Uzasadnienie
Skarżący J.S. wezwany do uiszczenia wpisu od skargi na opisaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku podał, że ma rentę inwalidzką wysokości 1289 zł brutto, na leczenie wydaje miesięcznie 380-460, zł, ponosi opłaty komunalne i inne, w tym podatki, ubezpieczenie samochodu i budynku, spłaca pożyczkę w wysokości 576 zł miesięcznie. Skarżący nadmienił, że w 2010 i 2013 r. jego gospodarstwo nawiedziła powódź, uszkadzając budynki, żyje skromnie, wręcz skromnie. Oświadczył także, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym tylko z żoną, która jak zaznaczył jest bez pracy, a gospodarstwo nie przynosi dochodów, nie posiada również żadnych przedmiotów wartościowych, ani zasobów pieniężnych, stan jego zdrowia jest także poważny.
W rubryce nr 7 urzędowego formularza dotyczącej majątku skarżący wyszczególnił dom o pow. 123 m² i nieruchomość rolną o pow. 1,68 ha (V i VI klasy z przeznaczeniem na zalesienie).
Skarżący został wezwany do uzupełnienia swojego oświadczenia w ramach przepisu art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej zwanej P.p.s.a.) – o dane dot. informacji z Centralnej Ewidencji Działalności Gospodarczej odnośnie prowadzonej przez żonę działalności gospodarczej, jej dochodów, wyciągów z rachunków bankowych, posiadanych rzeczy ruchomych w postaci środków transportowych, kopii deklaracji VAT-7.
Skarżący w odpowiedzi nadesłał pismo z dnia 14 lipca 2015r., w którym nie odniósł się rzeczowo do wezwania, nie wyjaśniając żadnej kwestii podniesionej w przedmiotowym wezwaniu.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy stwierdzono:
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., osobie fizycznej przyznane zostaje prawo pomocy z jej wniosku w zakresie całkowitym (o taki ubiega się w tej sprawie skarżący żądając zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata), jeżeli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, tj. nie ma żadnych środków finansowych ani tez obiektywnych możliwości na ich zdobycie. Zwolnienie z tego obowiązku powoduje uszczuplenie dochodów państwa, zatem jako odstępstwo od obowiązku ponoszenia kosztów może mieć miejsce tylko wówczas, gdy zdobycie środków na pokrycie udziału w postępowaniu sądowym jest przez stronę obiektywnie niemożliwe, zaś ciężar dowodu na okoliczność ubóstwa spoczywa na wnioskodawcy, na co wyraźnie wskazuje użyte w przepisie określenie "gdy osoba ta wykaże".
W ocenie rozpoznającego wniosek skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych (w tej kategorii spraw wymagany jest wpis stosunkowy, wynoszący w tym przypadku 100 zł; jego wysokość generuje ewentualne inne koszty). Ponieważ zadeklarowana kwota dochodów, którą dysponuje skarżący, tj. 1289 zł brutto miesięcznie przy uwzględnieniu zadeklarowanych we wniosku wydatków: 380-460 zł wydatki na leczenie, podatki, ubezpieczenie budynku, pojazdu (Fiat 126p z 1979 r.), spłata pożyczki w kwocie 576 zł, praktycznie nie pozwala na ponoszenie kosztów utrzymania dwuosobowej rodziny, oraz z uwagi na ogólnodostępne informacje odnośnie prowadzonej działalności gospodarczej w regionie, dlatego zwrócono się do wnioskodawcy o wyjaśnienia, które pozwoliłyby na poznanie jego sytuacji i podjęcie rozstrzygnięcia.
Skarżący nie wywiązał się z nałożonego w wezwaniu obowiązku. Milczenie skarżącego w tak istotnych kwestiach odnoszących się do jego sytuacji, a w szczególności brak wyjaśnień i dokumentów związanych z rozliczeniami podatkowymi, należy potraktować jako odmowę ujawnienia swojej rzeczywistej sytuacji materialnej i życiowej, uniemożliwiając ustalenie istnienia przesłanek warunkujących przyznanie prawa pomocy. Brak wymienionych informacji budzi wątpliwości czy skarżący faktycznie wymaga wsparcia w postaci przyznania prawa pomocy w jakimkolwiek zakresie.
W takim stanie rzeczy, bez dodatkowych informacji, o które był wzywany skarżący, nie można dokonać prawidłowej oceny jego możliwości płatniczych. W związku z powyższym na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.