Uzasadnienie
Stosownie do przepisu art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie omyłki możliwe jest również na wniosek (art. 159 p.p.s.a.). Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 p.p.s.a.).
Niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność. Błąd pisarski może polegać również na przekręceniu jakiejś nazwy lub wyrazu, mylnej jego pisowni, opuszczeniu, niewłaściwym użyciu, czy wreszcie błędzie gramatycznym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 marca 2006 r., sygn. akt I OZ 280/06, niepubl.).
Wniosek strony skarżącej jest zasadny.
Postanowieniem z dnia 25 lutego 2015 r. (sygn. akt I SA/Sz 1183/14) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił wniosek o wyłączenie sędziego.
Umieszczenie w sentencji postanowienia w miejscu daty sporządzenia postanowienia, w wersie pierwszym oraz w miejscu daty rozpatrzenia na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej, w wersie szóstym, daty "25 lutego 2014 r." ma charakter oczywistej omyłki pisarskiej wymagającej sprostowania.
W tych okolicznościach, sąd - na podstawie art. 156 § 2 p.p.s.a. i 159 p.p.s.a. postanowił, jak na wstępie.