Uzasadnienie
I. Stan faktyczny
Decyzją z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] Prezydent W. zatwierdził projekt podziału nieruchomości uregulowanej w KW [...], oznaczonej jako działka ewid. nr [...] z obrębu [...] o pow. [...] ha oraz nieruchomości uregulowanej w KW [...], oznaczonej jako działka nr [...] (obręb [...]) o pow. [...] ha.
Pismem z dnia [...] września 2012r. M. i A. A. (dalej powoływani jako skarżący), wystąpili z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego ww. decyzją Prezydenta W. z dnia [...] marca 2011r., w zakresie dotyczącym podziału działki nr [...] na działki nr [...], powołując się na art. 145 § 1 pkt 4 Kpa. We wniosku wskazano, iż wnioskodawcy jako osoby, którym przysuguje roszczenie windykacyjne w trybie dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu na obszarze m. st. Warszawy mają interes prawny, do bycia stroną w powołanym postępowaniu podziałowym. Ponadto stwierdzili, że o treści i oznaczeniu decyzji powzięli wiedzę w dniu [...] sierpnia 2012r.
Postanowieniem z dnia [...] października 2012 r. nr [...] Prezydent W. odmówił wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ww. decyzją Prezydenta W. z dnia [...] marca 2011 r. W uzasadnieniu wskazał, iż wnioskodawcom, ponad wszelką wątpliwość, nie przysługuje interes prawny w postępowaniu w sprawie zatwierdzenia podziału nieruchomości oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...] (z obrębu [...]), a więc nie mogą oni zostać uznani za strony przedmiotowego postępowania.
Po rozpatrzeniu zażalenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] utrzymało w mocy kwestionowane postanowienie.
Kolegium stwierdziło, że w postępowaniu o zatwierdzenie projektu podziału nieruchomości, prowadzonym w trybie przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.), podziału nieruchomości dokonuje się na wniosek i koszt osoby, która ma w tym interes prawny (art. 97 ust. 1 ww. ustawy). Nie budzi żadnych wątpliwości, że interes prawny w tym postępowaniu ma podmiot, który wykaże prawa rzeczowe do gruntu, a więc właściciel, współwłaściciel czy użytkownik wieczysty. Podmioty te są tym samym stronami postępowania administracyjnego. Te podmioty również - jako strony postępowania podziałowego - mogą żądać wznowienia postępowania i uczestniczyć w takim postępowaniu. W żadnym razie stronami postępowania o podział nieruchomości nie są osoby, które nie mają do tej nieruchomości żadnego tytułu prawnego. Zdarzenia przyszłe, a więc w pewnym sensie niepewne nie kreują interesu prawnego.
Skarżący wnieśli na powyższe postanowienie skargę, zarzucając mu:
- a) naruszenie art. 7, art. 77, art. 97 § 1 pkt 4 Kpa oraz art. 28 Kpa poprzez błędne lub co najmniej przedwczesne przyjęcie, iż wnioskodawcom nie przysługuje status strony w postępowaniu dotyczącym podziału geodezyjnego i ustanowienia służebności drogowej, którego wznowienia się domagali, w sytuacji gdy wykazali oni z czego wywodzą interes prawny, a w konsekwencji naruszenie art. 145 § 1 pkt 4 Kpa poprzez jego niezastosowanie w niniejszej sprawie i odmówienie wznowienia postępowania zakończonego zaskarżonym postanowieniem;
- b) naruszenie art. 8 Kpa poprzez nierówne potraktowanie osób zainteresowanych w sprawie, polegające na ostatecznym nie uwzględnieniu wniosku skarżących o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] marca 2011 r., w sytuacji gdy analogiczny wniosek innego współuprawnionego K. K. jest nadal przedmiotem rozpoznawania w wyniku uchylenia przez SKO w W. postanowieniem z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] analogicznej decyzji organu I instancji o odmowie wznowienia postępowania podziałowego.
Z uwagi na podniesione zarzuty skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postępowania oraz utrzymanego nim w mocy postanowienia Prezydenta W. z dnia [...] października 2012 r.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie.
II. Uzasadnienie prawne
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
1. Stan faktyczny w sprawie jest bezsporny, dlatego Sąd akceptując ustalenia faktyczne dokonane przez organ dokonał kontroli zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zbadał, czy organ administracji, orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi.
2. W przedmiotowej sprawie kwestią sporną jest to, czy skarżący byli uprawnieni do wystąpienia z podaniem o wznowienie postępowania. Materialnoprawną podstawą dokonania podziału był art. 95 pkt 4 ugn dający możliwość dokonania podziału nieruchomości niezależnie od ustaleń planu miejscowego w celu realizacji roszczeń do nieruchomości zarówno wynikających z ustawy o gospodarce nieruchomościami jak i innych ustaw. Ten tryb tzw. podziału uproszonego ma na celu wydzielenie działek będących przedmiotem roszczeń bez względu na ich słuszność. Podział ten jest dokonywany niejako na przedpolu realizacji roszczeń.
Organ dokonujący podziału zgodnie z art. 97 ust. 4 ugn z urzędu albo na wniosek odpowiednio starosty, wykonującego zadanie z zakresu administracji rządowej, zarządu powiatu albo zarządu województwa, dokonuje podziału nie oceniając w ogóle zasadności roszczeń. W tym przypadku chodzi o stworzenie przedmiotu postępowania. Zdaniem Sądu nie ulega wątpliwości, że w postępowaniu podziałowym osoba posiadająca roszczenie dekretowe ma interes prawny, na co wskazuje również dotychczasowe orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 26 kwietnia 2013 r. sygn. akt II OSK 2625/11, wyrok NSA z dnia 11 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OSK 658/07, postanowienie NSA z dnia 17 maja 2010 r., sygn. akt I OSK 446/10, publ. www.nsa.gov.pl). Normą prawa materialnego, z której wynika interes prawny skarżących jest art.7 ust.1 powołanego dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy.
3. Tym samym nie było podstaw do odmowy wznowienia postępowania, ponieważ skarżący byli uprawnieni jako osoby, którym przysługuje roszczenie dekretowe, do wystąpienia o wznowienie postępowania. Tym samym zaskarżone postanowienie jak i poprzedzające je postanowienie zostały wydane z naruszeniem art. 149 § 3 Kpa oraz art. 28 Kpa. W przedmiotowej sprawie nie było przeszkód aby wznowić postępowanie. Tym samym organ wznowi postępowanie i przeprowadzi je w granicach określonych w art. 149 § 2 Kpa.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c Ppsa oraz art. 152 i art. 134 Ppsa orzeczono jak w sentencji.