Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu umorzył postępowanie w związku z pismem skarżącej z dnia [...] grudnia 2010 r., w którym złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi w przedmiotowej sprawie (k. 84 akt sądowych).
W dniu [...] stycznia 2011 r. do Sądu wpłynęło pismo z dnia [...] stycznia 2011 r., w którym radca prawny A. R. wniósł o cofnięcie skargi w całości, umorzenie przedmiotowego postępowania oraz o przyznanie na jego rzecz kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (k. 93 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te zawarte zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Paragraf § 2 ust. 1 w/w rozporządzenia przewiduje, iż sąd zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, bierze pod uwagę jego niezbędny nakład pracy, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia.
W rozpatrywanej sprawie w ramach przyznanego prawa pomocy Okręgowa Izba Radców Prawnych w Poznaniu pismem, które skierowane zostało do wiadomości Sądu, a wpłynęło w dniu [...] grudnia 2010 r.(k. 80 akt sądowych) wyznaczyła dla skarżącej pełnomocnika - radcę prawnego w osobie A. R. Skarżąca natomiast, jeszcze przed uzyskaniem informacji o imiennym wyznaczeniu w/w pełnomocnika pismem z dnia [...] grudnia 2010 r. dokonała prawnie skutecznej czynności procesowej składając oświadczenie o cofnięciu skargi.
Konsekwencją powyższego działania skarżącej było postanowienie o umorzeniu postępowania sądowego.
W ocenie Sądu rozpoznającego badany wniosek, nie można mówić o wkładzie pracy, który uzasadniałby przyznanie pełnomocnikowi wynagrodzenie przewidziane w przywołanym rozporządzeniu. Jego aktywność sprowadzała się jedynie do sporządzenia pisma z dnia [...] stycznia 2011 r., pomimo świadomości o wcześniejszym skutecznym cofnięciu skargi dokonanym przez skarżącą. Wyjaśnienia wymaga fakt, że w dniu [...] grudnia 2010 r. w/w radca prawny w Wydziale Informacji Sądowej tut. Sądu dokonywał przeglądu akt niniejszej sprawy, a zatem już wówczas miał wiedzę na temat złożonego przez skarżącą oświadczenia woli o cofnięciu skargi.
Zgodnie z linią orzeczniczą pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 250 w/w ustawy w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej (zob. postanowienie NSA z 22 grudnia 2004 r., OZ 720/04, ONSAiWSA 2005, nr 5 poz. 93, wyrok z dnia 11 stycznia 2011r. o sygn. akt II FSK 1959/09, piśmiennictwo – zob. B. Dauter [w:] S. Babiarz, B. Dauter, M. Niezgódka-Medek, Koszty postępowania w sprawach administracyjnych i sądowoadministracyjnych, LexisNexis, 2007 r.).
W badanej sprawie pełnomocnik faktycznie nie udzielił skarżącej pomocy prawnej w rozumieniu art. 250 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wobec czego Sąd orzekł jak w sentencji.
Jerzy Małecki