Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 października 2010 r., sygn. akt I SA/Rz 618/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił sporządzoną osobiście przez A. N. skargę kasacyjną od postanowienia odrzucającego jego skargę o wznowienie postępowania sądowo administracyjnego zakończonego z kolei postanowieniem o odrzuceniu skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w R. w przedmiocie pozostawienia wniosku o wydanie dokumentów bez rozpoznania. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 12 października 2010 r. wraz z pouczeniem o przysługującym prawie do złożenia zażalenia, terminie i sposobie jego wniesienia oraz o skutkach nie skorzystania z tego prawa.
W dniu 14 października 2010 r. do tutejszego Sądu wpłynęło, sporządzone osobiście przez A. N., zażalenie. W uzasadnieniu podniósł, iż Sąd wbrew jego woli potraktował pismo z dnia 26 września 2010 r. jako skargę kasacyjną a nie jak tego chciał jako zażalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego o czym skarżący został prawidłowo pouczony w piśmie dołączonym do przesłanego mu odpisu postanowienia – pkt. 5 pouczenia. (akta sądowe – k.34)
Pomimo prawidłowego pouczenia skarżący wniósł osobiście sporządzone przez siebie zażalenie, które zgodnie z pouczeniem zostało odrzucone na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a
Odnosząc się do zarzutu, iż Sąd, wbrew woli strony potraktował pismo z dnia 26 września 2010 r. jako skargę kasacyjną a nie zażalenie wskazać należy, że jedynym dopuszczalnym w sprawie środkiem była skarga kasacyjna zatem nawet gdyby przyjąć jak domagała się tego strona, że było to zażalenie to i tak środek ten jako niedopuszczalny podlegałby odrzuceniu.