Uzasadnienie
Skarżący Z. M. P. i W. M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę domagając się ukarania Prezydenta [...] grzywną w wysokości 3000 zł oraz zasądzenia na ich rzecz, sumy pieniężnej w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lutego 2016 r., sygn. akt I SAB/Wa 705/15, mocą którego Sąd uwzględnił skargę na bezczynność Prezydenta M[...] i zobowiązał organ do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość warszawską przy ul. [...], oznaczonej hip. nr [...] - w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Domagali się ponadto stwierdzenia, że niezałatwienie sprawy miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz zasądzenia kosztów procesu.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
W wyniku analizy akt sprawy Sąd orzekający ustalił, że wyrokiem z dnia 2 lutego 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 705/15, tutejszy sąd nakazał organowi rozpoznanie wniosku odszkodowawczego Skarżących dotyczącego opisanej na wstępie nieruchomości warszawskiej i wydanie decyzji w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych. Stwierdził ponadto, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Akta zwrócono w dniu [...] kwietnia 2016r. Wyznaczony termin nie został jednakże dotrzymany.
Następnie Skarżący ponownie wezwali Prezydenta do wykonania wyroku z dnia 2 lutego 2016r. pismem z dnia [...] lipca 2016r.
Wobec dalszego zaniechania organu zainicjowali postępowanie w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest uzasadniona.
Na wstępie wskazać należy, że stosownie do treści art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Z powołanego art. 154 § 1 wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę.
Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę na podstawie art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności.
Po drugie zaś, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku.
W rozpoznawanej sprawie - w ocenie Sądu - obie wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione.
Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika bowiem, że wyrokiem z dnia 2 lutego 2016r., sygn. akt I SAB/Wa 705/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę na bezczynność Prezydenta [...] i zobowiązał ten organ do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za sporną nieruchomość warszawską, w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem.
Pomimo uprawomocnienia się tego orzeczenia oraz upływu terminu jego wykonania, Prezydent nie wydał decyzji rozpoznającej wniosek. Do dnia wydania niniejszego wyroku przez Sąd, Skarżący nadal oczekują bezskutecznie na decyzję co do swojego żądania.
Stosownie do treści art. 154 § 6 powołanej ustawy, grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W przedstawionych okolicznościach sprawy, biorąc przede wszystkim pod uwagę długość przekroczenia wyznaczonego wyrokiem z dnia 2 lutego 2016., terminu na rozpoznanie wniosku, Sąd uznał, że grzywna w wysokości 1000 zł. jest adekwatną sankcją dla Prezydenta [...] za niewykonanie przedmiotowego wyroku. Wymierzenie jej we wskazanej wysokości znajduje uzasadnienie w okolicznościach faktycznych sprawy tj. w szczególności w przekroczeniu wyznaczonego przez Sąd terminu.
Wskazać również należy, że w myśl przepisu art. 154 § 2 p.p.s.a. Sąd ma obowiązek orzec, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
W ocenie Sądu bezczynność organu ma charakter rażącego naruszenia prawa. Za takim stanowiskiem przemawia długość trwającego postępowania, jego przebieg oraz wcześniejsze zignorowanie orzeczenia sądowego. Jako znaczące należy podkreślić w szczególności, że Sąd w orzeczeniu oceniającym bezczynność organu stwierdził rażącą bezczynność Prezydenta w podejmowaniu czynności zmierzających do rozpoznania wniosku Skarżących. Pomimo powyższego Prezydent [...] uchybił także terminowi zawartemu w cytowanym wyroku oraz, co istotne, nie podjął jakichkolwiek działań zmierzających do zakończenia sporawy.
Jednocześnie oceniając zwłokę organu w świetle okoliczności faktycznych związanych z rozpoznawaniem przez Prezydenta [...] wielkiej liczby analogicznych spraw oraz znanych Sądowi przeszkód natury finansowej, Sąd ocenił, że czynią one znacznie utrudnionym dotrzymanie terminów ustawowych ich zakończenia. Jakkolwiek powyższe nie wpływa na sam obowiązek respektowania przez organ obowiązujących przepisów tym niemniej Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku Skarżących sformułowanego w oparciu o treść art. 154 § 7 p.p.s.a. Sąd stanął w tej kwestii na stanowisku, że wymierzenie grzywny we wskazanej wyżej wysokości oraz stwierdzenie rażącego naruszenia prawa przez organ, jest wystarczająco dyscyplinujące, co do dalszego przebiegu postępowania oraz stanowi dolegliwość adekwatną do dotychczasowego zaniechania Prezydenta.
Zdaniem Sądu, sankcja dodatkowa w postaci przyznania Skarżącym sumy pieniężnej jest zarezerwowana dla szczególnie jaskrawych przypadków niewykonywania wyroków sądów administracyjnych. W niniejszej sprawie taki przypadek, z opisanych wyżej względów, nie zachodzi.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 154 § 1, § 2 i § 6, 151 oraz art. 200 i 205 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.