Uzasadnienie
G.L., pismem z dnia 29 września 2016 r., uzupełnionym pismem z dnia 13 października 2016 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego. W skardze G.L. zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Wniosek pozostawiony został bez rozpoznania zarządzeniem starszego referendarza sądowego z dnia 7 grudnia 2016 r. W zarządzeniu wskazano, że mimo stosownego wezwania skarżąca nie uzupełniła braków formalnych wniosku – nie nadesłała wypełnionego urzędowego formularza "PPF". Po rozpoznaniu sprzeciwu G.L. z dnia 14 grudnia 2016 r, postanowieniem z dnia 9 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny utrzymał zaskarżone zarządzenie w mocy.
Następnie zarządzeniem z dnia 26 stycznia 2017 r. Przewodnicząca Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwała wnioskodawczynię do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
W piśmie z dnia 26 stycznia 2017 r. skarżąca złożyła ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy.
W piśmie z dnia 3 lutego 2017 r. skarżąca złożyła zażalenie na zarządzenie z dnia 26 stycznia 2017 r. nie zgadzając się z ww. wezwaniem i podnosząc merytoryczne kwestie związane ze sprawą, której wznowienia się domagała.
Wraz z wezwaniem z dnia 7 marca 2017 r. ponownie przesłano wnioskodawczyni urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. Mimo upływu wyznaczonego w wezwaniu terminu skarżąca nie uzupełniła braków formalnych wniosku, w związku z czym zarządzeniem z dnia 24 marca 2017 r. starszy referendarz sądowy zarządził pozostawienie bez rozpoznania wniosku o przyznanie pomocy prawnej. Postanowieniem z dnia 22 maja 2017 r., po rozpoznaniu sprzeciwu wnioskodawczyni z dnia 7 kwietnia 2017 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny utrzymał zarządzenie referendarza w mocy.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 23 czerwca 2017 r. sygn. akt I OZ 1027/17 oddalił zażalenie na zarządzenie z dnia 26 stycznia 2017 r., wskazując że wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego oraz prawidłowo określono wysokość wpisu.
Zarządzeniem z dnia 10 lipca 2017 r. Przewodnicząca Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wezwała skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia z 26 stycznia 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego.
Odpis zarządzenia został doręczony skarżącej w dniu 21 lipca 2017 r.
Wpis sądowy nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369), powoływanej dalej jako "p.p.s.a." Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Stosownie zaś do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Wnioski skarżącej o przyznanie prawa pomocy z dnia 29 września 2016 r. oraz 26 stycznia 2017 r. zawierały braki formalne i pomimo stosownych wezwań, nie zostały przez skarżącą uzupełnione – skarżąca nie nadesłała wypełnionego urzędowego formularza "PPF".
Skarżąca została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 26 stycznia 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wymaganego wpisu w wysokości 200 zł. Pomimo prawidłowego wezwania doręczonego skarżącej w dniu 21 lipca 2017 r. wpisu nie uiściła. Skarga nie została opłacona i jako taka podlegała odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.