustalonych niniejszą decyzją, stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1325), z wyłączeniem przepisów dotyczących umarzania należności, odraczania płatności, rozkładania płatności na raty oraz zaokrąglania należności, z tymże termin, o którym mowa w art. 47 § 1 Ordynacji podatkowej, wynosi 60 dni.

Zgodnie zatem z art. 47 § 1 Ordynacji podatkowej w związku z art. 29 ust. 7 ustawy o ARiMR termin płatności kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych płatności wynosi 60 od dnia doręczenia decyzji ustalającej wysokość tej kwoty.

Stosownie do art. 51 § 1 Ordynacji podatkowej, zaległością podatkową jest podatek niezapłacony w terminie płatności. Zgodnie zaś z art. 53 § 3 Ordynacji podatkowej, od zaległości podatkowych, z zastrzeżeniem art. 54 Ordynacji podatkowej, naliczane są odsetki za zwłokę. Z art. 53 § 4 (Ordynacji podatkowej wynika natomiast, ze odsetki za zwłokę naliczane są od dnia następującego po dniu upływy terminu płatności podatku.

Zgodnie z art. 56 § 1 i § 3 Ordynacji podatkowej, stawka odsetek za zwłokę jest równa sumie 200 % podstawowej stopy oprocentowania kredytu lombardowego, ustalanej zgodnie z przepisami o Narodowym Banku Polskim, i 2 %, z tym że stawka ta nie może być niższa niż 8 %. Minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłasza, w drodze obwieszczenia, stawkę odsetek za zwłokę w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski". Stawka odsetek za zwlokę od zaległości podatkowych, poczynając od dnia 9 października 2014 wynosi 8 % kwoty zaległości w stosunku rocznym – Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 10 października 2014 roku w sprawie stawki odsetek za zwlokę od zaległości podatkowych (M. P. z 2016 r., poz. 20).

Wyżej omówione przepisy regulują tryb i warunki zwrotu nienależnie pobranych płatności rolnośrodowiskowych. W ocenie Sądu organy poprawnie zastosowały ww. przepisy w sprawie.

Nie budzi również wątpliwości sposób wyliczenia kwoty nienależnie pobranych płatności do zwrotu.

W decyzji prawidłowo wskazano, że kwota do zwrotu w wysokości 14 604,80 zł wynikała wprost z § 39 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia z 13.03.2013 r. który mówi, iż płatność rolnośrodowiskowa podlega zwrotowi, jeżeli rolnik zmniejszył obszar gruntów ornych, na którym powinien realizować zobowiązanie rolnośrodowiskowe. Strona składając wniosek o przyznanie płatności w roku 2016 zadeklarowała powierzchnię 16,39 ha, a więc poniżej powierzchni objętej zobowiązaniem.

Sposób wyliczenia przedstawiał się w następujący sposób:

1. - powierzchnia objęta zobowiązaniem podjęta w roku 2012: 31,68 ha,
2. - powierzchnia gruntów objęta zmniejszeniem w roku 2012: 11,78 ha (na wcześniejszych etapach postępowania strona dokonała zwrotu za powierzchnię 3,51 ha),
3. - kwota płatności po dokonaniu wcześniejszych zwrotów: 10 141,20 zł,
4. - procent zwrotu płatności: 37,18%,
5. - kwota do zwrotu za rok 2012: 3 770,50 zł (37,18% * 10 141,20 zł),
6. - powierzchnia deklarowana w roku 2013: 31,35 ha,
7. - powierzchnia gruntów objęta zmniejszeniem w roku 2013: 11,78 (na wcześniejszych etapach postępowania strona dokonała zwrotu za powierzchnię 3,18 ha),
8. - kwota płatności po dokonaniu wcześniejszych zwrotów: 10 141,20 zł,
9. - procent zwrotu płatności: 37,18%,
10. - kwota do zwrotu za rok 2013: 3 770,50 zł (37,18% * 10 141,20 zł).
11. - powierzchnia deklarowana w roku 2014: 28,17 ha,
12. - powierzchnia gruntów objęta zmniejszeniem w roku 2014: 11,78,
13. - kwota płatności po dokonaniu wcześniejszych zwrotów: 9 518,40 zł,
14. - procent zwrotu płatności: 37,18%,
15. - kwota do zwrotu za rok 2014: 3 538,94 zł (37,18% * 9 518,40 zł).
16. - powierzchnia deklarowana w roku 2015: 27,62 ha,
17. - powierzchnia gruntów objęta zmniejszeniem w roku 2015:11,23,
18. - kwota płatności po dokonaniu wcześniejszych zwrotów: 9 943,20 zł,
19. - procent zwrotu płatności: 35,45%,
20. - kwota do zwrotu za rok 2015: 3 524,86 zł (35,45% 4 9 943,20 zł).

