Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 13 marca 2012 r. Sąd uwzględnił skargę E. M. na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia (...) grudnia 2011 r., nr (...), uchylając zaskarżone rozstrzygnięcie, a także poprzedzającą je decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia (...) października 2011r., nr (...).
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 27 kwietnia 2012 r., sygn. I SA/Rz 93/12, przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym, poprzez ustanowienie adwokata, wyznaczonego następnie przez Okręgową Radę Adwokacką w R., który nie wniósł jednak skargi kasacyjnej od wyroku z 13 marca 2012 r.
Postanowieniem z dnia 21 września 2012 r. Sąd stwierdził, że wyrok z dnia 13 marca 2012 r., jest prawomocny od dnia 26 kwietnia 2012 r.
W dniu 14 marca 2013 r. skarżąca zwróciła się do Sądu o przyznanie jej prawa pomocy, w sprawie (...), poprzez ustanowienie adwokata, wskazując na osobę pełnomocnika, który już reprezentował ją w niniejszej sprawie (wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w R., w następstwie postanowienia referendarza sądowego z dnia 27 kwietnia 2012 r.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 243 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270, zwanej dalej: P.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
Z brzmienia przytoczonego wyżej przepisu wynika, że zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego stanowi cezurę czasową, po której nie jest możliwe przyznanie stronie postępowania prawa pomocy.
W niniejszym przypadku postępowanie sądowoadministracyjne, w sprawie ze skargi na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z (...) grudnia 2011 r., nr (...) (ten numer wskazany został we wniosku o przyznanie prawa pomocy), zostało zakończone wydaniem wyroku z dnia 13 marca 2012 r., który stał się prawomocny z dniem 26 kwietnia 2012 r. Tak więc, zgodnie z art. 243 § 1 P.p.s.a., nie ma obecnie możliwości rozstrzygania w tymże postępowaniu jakichkolwiek kwestii wpadkowych, do których należy zaliczyć również rozpoznawanie wniosków o przyznanie prawa pomocy. Dlatego też wniosek skarżącej w tym przedmiocie, nie może zostać uwzględniony.
Niezależnie jednak od powyższego, w tym miejscu należy zwrócić uwagę, że rozpatrywanie wniosku o przyznanie prawa pomocy, po zakończeniu postępowania, zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem doktryny i orzecznictwa, mogłoby mieć miejsce w sytuacji, w której strona miałaby zamiar wystąpić np. z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia środka odwoławczego. Taka sytuacja jednakże nie występuje w przedmiotowej sprawie. Nie sposób nie zauważyć bowiem, że w niniejszym postępowaniu ustanowiono dla strony pełnomocnika, w osobie adwokata, w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej, jednakże skarga kasacyjna nie została przez niego złożona.
Mając więc na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 243 § 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.