Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2013 r., sygn. I SA/Rz 593/13, referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie przyznał skarżącemu prawo pomocy, zwalniając go od kosztów sądowych i ustanawiając dla niego radcę prawnego, zaś Sąd, wyrokiem z dnia 21 października 2013 r., sygn. I SA/Rz 593/13, oddalił jego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Pełnomocnikiem skarżącego została wyznaczona radca prawny M. S., która reprezentowała skarżącego w postępowaniu przed sądem I instancji oraz sporządziła i wniosła w jego imieniu skargę kasacyjną od wyroku z dnia 21 października 2013 r.
Okręgowa Izba Radców Prawnych w W., uwzględniając wniosek radcy prawnego M. S., wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu F. Z. radcę prawnego M. P., celem reprezentowania skarżącego w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Naczelny Sąd Administracyjny (NSA), wyrokiem z dnia 6 kwietnia 2016 r., sygn. II FSK 284/14, oddalił skargę kasacyjną F. Z., reprezentowanego przez radcę prawnego M. P., od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 21 października 2013 r.
Radca prawny M. P. wnioskiem z dnia 10 sierpnia 2016 r., zwrócił się do Sądu o przyznanie mu wynagrodzenia za udzielenie pomocy prawnej z urzędu (reprezentowanie skarżącego w postępowaniu kasacyjnym), która nie została opłacona, w całości, bądź w części.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W przypadku radców prawnych kwestię wynagrodzenia za udzielenie pomocy prawnej z urzędu, aktualnie reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1805, zwane dalej rozporządzeniem z 2015 r.) Zgodnie jednak z § 22 tego aktu, do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Jak wynika natomiast § 23 rozporządzenia z 2015 r., weszło ono w życie 1 stycznia 2016 r.
Postepowanie kasacyjne zostało w niniejszej sprawie wszczęte wniesieniem skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 21 października 2013 r., co nastąpiło 24 grudnia 2013 r., a więc przed dniem wejścia w życie przepisów rozporządzenia z 2015 r., dlatego też rozpoznanie wniosku radcy prawnego o przyznanie mu wynagrodzenia za udzielenie pomocy prawnej w postepowaniu przed NSA, nastąpi w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz.490, ze zm., zwane dalej: rozporządzeniem z 2002 r.).
Zgodnie z § 2 ust.1 rozporządzenia z 2002 r., zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy radcy prawnego, a także charakter sprawy i wkład pracy radcy prawnego w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. W myśl natomiast § 2 ust 2 tego aktu, podstawę zasądzenia opłaty, o której mowa w ust. 1, stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-4. Opłata ta nie może być wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy.
W myśl § 14 ust. 2 pkt 2 c rozporządzenia z 2002 r. stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynoszą w drugiej instancji, za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1 (obowiązującej w postepowaniu przed sądem I instancji), a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam radca prawny, nie sporządził i nie wniósł kasacji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 a i § 6 pkt 5 rozporządzenia stawka minimalna w niniejszej sprawie, w postepowaniu przed sądem I instancji, wynosiła 2 400 zł, dlatego też wynagrodzenie należne pełnomocnikowi za udział w rozprawie przed NSA, wynosić będzie 75 % tej stawki, gdyż nie reprezentował on skarżącego w postępowaniu przed sądem I instancji, ani nie sporządził skargi kasacyjnej, tj. 1 800 zł.
Przyznane pełnomocnikowi wynagrodzenie (1 800 zł) zostało, na podstawie § 2 ust. 3 rozporządzenia z 2002 r., powiększone o kwotę podatku od towarów i usług, liczoną według stawki 23 %, tj. o 414 zł.
Mając na uwadze powyższe przyznano radcy prawnemu M. P., tytułem wynagrodzenia za udzielenie z urzędu pomocy prawnej, która nie została opłacona, kwotę 2 214 zł, obejmującą należny podatek od towarów i usług w wysokości 414 zł.