Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 23 maja 2016r. Przewodniczący składu orzekającego oddalił żądanie skarżącego o sprostowanie oraz uzupełnienie protokołu rozprawy z dnia 6 kwietnia 2016 r.
Pismem z dnia [...] czerwca 2016r. skarżący wniósł odwołanie od powyższego zarządzenia.
Skarżący podniósł, że "organ odmawiając wydania kserokopii akt administracyjnych naruszył jego prawa wynikające z art. 73 § 1 K.p.a. oraz art. 45 Konstytucji RP, a także unicestwił prawo zawarte w art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i wolności, poprzez naruszenie art. 17 tej Konwencji. Zaznaczył, że tego dotyczyła jego skarga, a nie tego co zreferował Sędzia Sprawozdawca". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 j.t.), powoływanej dalej jako P.p.s.a., strony mogą żądać sprostowania lub uzupełnienia protokołu na następnym posiedzeniu, nie później jednak niż w terminie trzydziestu dni od dnia posiedzenia, z którego sporządzono protokół. Od zarządzenia przewodniczącego strony mogą odwołać się do sądu w terminie siedmiu dni od doręczenia im zarządzenia.
Stosownie do treści art. 101 § 1 P.p.s.a. protokół rozprawy przed sądem administracyjnym powinien zawierać:
- 1) oznaczenie sądu, miejsca i daty posiedzenia, imiona i nazwiska sędziów, protokolanta, prokuratora, stron, jak również obecnych na posiedzeniu przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz oznaczenie sprawy i wzmiankę co do jawności;
- 2) przebieg posiedzenia, w szczególności wnioski i twierdzenia stron, wymienienie zarządzeń i orzeczeń wydanych na posiedzeniu oraz stwierdzenie, czy zostały ogłoszone; jeżeli sporządzenie odrębnej sentencji orzeczenia nie jest wymagane, wystarcza zamieszczenie w protokole treści samego rozstrzygnięcia; zamiast podania wniosków i twierdzeń można w protokole powołać się na pisma przygotowawcze;
- 3) czynności stron mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.
Oceniając zasadność odwołania od zarządzenia Przewodniczącego składu orzekającego z dnia 23 maja 2016 r. oddalającego żądanie strony skarżącej o sprostowanie oraz uzupełnienie protokołu rozprawy z dnia 6 kwietnia 2016 r. wskazać należy, że nie zasługuje ono na uwzględnienie.
W protokole rozprawy z dnia 6 kwietnia 2016 r. zawarte zostały bowiem wszystkie konieczne elementy, wskazane w art. 101 § 1 P.p.s.a. Przedmiotowy protokół zawiera bowiem oznaczenie sądu, miejsce oraz datę posiedzenia, imiona i nazwiska sędziów, protokolanta, stron, oznaczenie sprawy, wzmiankę co do jawności, jak i osoby biorące udział w rozprawie. W protokole rozprawy został również zapisany przebieg posiedzenia, w szczególności wnioski i twierdzenia strony skarżącej (oraz jej pełnomocnika), obecnej na rozprawie. Wskazany protokół został również, zgodnie z art. 101 § 2 P.p.s.a. podpisany przez przewodniczącą oraz protokolanta.
W ocenie Sądu, treść protokołu jest kompletna i odzwierciedla przebieg posiedzenia Sądu. W sposób zwięzły i czytelny przedstawia bowiem najistotniejsze wnioski i twierdzenia strony skarżącej oraz czynności podejmowane na posiedzeniu z udziałem strony w nim uczestniczącej.
Jak wskazał, Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 19 lutego 1970 r. (sygn. akt III CRN 323/69, lex 6676) wystarczające jest, gdy protokół rozprawy zawiera przebieg posiedzenia, w szczególności wnioski i twierdzenia stron. Z kolei w postanowieniach z dnia 8 stycznia 2015 r. sygn. akt I OSK 1018/13 oraz z dnia 14 lipca 2009 r., sygn. akt I OSK 889/08, niepubl., Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że w art. 101 § 1 P.p.s.a. nie można rozumieć w ten sposób, że protokół winien obejmować szczegółowe streszczenie wywodów stron. Wystarczające jest zatem, gdy protokół zawiera istotne wnioski i twierdzenia stron. Stanowisko takie reprezentowane jest w doktrynie (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2005, str. 352).
W kwestionowanym przez skarżącego protokole zaznaczono, że skarżący wnosi o zaprotokołowanie, że jest zmiana składu sądzącego w porównaniu z poprzednią rozprawą, a także wskazano istotne wnioski i twierdzenia pełnomocnika skarżącego. W związku z powyższym brak jest podstaw do uwzględnienia odwołania. Z powyższych względów, na podstawie art. 103 w zw. z art. 160 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.