Uzasadnienie
J. L., reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r., nr [...], którą uchylono w całości decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli z dnia [...] r., nr [...], i ustalono Skarżącemu zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za [...] r. od dochodów w kwocie [...] zł nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych.
Wraz ze skargą J. L. złożył do Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości, wskazując, że (cyt.) "zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, spowodowane tym, że podatnik nie posiada środków finansowych na zaspokojenie kwoty wskazanego w decyzji zobowiązania podatkowego, a dokonane zabezpieczenie w postaci hipoteki na nieruchomościach może spowodować jego egzekucję i niemożliwe do odwrócenia skutki w przypadku uchylenia decyzji".
Z nadesłanych przez Dyrektora Izby Skarbowej akt podatkowych wynika, że Strona skarżąca w dniu [...] r. uregulowała zaległość podatkową wraz z należnymi odsetkami za zwłokę, ustaloną pierwotnie decyzją Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] r., uchyloną następnie opisaną na wstępie decyzją Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r., którą organ drugiej instancji ustalił zobowiązanie w wysokości [...] zł, oraz że na dzień [...] r. nie posiada ona zaległości z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za [...] r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych (pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] r. nr [...]).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje:
Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Jak wynika z treści przywołanego powyżej art. 61 § 3 P.p.s.a., katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne.
W rozpoznawanej sprawie Strona skarżąca, uzasadniając wniosek, wskazała na brak środków finansowych na zaspokojenie kwoty ustalonego w decyzji zobowiązania podatkowego oraz na obawę przeprowadzenia egzekucji z nieruchomości, na których organ egzekucyjny dokonał zabezpieczenia w postaci hipoteki.
W ocenie Sądu, uzasadnienie wniosku Skarżącego jest zbyt ogólnikowe, a wskazane przez Stronę okoliczności - niepoparte ani wyczerpującą argumentacją, ani dokumentami źródłowymi dotyczącymi aktualnej sytuacji finansowej oraz majątkowej Skarżącego - nie przemawiają za uznaniem, że w sprawie wystąpiły przesłanki wymienione w art. 61 § 3 P.p.s.a.
Niezależnie od powyższego brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż skutki, które wynikają z jej wykonania już wystąpiły. Należy podkreślić, że warunkiem wstrzymania wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. jest jej niewykonanie do czasu rozpatrzenia wniosku. Wstrzymanie wykonania decyzji lub aktu nie ma zastosowania w sytuacji, gdy decyzja objęta skargą została wykonana. Nie spowoduje bowiem odwrócenia już zaistniałych następstw wykonania decyzji (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 14 lipca 2010 r. o sygn. akt II GSK 779/10, z dnia 15 lutego 2012 r. o sygn. akt II GSK 132/12, z dnia 9 maja 2012 r. o sygn. akt II GZ 156/12 – orzeczenia dostępne: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Odnosząc te uwagi do realiów niniejszej sprawy należy podkreślić, że Strona skarżąca w dniu [...] r. uregulowała zaległy zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych za [...] r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych (wraz z należnymi odsetkami od zaległości), którego wysokość ustalono decyzją Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. Tym samym, wstrzymanie wykonania tej, wykonanej już, decyzji nie wywołałoby żadnych skutków prawnych, brak byłoby bowiem czynności nadających się do wykonania, a zatem takich, które można byłoby wstrzymać.
W tym stanie sprawy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.