Uzasadnienie
Zarząd Dzielnicy [...] miasta W. podjął uchwałę nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r. w sprawie ogłoszenia przetargu ustnego nieograniczonego na sprzedaż dwóch lokali o przeznaczeniu innym niż mieszkalne, położonych w W.: lokal nr [...] przy ul. [...] i lokal nr [...]przy ul. [...].
Uchwała została podjęta na podstawie art. 38 ust. 1 i 2, art. 40 ust. 1 pkt 1, w związku z art. 4 pkt 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.), § 3 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 września 2004 r. w sprawie sposobu i trybu przeprowadzania przetargów oraz rokowań na zbycie nieruchomości (Dz. U. Nr 207, poz. 2108 ze zm.), § 3 uchwały Nr [...] Rady miasta W. z dnia [...] czerwca 2004 r. w sprawie sprzedaży lokali użytkowych w domach wielolokalowych (Dz. Urz. Woj. [...]. Nr [...], poz. [...] ze zm.) w związku z zarządzeniem Nr [...] Prezydenta miasta W. z dnia [...] stycznia 2008 r. w sprawie sprzedaży lokali użytkowych w domach wielolokalowych.
W jej uzasadnieniu podano między innymi, że przedmiotowe lokale nie zostały wyłączone ze sprzedaży zgodnie z uchwałą Zarządu Dzielnicy [...] miasta W. Nr [...] z dnia [...] grudnia 2008 r. w sprawie wyłączenia ze sprzedaży lokali użytkowych stanowiących własność miasta W. oraz że zostały pozytywnie zaopiniowane do sprzedaży w drodze przetargowej przez Zarząd Dzielnicy [...] oraz Radę Dzielnicy [...] miasta W. Ponadto wykazy o przeznaczeniu lokali nr [...] przy ul. [...] oraz nr [...] przy ul. [...] do sprzedaży w drodze przetargu ustnego nieograniczonego zostały wywieszone na tablicy ogłoszeń na okres 21 dni i w terminie 6 tygodni od dnia wywieszenia wykazów nie wpłynęły wnioski osób, którym przysługuje pierwszeństwo w nabyciu nieruchomości. W stosunku do wyżej wymienionych nieruchomości nie zostały także zgłoszone roszczenia byłych właścicieli lub ich spadkobierców, oraz nie toczą się postępowania dotyczące prawidłowości nabycia nieruchomości przez Skarb Państwa lub jednostkę samorządu terytorialnego.
Zgodnie z § 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 września 2004 r. w sprawie sposobu i trybu przeprowadzania przetargów oraz rokowań na zbycie nieruchomości, ogłoszenie o przetargu zostało podane do publicznej wiadomości przez wywieszenie w siedzibie urzędu, w prasie i na stronie internetowej urzędu, co najmniej na 30 dni przed wyznaczonym terminem przetargu.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] miasta W. nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r., w części dotyczącej lokalu nr [...] przy ul. [...] w W., wnieśli T. K. i P. F., żądając stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały w powyższej części.
Uzasadniając swój ineres prawny w zaskarżeniu uchwały wskazali, że T. K. aktem notarialnym z dnia [...] czerwca 2005 r. nabyła, ujawnione w dziale II księgi wieczystej nr [...], prawo własności lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] w W. wraz z prawem użytkowania wieczystego gruntu oraz udziałem w częściach budynku i jego urządzeń, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli poszczególnych lokali, a nabyty przez nią udział obejmuje także wystawiony do przetargu obecny lokal użytkowy [...] o pow. [...] m2. Natomiast P. F. oraz kilkunastu innych właścicieli lokali w budynku przy ul. [...] w W. nabyli także udział w wystawionym do przetargu obecnym lokalu użytkowym [...] o pow. [...] m2. Dlatego ogłoszenie o wystawieniu do sprzedaży lokalu [...], dokonane z ograniczeniem możliwości pozyskania przez skarżących wiedzy o ogłoszonym przetargu, naruszyło ich interes prawny. Ograniczenie możliwości pozyskania przez skarżących wiedzy o ogłoszonym przetargu polegało zaś na tym, że informacja o podjętej uchwale opublikowana została m. in. na stronach internetowych Biuletynu Informacji Publicznej Urzędu Dzielnicy [...] miasta W., gdzie podanym do powszechnej wiadomości przedmiotem uchwały Zarządu Dzielnicy [...] miasta W. Nr [...] z dnia [...] listopada 2011r., nie było ogłoszenie przetargu ustnego nieograniczonego na sprzedaż 2 lokali o przeznaczeniu innym niż mieszkalne lecz wyrażenie zgody właścicielskiej na usunięcie drzew.
