Uzasadnienie
Sygn. I SA/Rz 931/15
Uzasadnienie
W rozpoznawanej sprawie wyrokiem z dnia 5 listopada 2015 r. sygn. I SA/Rz 931/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę J.W. (dalej zwanego skarżącym) na decyzję opisaną w sentencji niniejszego postanowienia. Skarżący zwrócił się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata argumentując, że zarówno on jaki i żona poważnie chorują. W związku z własną chorobą skarżący stracił zlecenia i nie prowadzi działalności gospodarczej. Do 30 marca 2016 pozostaje na zasiłku dla bezrobotnych, zaś żona straciła pracę z powodu likwidacji zakładu pracy. Jako majątek skarżący zadeklarował dom o pow. 146 m², w którym mieszkają trzy rodziny, nieruchomość rolną o pow. ok. 1,7 ha.
Skarżący wyjaśnił, że pobiera tzw. dopłaty w kwocie 400 zł rocznie, a ponadto jest właścicielem 16-letniego samochodu osobowego o wartości ok. 4-5 tys. zł, spłaca kredyt hipoteczny. Skarżący wskazał we wniosku, że posiada 2 kredyty, wysokość ich spłaty w miesiącu wynosi 621 zł, wydatki związane z utrzymaniem domu określił na kwotę 600 zł, koszty leczenia 450 zł, inne koszty związane z ubezpieczeniem domu, samochodu-280 zł. Skarżący podał, że otrzymuje zasiłek dla bezrobotnych w wysokości 670 zł, a na chwilę złożenia wniosku jego żona pozostaje na zasiłku chorobowym, którego kwota była mu na tę chwilę nieznana (nie otrzymała jeszcze wypłaty zasiłku)
Rozpoznając wniosek stwierdzono, co następuje:
Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej zwanej P.p.s.a.), strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej. Na mocy przepisu szczególnego, tj. art. 239 § 1 pkt 1 lit. e P.p.s.a. nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. Aktem z tego zakresu jest zaskarżona decyzja, zatem rozpoznanie wniosku w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest zbędne i na mocy przepisu art. 249a P.p.s.a. podlega umorzeniu w tej części. Dodać należy, że zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych dokonane na mocy powołanego wyżej przepisu oznacza całkowite zwolnienie z obowiązku wnoszenia zarówno opłat sądowych, którymi są wpis i opłata kancelaryjna (art. 212 § 1 P.p.s.a.), jak i ponoszenia wydatków. Wniosek skarżącego dotyczyć zatem może ustanowienia adwokata i jest częściowym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy z mocy art. 245 § 1 i 3 P.p.s.a.
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 P.p.s.a.- przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W oparciu o dane zawarte we wniosku i aktach sprawy dotyczącej przyznania ulgi podatkowej (umorzenia), a zatem również obrazujących sytuację strony skarżącej, istnieje podstawa do przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika. Skarżący podał, że pobiera zasiłek dla bezrobotnych, jego żona będzie otrzymywać zasiłek chorobowy, zatem skarżący posiada ograniczone środki pieniężne, które co najwyżej zaspokajają podstawowe i najpilniejsze potrzeby życiowe. Udokumentowany w aktach sprawy został również stan zdrowia żony skarżącego. W konkluzji należało uznać, że wysokość dochodów, całokształt sytuacji majątkowej i życiowej kwalifikuje skarżącego jako osobę, której przysługuje prawo pomocy, i dlatego na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.