Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 17 kwietnia 2012 r. E. M. (dalej: skarżąca) zwróciła się w sprawie ze skargi opisanej w sentencji niniejszego postanowienia o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienia dla niej adwokata, motywując żądanie sytuacją finansową i nieznajomością przepisów prawa. Podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z synem, jego żoną i trojgiem małoletnich wnucząt, jako jedyny majątek wykazała dom będący jej współwłasnością z czworgiem dzieci, a majątek syna – 22 – letni samochód. Dochody gospodarstwa domowego skarżącej stanowi jej emerytura – 1500 zł brutto i wynagrodzenie syna – 1800 zł brutto.
Wezwana do złożenia dodatkowych wyjaśnień i dokumentów, na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012, poz. 270) dalej zwaną w skrócie P.p.s.a., dotyczących możliwości płatniczych, skarżąca wyjaśniła, że zaciągnęła kredyt konsumencki na zakup opału, co udokumentowała, pozostałą kwotę przeznaczyła na niezbędny remont domu. Przedłożyła dokumenty związane z niezbędnymi wydatkami w zakresie utrzymania domu, zaświadczenie o zarobkach syna, potwierdziła wysokość pobieranego przez siebie świadczenia – 1.208,34 zł netto.
Rozpoznając przedmiotowy wniosek zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 199 P.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej. Na mocy przepisu szczególnego, tj. art. 239 pkt 1 lit. e P.p.s.a. nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. Aktem z tego zakresu bez wątpienia jest skarżona decyzja. Dodać należy, że zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych dokonane na mocy powołanego wyżej przepisu oznacza całkowite zwolnienie z obowiązku wnoszenia zarówno opłat sądowych, którymi są wpis i opłata kancelaryjna (art. 212 § 1 P.p.s.a.), jak i ponoszenia wydatków.
Wniosek skarżącej dotyczyć zatem może ustanowienia adwokata i jest częściowym wnioskiem o prawo pomocy – art. 245 § 1 i 3 P.p.s.a.
W postępowaniu o przyznanie prawa pomocy w rozpoznawanej sprawie wzięto pod ocenę nie tylko sam wniosek, ale także akta administracyjne, które - z uwagi na przedmiot sprawy, tj. odmowę zastosowania ulgi w postaci umorzenia, obrazują szczegółowo sytuację życiową i majątkową skarżącej.
Przedmiotowy wniosek zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca posiada ograniczone środki pieniężne pochodzące z pobieranego świadczenia rentowego, które co najwyżej zaspokajają podstawowe i najpilniejsze potrzeby życiowe. Wiarygodne dla rozpoznającego wniosek jest oświadczenie skarżącej o celu, na jaki wykorzystała ona kredyt, tj. zakup opału i najpilniejszy remont domu.
Wysokość dochodów, całokształt sytuacji majątkowej i życiowej prowadzi rozpoznającego wniosek do konkluzji, że skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem adwokata.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.