Dopiero po otwarciu załączników do uchwały o wyrażeniu zgody właścicielskiej na usunięcie drzew, ukazywała się informacja o przetargu na lokale użytkowe. W ocenie skarżących, tego rodzaju wadliwość w publikacji uchwały Nr [...] Zarządu Dzielnicy [...] miasta W. z dnia [...] listopada 2011 r. skutkuje jej nieważnością, gdyż doprowadziła do zawężenia kręgu odbiorców informacji o ogłoszeniu nieograniczonego przetargu i jego warunkach, a co a tym idzie, doprowadziła do ograniczenia kręgu potencjalnych nabywców lokalu.
Odpowiadając na skargę Zarząd Dzielnicy [...] miasta W. wniósł o jej oddalenie lub o odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W uzasadnieniu podano między innymi, że w sprawie przedmiotowego lokalu toczyło się postępowanie z powództwa Wspólnoty Mieszkaniowej "ul. [...]" o wydanie lokalu, które zostało prawomocnie oddalone, a przetarg ogłoszony na skutek realizacji zaskarżonej uchwały zakończył sie podpisaniem aktu notarialnego sprzedaży lokalu.
Początkowo skarga T. K. i P. F. została odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 maja 2012 r., I SA/Wa 714/12, jako wniesiona po terminie.
Na skutek skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 21 września 2012 r., I OSK 1840/12, uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
Po zwrocie akt Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym postanowieniem z dnia 30 listopada 2012 r., I SA/Wa 1913/12, odrzucił skargę P. F., jako wniesioną po terminie.
Do rozpoznania pozostała więc skarga T. K., wniesiona w terminie i poprzedzona prawidłowym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, co zostało szerzej omówione we wskazanym postanowieniu z dnia 30 listopada 2012 r.
Rozpoznając skargę T. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
W ocenie sądu skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Została ona wniesiona w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm. – u.s.g.). Przepis ten ma następujące brzmienie: "Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego."
Kluczowe dla rozstrzygnięcia jest więc ustalenie, czy zaskarżona uchwała naruszyła interes prawny lub jakiekolwiek uprawnienie skarżącej. "Prawo do wniesienia na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. skargi do sądu przysługuje podmiotowi, który wykaże naruszenie przez zaskarżoną uchwałę własnego interesu prawnego lub uprawnienia, a zatem w przypadku, gdy zaskarżona uchwała godzi w sferę prawną podmiotu przez wywołanie negatywnych następstw prawnych, np. przez zniesienie, ograniczenie czy też uniemożliwienie realizacji jego uprawnienia lub interesu prawnego. Naruszenie zatem interesu prawnego lub uprawnienia to naruszenie przysługującej podmiotowi z mocy prawa ochrony. (...)" (wyrok NSA z dnia 19.06.2012 r., II OSK 790/12, LEX nr 1212683).
Skarżąca naruszenia swojego interesu prawnego upatruje w tym, że – jej zdaniem – nabywając aktem notarialnym z dnia [...] czerwca 2005 r., ujawnione w dziale II księgi wieczystej nr [...] prawo własności lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] w W., wraz z nim nabyła nie tylko prawo użytkowania wieczystego gruntu, lecz także udział w loklalu nr [...], którego dotyczy zaskarżona uchwała o ogłoszeniu przetargu, gdyż uważa, że lokal ten stanowi część budynku i jego urządzeń, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli poszczególnych lokali. Zatem ogłoszony przetarg godzi w jej prawo do udziału w tym lokalu, a nadto uchwała ta nie została zrealizowana we właściwy sposób, gdyż została niewłaściwie opublikowana, co naruszyło jej prawo do udziału w przetargu.
