Uzasadnienie
A. J., J.J., G. M. i E.V. pismem z 15 listopada 2018 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku tego Sądu z 8 października 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 486/15.
Powyższym wyrokiem Sąd zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku z [...] lipca 2014 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...] oznaczoną dawnym nr hip. [...] – w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Akta te wraz z odpisem prawomocnego wyroku doręczone zostały zaś organowi 23 grudnia 2015 r..
W związku ze zwłoką w wykonaniu wyroku i wnoszonymi w tym przedmiocie skargami, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokami z 17 listopada 2016 r. I SA/Wa 934/16 oraz 13 września 2017 r. I SA/Wa 678/17 wymierzył Prezydentowi [...] grzywny w wysokości odpowiednio: 800 i 2000 złotych. Przy czym wymierzając drugą z nich, Sąd stwierdził, że bezczynność w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Mimo to sprawa odszkodowania nadal pozostawała nierozpoznana. W związku z czym po raz kolejny A. J., J.J., G. M. i E. V. wezwali Prezydenta [...] do wykonania wyroku (pismem z 9 listopada 2018 r.), a następnie wnieśli przywołaną na wstępie skargę, żądając wymierzenia organowi grzywny w wysokości stosownej do okresu bezczynności przy rozpoznawaniu wniosku, mając na uwadze przeciętne miesięczne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w roku 2017; przyznanie na ich rzecz sumy pieniężnej po 2000 złotych, zasądzenie na ich rzecz zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych; a także rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.
W motywach skargi wskazywali na bezskuteczność uprzednio zastosowanych sankcji. Uzasadniając żądanie przyznania sumy pieniężnej odwoływali się do wyroków sądów administracyjnych, gdzie wrażano pogląd, że ów środek prawny winien być stosowane w sytuacji szczególnie rażącej zwłoki w rozpoznaniu sprawy, przy jednoczesnej obawie, że bez jego zastosowania wyrok nadal nie będzie wykonywana. Taka zaś sytuacja ich zdaniem zaistniał w przedmiotowej sprawie, gdzie mimo upływu roku od ostatniego orzeczenia Sądu organ nie podejmuje żadnych czynności.
W odpowiedzi na skargę prezydent [...] wniósł o jej oddalenie, sprzeciwiając się jednocześnie rozpoznaniu sprawy w trybie uproszczonym. Jako przyczynę zwłoki wskazywał wprowadzone z dniem 15 rudnia 2016 r. w Biurze Spraw Dekretowych procedury w zakresie rozpoznawania wniosków składanych w trybie art. 215 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2018 r., poz. 121 ze zm.), wymuszające ponowną weryfikację dokumentów zgromadzonych w aktach. Powoływał się ponadto na duża liczbę tego rodzaju spraw zawiłych przed organem i ich stopień skomplikowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
skarga jest zasadna.
Wniesiona ona została w trybie art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) przywoływanej dalej jako: "p.p.s.a.". Przepis ten w § 1 stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Grzywnę, o której mowa w tym przepisie, stosownie do § 6 art. 154 p.p.s.a., wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, na podstawie odrębnych przepisów. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego.
Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 2 art. 154). Uwzględniając skargę sąd, w myśl § 7 art. 154 p.p.s.a., może przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie poza sporem jest, że Prezydenta [...] nie rozpoznała sprawy zainicjowanej wnioskiem skarżących o ustalenie odszkodowania za nieruchomość przy ul. [...] w [...] w terminie wyznaczonym wyrokiem Wojewódzkiego Sąd Administracyjny w Warszawie z 8 października 2015 r. sygn. akt I SAB/Wa 4864/15, który to termin ekspirował 23 marca 2016 r. Nie uczynił tego także do chwili obecnej i to mimo, że z tytułu zaistniałej opieszałości już dwukrotnie wymierzono mu grzywnę.
Oznacza to, że od trzech lat pozostaje przy wykonywaniu wyroku w stanie bezczynności, która w tych okolicznościach przybiera postać kwalifikowaną, a więc rażąco narusza prawo, tj. art. 286 § 2 p.p.s.a. jak też art. 153 p.p.s.a. i art. 12 k.p.a. Nawet gdyby przyjąć, że przywoływana w odpowiedzi na skargę wprowadzona w grudniu 2016 r. wewnętrzna procedura postępowania w tego typu sprawach mogła rzutować na tempo ich rozpoznawania, to trudno uznać by była to okoliczność usprawiedliwiająca brak działań w roku 2018 i w pierwszych miesiącach roku 2019 r. Tym bardziej, że już w 2014 r. organ informował strony, że jedynym brakującym dowodem w sprawie jest operat szacunkowy (vide pismo Biura [...] z [...] czerwca 2016 r. nr [...] którego wykonania do tej pory nie zlecił.
Powyższe czyni zatem uzasadnionym żądanie wymierzenia Prezydentowi [...] z tytułu zaistniałej opieszałości w wykonaniu prawomocnego wyroku kolejnej grzywny, której wysokość (4000 złotych) uwzględnia zarówno okres zwłoki jak i wymiar uprzednio z tego tytułu nałożonej sankcji. Zasadne jest także uwzględnienie żądania przyznania skarżącym sumy pieniężnej w żądanym przez nich wymiarze, która w połączeniu z grzywną winna skłonić organ do zintensyfikowania działań w sprawie i załatwienia jej w sposób prawem przewidziany.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 i 7 w zw. z art. 154 § 6 oraz art. 154 § 2 zd. drugie p.p.s.a. orzekł jak w punktach 1-3 wyroku. W przedmiocie kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200w zw. z art. 202 § 2 powołanej ustawy.