Uzasadnienie
Pismem z 30 grudnia 2013 r. (data nadania 13 stycznia 2014 r.) skarżąca – A. W. wniosła skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 21 listopada 2013 r. o sygn. akt I SAB/Wa 527/13, którym odrzucono jej skargę na bezczynność Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad w zakresie rozpoznania wniosku o wykup nieruchomości.
Na mocy zarządzenia Sądu z 20 stycznia 2014 r. wezwano skarżącą do wskazania, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania, podstawy prawnej wznowienia, wynikającej z działu VII ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.".
W odpowiedzi na powyższe wezwanie, skarżąca wyjaśniła, że podstawą skargi o wznowienie są okoliczności nieznane Sądowi w dacie wydania postanowienia z 21 listopada 2013 r. o sygn. akt I SAB/Wa 527/13. Taką okolicznością jest posiadanie przez skarżącą wyroku sądu powszechnego, którym oddalono jej powództwo.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 270 p.p.s.a. wznowienia postępowania można żądać jedynie w przypadkach określonych w dziale VII p.p.s.a., jeśli postępowanie zakończone zostało prawomocnym orzeczeniem. Przesłanki takiego wznowienia określone zostały w sposób enumeratywny w art. 271-273 p.p.s.a. Zatem żadne inne okoliczności, nawet istotne w ocenie składającego skargę, nie mogą skutkować nadaniem skardze o wznowienie dalszego biegu.
Stosownie do art. 279 p.p.s.a. skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać, oprócz oznaczenia zaskarżonego orzeczenia, także podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia.
Zgodnie natomiast z art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga o wznowienie wniesiona jest w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Łączne spełnienie obu tych warunków umożliwia rozpoznanie zasadności skargi. Brak choćby jednego z nich sprawia zaś, że merytoryczne rozpoznanie skargi jest niemożliwe i powoduje jej odrzucenie na posiedzeniu niejawnym.
Odnosząc powyższe rozważania do rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że skarżąca, również po wezwaniu ją przez Sąd, nie wskazała żadnej ustawowej podstawy wznowienia postępowania. Skarżąca podniosła, że podstawą skargi o wznowienie są okoliczności nieznane Sądowi w dacie wydania postanowienia z 21 listopada 2013 r. o sygn. akt I SAB/Wa 527/13. Wskazać trzeba jednakże, iż zawarty enumeratywnie w art. 271-273 p.p.s.a. katalog przesłanek do wznowienia postępowania sądowo-administracyjnego nie zawiera powoływanej przez Skarżącą podstawy wznowienia. Skarga o wznowienie podlega więc odrzuceniu.
W zaistniałej sytuacji, wobec braku powołania przez skarżącą określonej w p.p.s.a. podstawy wznowienia, bezprzedmiotową stała się natomiast kwestia terminowości wniesienia niniejszej skargi o wznowienie postępowania.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.