Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 listopada 2015r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.
Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w W., na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony adwokat – M.S..
Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik stawił się w Sądzie celem przejrzenia i zapoznania się z aktami sprawy. Podczas rozprawy w dniu 22 grudnia 2015 r. skarżącego reprezentował adwokat M.P. działająca z substytucji adwokata M.S.. Skarżący był także reprezentowany przez pełnomocnika podczas rozprawy w dniu 6 kwietnia 2016 r. Pełnomocnik poparł skargę oraz wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały zapłacone ani w całości, ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 6 kwietnia 2016 r. oddalił skargę skarżącego na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 16 lipca 2015 r. nr [...].
W dniu 17 czerwca 2016 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęła sporządzona przez pełnomocnika opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku Sądu. Pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały pokryte ani w całości, ani w części.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 poz. 718 t.j.) powoływanej dalej jako P.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Na wstępie wskazać należy, że z dniem 1 stycznia 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801) i z tym dniem rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz.461 j.t.) przestało obowiązywać. Zgodnie jednak z treścią § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe, do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
Niniejsza sprawa została wszczęta w dniu 31 sierpnia 2015 r. (data wniesienia skargi do organu) i nie została zakończona w I instancji przed wejściem w życie (1 stycznia 2016 r.) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. Z tego względu, do wniosku pełnomocnika o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji zastosowanie będą miały przepisy dotychczasowe, tj. Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. Nr 461 j.t.).
Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 1 lit c ww. Rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w innej sprawie wynosi 240,00 złotych.
Zgodnie z § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1 należy podwyższyć o stawkę podatku od towaru i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującego w dniu orzekania o tych opłatach. Obecnie stawka ta wynosi 23 %.
Mając na uwadze fakt, iż wyznaczony pełnomocnik reprezentował skarżącego w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji (zapoznał się z aktami sprawy, dwukrotnie reprezentował skarżącego na rozprawie) należało mu przyznać wynagrodzenie w wysokości 240,00 złotych powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie 55,20 złotych, łącznie kwotę 295,20 złotych.
Wskazać należy, że do rozpoznania wniosku pełnomocnika o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu w II instancji, tj. za sporządzenie i wniesienie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku Sądu zastosowanie będą miały przepisy nowego Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801).
Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b ww. Rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka wynosi – 50 % opłaty maksymalnej określonej w pkt 1 (480 zł), a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł.
Mając na uwadze nakład pracy pełnomocnika uznano, że wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w wysokości 240 zł (50 % opłaty maksymalnej) jest adekwatne do czynności podjętych przez pełnomocnika w niniejszej sprawie.
Stawkę tę zgodnie z § 4 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności. Obecnie stawka ta wynosi 23 %, co w konsekwencji daje kwotę 295,20 zł.
Za reprezentowanie skarżącego w postepowaniu przed sądem w I instancji oraz za sporządzenie w II instancji opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu przyznano pełnomocnikowi wynagrodzenie w wysokości 480 zł oraz tytułem 23 % podatku od towarów i usług kwotę 110,40 zł, łącznie kwotę w wysokości 590,40 zł.
Z powyższych względów, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. w zw. z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. b wyżej powołanego rozporządzenia oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit c Rozporządzenia z dnia 28 września 2002r., orzeczono jak w sentencji.