Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego z dnia [...] nr [...] ustalającą I. D. podatek od spadków i darowizn w wysokości [...] zł.
Decyzja organu II instancji została doręczona skarżącej za zwrotnym potwierdzeniem odbioru w dniu 17 marca 2010 r. W decyzji zawarto pouczenie, iż stronie, w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, przysługuje prawo do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie za pośrednictwem Dyrektora Izby skarbowej.
W dniu 16 kwietnia 2010 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżąca wniosła na powyższą decyzję skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. W dniu 21 kwietnia 2010 r. skarga została przesłana przez Sąd do Dyrektora Izby Skarbowej celem nadania jej prawidłowego biegu. Skarga ta wpłynęła do siedziby organu odwoławczego w dniu 21 kwietnia 2010 r., po czym została przekazana do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę w dniu 21 maja 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.).
Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku jej wniesienia bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien przekazać skargę właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1-3 p.p.s.a., decyduje wówczas data jej nadania przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej. Takie stanowisko jest przyjęte i utrwalone w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2010 r., sygn. akt II FSK 1983/09, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 16 września 2009 r., sygn. akt III SA/Łd 427/09).
Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w dniu 17 marca 2010 r. Termin do złożenia skargi upłynął zatem z dniem 16 kwietnia 2010 r. Skarżąca wniosła skargę bezpośrednio do Sądu w dniu 16 kwietnia 2010 r., z pominięciem przewidzianego przez ustawę pośrednictwa organu, którego akt jest przedmiotem skargi. W takim przypadku należało ocenić terminowość złożenia skargi według daty jej nadania przez Sąd do organu, które nastąpiło w dniu 21 kwietnia 2010 r. i która to data jest datą wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Stosownie do art. 58 § 3 Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Z uwagi na to, że skarga w niniejszej sprawie została wniesiona po terminie, Sąd na podstawie wyżej wskazanych przepisów orzekł jak w sentencji.