Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 października 2014 r. sygn. akt I SA/Sz 1183/14, doręczonym skarżącemu w dniu 21 grudnia 2014 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę C.T.
Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2015 r. sygn. akt I SA/Sz 1183/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie ustanowił na rzecz skarżącego adwokata, a Okręgowa Rada Adwokacka w S. wyznaczyła w dniu 17 czerwca 2015 r. adw. J.T. pełnomocnikiem skarżącego w sprawie.
W dniu 14 lipca 2015 r. pełnomocnik skarżącego złożyła do Sądu skargę kasacyjną od postanowienia WSA w Szczecinie z dnia 29 października 2014 r. sygn. akt I SA/Sz 1183/14 wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia oraz wnioskiem o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Jednocześnie oświadczyła, że koszty te nie zostały dotychczas pokryte przez jakąkolwiek osobę.
Postanowieniem z dnia 3 marca 2016 r. sygn. akt I SA/Sz 1183/14 WSA w Szczecinie przywrócił termin do wniesienia skargi kasacyjnej, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2016 r. sygn. akt II FSK 1159/16 skargę kasacyjną oddalił.
Pełnomocnik z urzędu ponowiła wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej w piśmie z dnia 25 października 2016 r.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej zwanej: "p.p.s.a."), wyznaczony adwokat (...) otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W przypadku adwokatów zagadnienie to normuje aktualnie, od 2 listopada 2016 r., rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2016 r. poz. 1714). Mając na uwadze treść § 22 ww. rozporządzenia, zgodnie z którym do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji, należało do rozpoznania wniosku o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w sprawie, zastosować przepisy dotychczasowe, tj. rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r. poz. 461 ze zm., dalej: "rozporządzenie").
Podobna reguła została zawarta w § 22 poprzednio obowiązującego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. 2015 r., poz. 1801), które obowiązywało, co do zasady, od 1 stycznia 2016 r. i utraciło moc z dniem 2 listopada 2016 r.
Stawka minimalna wynagrodzenia adwokata w sprawie, stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia wynosi 240 złotych.
W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, tj. w niniejszej sprawie 180 zł.
Uwzględniwszy wysokość ww. opłaty oraz obowiązek podwyższenia jej o kwotę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 rozporządzenia) należało przyznać pełnomocnikowi skarżącego wynagrodzenie w kwocie [...] zł.
W związku z powyższym referendarz sądowy działając na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. oraz cytowanych powyżej przepisów postanowił jak w sentencji.