Twierdzenia skarżącej o zasadniczym znaczeniu dla sprawy nie polegają jednak na prawdzie, gdyż lokal nr [...] przy ul. [...] w W. nie stanowi części wspólnej budynku, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.), lecz jest samodzielnym loklalem o przeznaczeniu innym niż mieszkalne, w rozumieniu art. 2 ust. 2 tej ustawy, i stanowi własność gminy. Wynika to z prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia [...] września 2010 r., [...], oddalającego apelację Wspólnoty Mieszkaniowej "ul. [...]" w W. od wyroku Sądu Rejonowego dla W. [...] w W. z dnia [...] października 2008 r., [...], oddalającego powództwo Wspólnoty przeciwko miastu W. o wydanie. W wyroku tym Sąd Okręgowy przesądził, że lokal, o którym mowa, nie stanowi części wspólnej nieruchomości, co było podstawą oddalenia powództwa Wspólnoty o jego wydanie.
Wyrokiem tym sąd w niniejszej sprawie jest związany, stosownie do art. 365 § 1 K.p.c., a ponieważ sentencje wyroków: oddala powództwo; oddala apelację, nie mówią w pełni o przedmiocie i zakresie rozstrzygnięcia, należy w tym celu posiłkować się uzasadnieniem wyroków. "Związanie treścią prawomocnego orzeczenia oznacza nakaz przyjmowania przez podmioty wymienione w art. 365 § 1 k.p.c., że w objętej orzeczeniem sytuacji faktycznej, stan prawny przedstawia się tak, jak to wynika z sentencji wiążącego orzeczenia. W konkretnym przypadku związanie to rozciąga się na motywy wyroku w takich granicach, w jakich stanowią one konieczne uzupełnienie rozstrzygnięcia niezbędne dla wyjaśnienia jego zakresu, w jakim indywidualizują one sentencję - jako rozstrzygniecie o przedmiocie sporu. Wyrazem statuowanej tym przepisem prawomocności materialnej orzeczenia jest konieczność brania jej pod uwagę w kolejnym postępowaniu, w którym pojawia się dana kwestia, która nie może podlegać już ponownemu badaniu" (wyrok SN z dnia 5.10.2012 r., IV CSK 67/12, LEX nr 1231342).
Skoro tak, to nie można podzielić poglądu skarżącej, że przysługuje jej udział w lokalu nr [...], związany z prawem własności do jej lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...] w W.. Ogłoszenie zatem przez Zarząd Dzielnicy o przetargu na lokal nr [...] w budynku przy ul. [...] w W. nie narusza w niczym uprawnień skarżącej do tego lokalu, gdyż skarżąca takich uprawnień nie posiada. Skarżącą nie wykazała też, aby przysługiwało jej prawo do bezprzetargowego nabycia lokalu, co uzasadniałoby jej interes prawny na gruncie art. 38 ust. 3 u.g.n.
Jeśli zaś chodzi o samo wykonanie uchwały nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r., podjętej przez Zarząd Dzielnicy [...] miasta W., w tym sposób ogłoszenia o przetargu na stronie internetowej Zarządu Dzielnicy, to zauważyć należy, że zarzuty w tym zakresie nie odnoszą sie ani do treści uchwały, ani do uprawnień skarżącej związanych z prawem do lokalu. Skutkiem niewłaściwego wykonania uchwały o ogłoszeniu przetargu może być co najwyżej wadliwość zawartej w wyniku przetargu umowy sprzedaży, ale to jest już domeną sądu cywilnego (zob. art. 58 i art. 705 K.c.), a sąd administracyjny nie może dokonywać oceny skuteczności ani ważności zawartej w wyniku przetargu umowy.
Zauważyć tylko na marginesie należy, że strona internetowa nie była jedynym miejscem publikacji uchwały o ogłoszeniu przetargu. Samo zaś ogłoszenie o przetargu na lokal nr [...] przy ul. [...] w W., jako czynność z zakresu administracji publicznej poprzedzająca zawarcie umowy cywilnej, nie naruszyła żadnego interesu prawnego ani uprawnienia skarżącej.
Mając to wszystko na uwadze sąd oddalił skargę, w oparciu o art. 151 p.p.s.a.