Uzasadnienie
A. G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Skarbu Państwa z [...] sierpnia 2016 r., nr [...], wydaną w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty.
Wskazane powyżej orzeczenie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 16 sierpnia 2016 r.
Skarżący wskazaną skargę nadał przesyłką pocztową 6 września 2016 r. (data stempla pocztowego), adresując korespondencję "Minister Skarbu Państwa Ministerstwo Skarbu Państwa Wydział Skarbu Państwa i Nieruchomości [...]".
Korespondencja, zawierająca skargę, została odebrana przez Wojewodę [...], pod wskazanym powyżej adresem, a ten przy piśmie z 19 września 2016 r. (nadanym 20 września 2016 r. – data stempla pocztowego; k. 2 i 11 akt sądowych) przekazał ją Ministrowi Skarbu Państwa.
Na rozprawie Sąd zwrócił się do stron postępowania, biorących w niej udział, w tym pełnomocnika skarżącego, o zajecie stanowiska w kwestii terminu wniesienia skargi. Ten ostatni stwierdził, że ma wątpliwości co do terminu wniesienia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – dalej: p.p.s.a – skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast w myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Ustawa nie przewiduje w tym zakresie żadnych wyjątków. Z zestawienia powyższych przepisów wynika, że aby skutecznie wnieść do sądu skargę na decyzję organu administracji, skarżący musi to uczynić za pośrednictwem organu, którego decyzję kwestionuje, w terminie prawem przewidzianym.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego dominuje pogląd, iż w przypadku złożenia przez skarżącego skargi do sądu lub organu niewłaściwego, sąd lub organ powinien przesłać ją właściwemu organowi administracji publicznej, celem nadania biegu. W tej sytuacji o zachowaniu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd lub organ niewłaściwy w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu administracji publicznej (zob. postanowienia NSA: z dnia 10 października 2007 r., sygn. akt II OSK 1433/07; z dnia 27 lutego 2009 r., sygn. akt I FSK 1597/08; z dnia 12 stycznia 2009 r., sygn. akt II OSK 1918/08; z dnia 11 marca 2009 r., sygn. akt I OSK 234/09; z dnia 11 czerwca 2013 r., sygn. akt II GSK 937/13; z dnia 25 września 2013 r., sygn. akt II GSK 1765/13).
W niniejszej sprawie decyzja organu II instancji, zawierająca prawidłowe pouczenie o prawie złożenia skargi, została skarżącemu doręczona w dniu 16 sierpnia 2016 r. Termin do wniesienia skargi upłynął więc w dniu 15 września 2016 r.
Skarga niniejsza została nadana na adres Wojewody [...] ze wskazaniem, że skierowana została do Ministra Skarbu Państwa. Wojewoda [...] w dniu 20 września 2016 r. (data stempla pocztowego) przesłał ją Ministrowi Skarbu Państwa – a więc nastąpiło to po upływie trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi.
W orzecznictwie przyjmuje się, że "określony w art. 53 § 1 p.p.s.a. termin jest terminem ustawowym, tj. nie może być skracany ani przedłużany przez sąd, prekluzyjnym w tym znaczeniu, że jego upływ sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny odrzuca wniesioną skargę, oraz terminem procesowym, a więc w razie jego uchybienia dopuszczalne jest jego przywrócenie skarżącemu" (zob. postanowienie NSA z dnia 25 września 2013 r., sygn. akt II GSK 1765/13, LEX nr 1401321).
Ponadto w ocenie Sądu, za stwierdzeniem wniesienia skargi z uchybieniem terminu przemawia fakt, że strona skarżąca, reprezentowana była przez zawodowego pełnomocnika, który mimo konieczności podejmowania czynności w sposób profesjonalny, nadał korespondencję zawierającą skargę, wskazując nieprawidłowy adres organu. Innymi słowy osoba ta nie zastosowała się do prawidłowego pouczenia, zawartego w zaskarżonej decyzji, o trybie wniesienia środka zaskarżenia, co skutkowało wniesieniem skargi po terminie i na rozprawie nie zakwestionowała powyższych ustaleń.
Mając to na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę.