Uzasadnienie
T. C. występując o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, w oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym podał, że jego majątek stanowi mieszkanie lokatorskie o pow. 21, 60 m 2. Oprócz tego zwrócił uwagę na "wysokie wymogi procesowe" w przedmiotowej sprawie.
Do oświadczenia złożonego na formularzu PPF dołączył pismo, w którym stwierdził, że w sprawie swojej sytuacji życiowej, zdrowotnej i materialnej, na "żądanie" Sądu wypowiadał się już w 2010 r., w sprawach z 2009 r. i 2010 r., podobnych do niniejszej. Do składanych wówczas "druków" dołączył dowody, często w oryginale, które zostały w aktach sprawy.
Oprócz tego, w wyżej wymienionym piśmie, skarżący zamieścił obszerny wywód, dotyczący kwestii merytorycznych, związanych z zaskarżoną decyzją.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1, ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obowiązek wykazania tych okoliczności spoczywa na stronie wnioskującej o przyznanie prawa pomocy, która winna w tym celu złożyć wiarygodne oświadczenie, zawierające dokładne dane odnośnie jej sytuacji majątkowej, wysokości uzyskiwanych dochodów, ponoszonych wydatków oraz sytuacji osobistej.
W niniejszej sprawie skarżący nie wykazał, że spełnia przesłanki przyznania mu prawa pomocy, ponieważ w oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym, a także w piśmie stanowiącym jego załącznik, oprócz informacji dotyczących posiadanego mieszkania, nie podał żadnych innych danych, niezbędnych do oceny jego sytuacji majątkowej, pod kątem spełnienia przesłanek przyznania prawa pomocy. Zaznaczyć tutaj również należy że obowiązek zamieszczenia wyżej wymienionych informacji we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika z wzoru samego formularza PPF, a jego niedopełnienie uniemożliwia merytoryczną ocenę złożonego wniosku.
Skarżący podniósł co prawda, że dane o swojej sytuacji materialnej i osobistej zamieścili w oświadczeniach, składanych w 2010 r., w innej sprawie, jednakże w tym miejscu należy podkreślić, że każdy wniosek o przyznanie prawa pomocy rozpatrywany jest niezależnie, na podstawie oświadczeń i dokumentów składanych w tejże sprawie, i nie ma na niego wpływu rozstrzygnięcie zapadłe w innej sprawie. Niezależnie od powyższego dodać należy, że nie można dokonywać oceny zasadności wniosku na podstawie dokumentów i oświadczeń sprzed dwóch lat, co sugeruje skarżący, gdyż poszczególne okoliczności mogły ulec w tym czasie zmianie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.