Uzasadnienie
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym - art. 156 § 2 p.p.s.a.
Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia i w jego komparycji (np. niewłaściwe, niedokładne określenie sądu, określenie żądania, itp.) jak i w uzasadnieniu orzeczenia.
Zarówno w komparycji, jak i w treści uzasadnienia (na stronie 2 wiersz 6 i 16 oraz na stronie 3 wiersz 10 od góry) postanowienia z dnia 11 marca 2014 r. podjętego w sprawie wznowienia postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Sądu z dnia 21 listopada 2013 r. odrzucającego skargę A. W. na bezczynności Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad w przedmiocie rozpoznania wniosku o wykup nieruchomości, omyłkowo podano sygnaturę postanowienia z dnia 21 listopada 2013 r. Wpisana sygn. akt I SA/Wa 104/14 dotyczy bowiem postępowania obecnie prowadzonego ze skargi o wznowienie z dnia 30 grudnia 2013 r. Tymczasem bezspornym jest, że postępowanie, którego wznowienia domagała się strona, zakończone zostało postanowieniem Sądu z dnia 21 listopada 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 572/13. Błąd ten ma zatem charakter oczywistej omyłki pisarskiej, o której mowa w cytowanym przepisie.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.