Uzasadnienie
B. B., reprezentowany przez pełnomocnika – doradcę podatkowego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów z kapitałów pieniężnych za 2009 r.
W decyzji zamieszczono pouczenie o przysługującym stronie prawie złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, za pośrednictwem Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia.
Decyzję doręczono pełnomocnikowi skarżącego dnia 9 lipca 2015 r. co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma, a więc termin do wniesienia skargi upływał z dniem 10 sierpnia 2015 r.
Pismem z dnia 6 sierpnia 2015 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 7 sierpnia 2015 r., pełnomocnik skarżącego wniósł skargę na powyższą decyzję.
Jako adresata przesyłki wskazał Dyrektora Izby Skarbowej. Skarga wpłynęła do tego organu dnia 10 sierpnia 2015 r.
Dyrektor Izby Skarbowej, działając na podstawie art. 170 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U z 2015 r., poz.613) pismem z dnia 11 sierpnia 2015 r. przekazał skargę organowi właściwemu, tj. Dyrektorowi Urzędu Kontroli Skarbowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. O takim sposobie wnoszenia skargi skarżący został prawidłowo pouczony w zaskarżonej decyzji.
Z powyższego wynika, że dla prawidłowego wniesienia skargi konieczne jest zachowanie 30-dniowego terminu do jej wniesienia oraz wniesienie jej w tym terminie do właściwego organu administracji, tj. organu, który wydał zaskarżony akt. Warunki te muszą być spełnione łącznie.
Aby zachować termin do złożenia skargi skarżący powinien był bądź to złożyć skargę przed jego upływem w siedzibie właściwego organu, bądź to nadać skargę pocztą na adres tego organu.
W niniejszej sprawie skarżący nadał skargę w placówce pocztowej z zachowaniem 30-dniowego terminu, jednakże jako adresata pisma wskazał Dyrektora Izby Skarbowej, a więc organ niewłaściwy.
Wprawdzie Dyrektor Izby Skarbowej przekazał skargę organowi właściwemu – Dyrektorowi Urzędu Kontroli Skarbowej, ale uczynił to w dniu 11 sierpnia 2015 r., a więc po terminie do wniesienia skargi.
Oceniając konsekwencje takiego stanu rzeczy przede wszystkim wyjaśnić należy, że nie będą tu miały zastosowania przepisy Ordynacji podatkowej, regulujące skutki wniesienia podania do organu niewłaściwego w sprawie. Skarga jest bowiem pismem wszczynającym postępowanie sądowoadministracyjne i w związku z tym nie dotyczą jej przepisy o postępowaniu podatkowym.
W świetle natomiast p.p.s.a. brak jest podstaw do uznania, że 7 sierpnia 2015 r., tj. dzień nadania skargi na adres Dyrektora Izby Skarbowej jest datą wniesienia skargi.
W tym dniu bowiem skarga nie została wniesiona do organu, który wydał zaskarżone w sprawie orzeczenie.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego dominuje pogląd, że w przypadku złożenia przez skarżącego skargi do sądu lub organu niewłaściwego (w tym do organu pierwszej instancji), sąd lub organ powinien przesłać ją właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania biegu. W tej sytuacji o zachowaniu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania (przekazania) skargi przez sąd lub organ niewłaściwy w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu administracji publicznej (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 11 czerwca 2013 r. sygn. akt II GSK 937/13, z 27 lutego 2009 r. sygn. akt I FSK 1597/08, z 12 stycznia 2009 r. sygn. akt II OSK 1918/08, z 11 marca 2009 r. sygn. akt I OSK 234/09; dostępne na: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zdaniem Sądu, skoro art. 54 § 1 p.p.s.a. ustanawia wymóg wniesienia skargi za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, to skargę należy uznać za wniesioną skutecznie w momencie jej bezpośredniego złożenia bądź nadania do organu właściwego.
Uznając zatem za dzień wniesienia skargi 11 sierpnia 2015 r., ponieważ tego dnia skarga została faktycznie przekazana właściwemu organowi, Sąd stwierdził, że została ona wniesiona z uchybieniem terminu, który upłynął z dniem 10 sierpnia 2015 r.
Wniesienie skargi po upływie terminu skutkuje koniecznością jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Podkreślenia przy tym wymaga, że w przypadku, gdy Sąd po dokonaniu wstępnej kontroli uzna, że skarga podlega odrzuceniu, stosownie do art. 222 p.p.s.a. nie wzywa do uiszczenia wpisu od tej skargi.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia.