Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 29 marca 1999r. sygn. akt IC260/99 Sąd Okręgowy zobowiązał gminę N.D. do złożenia oświadczenia woli o oddanie w użytkowanie wieczyste Spółdzielni Inwalidów "A " w N. D. 172/1000 części nieruchomości gruntowej położnej w N. D. składającej się z kilkunastu działek o ogólnej pow. 11 ha 88 arów 87 m 2
Dla potrzeb postępowania sądowego sporządzono operat szacunkowy w którym wyceniono całą nieruchomość na 237514 zł, a wartość udziału Spółdzielni na 40852 zł. Aktem notarialnym z dnia 21 grudnia 2000r. nr Rep. A9332/2000 ustanowiono na rzecz Spółdzielni użytkowanie wieczyste w wysokości 172/1000 części w przedmiotowej nieruchomości oraz przeniesiono na jej rzecz własność w tej samej części znajdujących się na niej budynków i budowli stanowiących odrębną nieruchomość.
W piśmie z dnia 11 czerwca 2001r. Zarząd Miasta i Gminy N.D. zawiadomił Spółdzielnię, że opłata roczna za użytkowanie wieczyste wynosi 9201,84 zł podając jako podstawę prawną art. 71 i 72 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jend. Dz. U. Nr 46, poz. 543 z 2000r). W powyższym piśmie nie określono sposobu wyliczenia opłaty rocznej.
Za 2001 i 2002 r. Spółdzielnia zapłaciła opłatę roczną w/w określonej wysokości.
W piśmie z dnia 22 maja 2003r. Spółdzielnia domagała się zwrotu kwoty 18 tys. zł. i prosiła o naliczenie opłaty rocznej od faktycznej wartości udziału w nieruchomości który wynosił 40822,41 zł – według operatu szacunkowego sporządzonego na zlecenie sądu.
W piśmie z dnia 12 czerwca 2003r. Burmistrz Miasta i Gminy N.D. odmówił tej prośbie, podając, że opłata roczna za użytkowanie wieczyste została prawidłowo obliczona.
W piśmie z dnia 1 września 2004r. Burmistrz Miasta i Gminy N.D. zawiadomił Spółdzielnię o nowej wysokości opłaty rocznej podniesionej do kwoty 11226,24zł, w związku z opodatkowaniem użytkowania wieczystego podatkiem VAT w wysokości 22%.
W piśmie z dnia 9 września 2004r. skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego Spółdzielnia wnosiła o ustalenie opłat za użytkowanie wieczyste na podstawie art. 78 ust. 2 wyżej cyt. ustawy o gospodarce nieruchomościami podnosząc, że niezasadna jest wysokość opłaty za użytkowanie wieczyste określona zarówno w piśmie z dnia 1 września 2004r. jak i z dnia 11 czerwca 2001r.
Na rozprawie w dniu 19 października 2004r. pełnomocnik Spółdzielni sprecyzowała swój wniosek tak jakby domagała się tylko przywrócenia terminu do złożenia odwołania od opłaty ustalonej pismem z dnia 11 czerwca 2001r.
Orzeczeniem z dnia (...) października 2004r. znak (...)Samorządowe Kolegium Odwoławcze umorzyło postępowanie w zakresie przedmiotowego wniosku o przywrócenie terminu.
W uzasadnieniu podniesiono, że w świetle całokształtu okoliczności sprawy pismo z dnia 11 czerwca 2001r. nie stanowiło aktualizacji opłaty rocznej, dlatego nie miał zastosowania do niego tryb ujęty w art. 78 i 79 wyżej cyt. ustawy o gospodarce nieruchomościami. Dlatego wniosek o przywrócenie terminu był bezprzedmiotowy i postępowanie należało umorzyć przy zastosowaniu art. 105 kpa w związku z art. 79 ust. 7 ustawy o gospodarce nieruchomościami.
Na powyższe orzeczenie pełn. Spółdzielni wniosła do Sądu Rejonowego sprzeciw, który jednakże postanowieniem z dnia 18 lutego 2005r. sygn. akt I C 18/05 został odrzucony.
Następnie pełn. Spółdzielni złożyła wniosek datowany 9 marca 2005r. o stwierdzenie nieważności orzeczenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 października 2004r. zarzucając, iż przedmiotowe orzeczenie wydane zostało bez podstawy prawnej i z rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 1 kpa.
Decyzją z dnia (...) czerwca 2005r. znak (...) Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło stwierdzenia nieważności orzeczenia z dnia 19 października 2004r.
W uzasadnieniu podniesiono, że wniosek o przywrócenie terminu został rozpoznany w sposób formalny. Istniała podstawa do umorzenia postępowania i stanowił ją art. 105 kpa w związku z art. 79 ust 7 wyżej cyt ustawy o gospodarce nieruchomościami. Nie zachodzi przesłanka do stwierdzenie nieważności decyzji określona w art. 156 § 1 pkt 2 kpc.
W piśmie z dnia 11 lipca 2005r. Spółdzielnia zwróciła się o ponowne rozpatrzenie sprawy w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności orzeczenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) października 2004r.
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2005r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy własną decyzję z dnia (...) czerwca 2005r.
W uzasadnieniu decyzji podniesiono identyczne argumenty jak w uzasadnieniu decyzji z dnia (...) czerwca 2005r. Wniosek o przywrócenie terminu został rozpoznany w sposób formalny, nie mógł on wywołać skutków procesowych, gdyż czynność ustalenia pomiędzy stronami opłaty za użytkowanie wieczyste po raz pierwszy została ustalona w umowie cywilnej i jako element tej umowy nie mogła być kwestionowana w postępowaniu administracyjnym.
Na powyższą decyzję Spółdzielnia Inwalidów "A" w N. D. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie domagając się jej uchylenia w całości i zasądzenia kosztów postępowania.
W skardze zarzucono naruszenie prawa w postaci art. 15 kpa, 105 § 1 kpa i art. 45 Konstytucji RP przez ograniczenie skarżącej prawa do sądu, ponieważ mimo naruszenia prawa nie wyeliminowano z obrotu prawnego decyzji SKO z dnia (...) października 2004r.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosiło o jej oddalenie i podtrzymało dotychczas zajmowane stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. nr 153 poz. 1269/ i art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a. kontrola zaskarżonej decyzji dokonywana jest przez Sąd pod względem zgodności z prawem, z uwzględnieniem stanu prawnego w brzmieniu mającym zastosowanie do okoliczności faktycznych występujących w sprawie.
Zauważyć należy, że zarówno przy wydaniu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) czerwca 2005r. znak (...)jak i wydaniu decyzji z dnia (...) sierpnia 2005r. znak (...)wydanej w trybie odwoławczym brało udział dwóch tych samych członków SKO. Niewątpliwie członkowie ci powinni być wyłączeni od udziału w wydaniu decyzji z dnia [...] sierpnia 2005r. w oparciu o art. 24 § 1 pkt. 5 kpa, który został naruszony.
Naruszenie powyższego przepisu stanowi podstawę do wznowienia postępowania określoną w art. 145 § 1 pkt. 3 kpa.
Przy wydaniu zaskarżonej decyzji doszło więc do naruszenia prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, dlatego zachodzi podstawa do uchylenia zaskarżonej decyzji w oparciu o art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c i pkt. 2 P.p.s.a.
W oparciu o art. 200 P.p.s.a. zasądzono od Samorządowego Kolegium odwoławczego na rzecz skarżącej Spółdzielni zwrot kosztów postępowania sądowego.