Dodatkowo w roku 2016 zostało stwierdzone uchybienie przestrzegania prawidłowego doboru i następstwa roślin, co skutkowało zastosowaniem art. 18 ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 roku poprzez zwrot części płatności za lata ubiegłe w wysokości odpowiadającej tu sankcji nałożonej w roku 2016 w związku z nieprzestrzeganiem w/wym. wymogu, tj. 36,1806%, w całkowitej kwocie 9 095,51 zł.

Na kwotę tą składają się płatności:

1. - kwota płatności przyznana do wariantu 1.1 w 2012 roku pomniejszona o zwrot z tytułu niedotrzymania zobowiązań = 11 404, 80 zł - 118,80 zł - 1 144,80 zł - 3770,50 zł = 6370,70 zł,
2. - procent zmniejszenia płatności do wariantu 1.1 w 2016 roku - 36,1806 %,
3. - kwota płatności, za którą powinien być dokonany zwrot za wariant 1.1 (rok 2012) = kwota płatności (rok 2012) % zmniejszenia płatności w roku 2016 = 6370,70 zł 36,1806 % = 2304,96 zł,
4. - kwota płatności przyznana do wariantu 1.1 w 2013 roku pomniejszona o zwrot z tytułu niedotrzymania zobowiązań = 11 286,00 zł - 1 144,80 zł - 3770,50 zł = 6370,70 zł,
5. - procent zmniejszenia płatności do wariantu 1.1 w 2016 roku - 36,1806 %,
6. - kwota płatności, za którą powinien być dokonany zwrot za wariant 1.1 (rok 2013) = kwota płatności (rok 2013) % zmniejszenia płatności w roku 2016 = 6370,70 zł 36,1806 % - 2304,96 zł,
7. - kwota płatności przyznana do wariantu 1.1 w 2014 roku pomniejszona o zwrot z tytułu niedotrzymania zobowiązań - 9 518,40 zł - 3538,94 zł = 5979,46 zł,
8. - procent zmniejszenia płatności do wariantu 1.1 w 2016 roku - 36,1806 %,
9. - kwota płatności, za którą powinien być dokonany zwrot za wariant 1.1 (rok 2014) = kwota płatności (rok 2014) % zmniejszenia płatności w roku 2016 = 5979,46 zł 36,1806 % = 2163,40 zł,
10. - kwota płatności przyznana do wariantu 1.1 w 2015 roku pomniejszona o zwrot z tytułu niedotrzymania zobowiązań - 9 943,20 - 3524,86 zł - 6418,34 zł,
11. - procent zmniejszenia płatności do wariantu 1.1 w 2016 rok - 36,1806 %
12. - kwota płatności, za którą powinien być dokonany zwrot za wariant 1.1 (rok 2015) = kwota płatności (rok 2015) % zmniejszenia płatności w roku 2016 = 6418,34zł 36,1806 % = 2322,19 zł.

Nie budzą wątpliwości Sądu poczynione przez organy wyliczenia kwot nienależnie pobranych płatności, wyliczenia te zostały poczynione bowiem w oparciu o mające zastosowanie w sprawie przepisy. Zostały one szeroko i wyczerpująco omówione w zaskarżonej decyzji i nie budzą zastrzeżeń.

Sąd w pełni podziela również stanowisko organów, że w sprawie nie zaistniały żadne przesłanki wyłączające obowiązek zwrotu nienależnych płatności.

Z treści art. 80 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 wynika, że obowiązek zwrotu nienależnych płatności jest wyłączony w przypadku, gdy dana płatność została dokonana na skutek pomyłki właściwego organu oraz gdy błąd nie mógł zostać wykryty przez beneficjenta w zwykłych okolicznościach.

W ocenie Sądu, organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przedstawił okoliczności faktyczne i prawne, przemawiające za uznaniem, że ww. przepis nie miał w sprawie zastosowania. Zgodzić się należy z organem, że w sprawie nie doszło do pomyłki ze strony organów Agencji. Trudno bowiem mówić o pomyłce organu, jeśli stronie wypłacono środki w wysokości zgodnej ze złożonym przez nią wnioskiem (i decyzją). Nadto, późniejszy zwrot nienależnie pobranych płatności wynika z przepisów materialnych (unijnych i krajowych), które regulują kwestie konsekwencji wynikających z niedochowania powierzchni zobowiązania (§ 39 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia z 13.03.2013 r.) oraz nieprzestrzegania wymogów (art. 18 rozp. Komisji (UE) nr 65/2011).

Prawidłowy jest także wniosek organu, że nie doszło do przedawnienia roszczeń z tytułu obowiązku zwrotu nienależnie pobranych płatności. W tym przypadku zastosowanie ma art. 3 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE, EURATOM) nr 2988/95. W przypadku płatności finansowanych w całości lub w części ze środków unijnych, przedawnienie obowiązku zwrotu płatności zgodnie z powyższym przepisem, następuje po 4 latach od czasu dopuszczenia się nieprawidłowości lub najpóźniej 8 lat od czasu dopuszczenia się nieprawidłowości uwzględniając przerwanie okresu przedawnienia.

W przedmiotowej sprawie za datę dopuszczenia się nieprawidłowości prawidłowo uznano dzień złożenia wniosku o przyznanie płatności to jest dzień 15.06.2016 roku. W związku z doręczeniem w dniu 20.11.2017 roku zawiadomienia o wszczęciu postępowania administracyjnego nastąpiło przerwanie czteroletniego okresu przedawnienia liczonego od dnia 15.06.2016 roku. Zatem czteroletni termin na wydanie rozstrzygnięcia w postępowaniu o ustalenie kwoty nienależnie pobranych płatności nie upłynął (liczony od dnia 20.11.2017 roku upływa dopiero 20.11.2021 roku).

Na akceptację zasługuje również stanowisko organu, że w rozpoznawanej sprawie brak jest podstaw do odstąpienia od ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności.

Zgodnie z art. 49 ust. 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, kierownik biura powiatowego Agencji odstępuje od ustalenia kwot nienależnie lub nadmiernie pobranych płatności bezpośrednich i płatności niezwiązanej do tytoniu, o którym mowa w art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, w przypadku określonym w art. 54 ust. 3 lit. a pkt i rozporządzenia nr 1306/2013.

W myśl art. 54 ust. 3 rozporządzenia nr 1306/2013 w należycie uzasadnionych przypadkach państwa członkowskie mogą zadecydować o zaprzestaniu odzyskiwania. Taka decyzja może zostać podjęta jedynie w następujących przypadkach:

1. a) w przypadku gdy łączna kwota już dokonanych oraz przewidywanych kosztów odzyskiwania przewyższa kwotę do odzyskania; warunek ten uznaje się za spełniony (i) jeżeli kwota do odzyskania od beneficjenta w kontekście płatności indywidualnej w ramach programu pomocy lub środka wsparcia nie przekracza 100 EUR, nie licząc odsetek; lub (ii) jeżeli kwota do odzyskania od beneficjenta w kontekście płatności indywidualnej w ramach programu pomocy lub środka wsparcia wynosi między 100 a 150 EUR, nie licząc odsetek, a dane państwo członkowskie stosuje próg równy lub wyższy niż kwota, która ma zostać odzyskana zgodnie z jego prawem krajowym w odniesieniu do niedochodzenia należności krajowych.

W tym aspekcie organ słusznie zauważył, że kwoty z tytułu płatności Rolnośrodowiskowych przekraczają kwotę stanowiącą równowartości 100 euro, przeliczoną na złote według kursu euro, przeliczoną na złote według kursu euro, ustalonego zgodnie z art. 106 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013. Tym samym w odniesieniu do ww. płatności nie zachodzą przesłanki uzasadniające odstąpienie od ustalenia kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych płatności.

Reasumując, Sąd stwierdził, że organy dokonały wystarczających dla podjęcia rozstrzygnięcia ustaleń co do stanu faktycznego oraz w sposób prawidłowy oceniły zebrany w sprawie materiał dowodowy. Nadto dokonały prawidłowej subsumcji ustalonego stanu faktycznego pod powołane w decyzji przepisy i właściwie ustaliły stronie kwotę nienależnie pobranych płatności rolnośrodowiskowych.

W konsekwencji organ odwoławczy zasadnie orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji oraz stosownie do wymogów art. 107 § 3 K.p.a., wskazał podstawy faktyczne i prawne podjętego rozstrzygnięcia, a wyjaśniając jego motywy, prawidłowo odniósł się do zarzutów odwołania.

Końcowo odnosząc się do argumentów skarżącego dotyczącym faktu wydania przez Dyrektora Opolskiego Oddziału Regionalnego ARiMR, decyzji uchylającej poprzednią decyzję o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności wskazać należy, iż faktycznie została ona uchylona, ale jedynie w wyniku niezrozumiałego sposobu wyliczenia kwoty do zwrotu, organ odwoławczy w tamtej decyzji nie stwierdził natomiast braku podstaw do ustalenia skarżącemu kwoty nienależnie pobranych płatności rolnośrodowiskowych.

W tym stanie rzeczy Sąd skargę oddalił, na podstawie art. 151 p.p.s.a.

1. - ---------------------- 6