Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 3 kwietnia 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 2537/12

Uzasadnienie

1. I. Stan faktyczny
2. 1. Pismem z dnia 26 kwietnia 2010 r. G. S. (dalej powoływana jako skarżąca) wniosła o zatwierdzenie planu podziału nieruchomości położonej w obrębie [...] gm. T., dla której Sąd Rejonowy w G. prowadzi księgę wieczystą na [...], oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...], przedstawionego na mapie przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, wpisanej do ewidencji zasobu powiatowego w [...] pod nr [...].
3. 2. Burmistrz T. decyzją z dnia [...] maja 2010 r. umorzył, jako bezprzedmiotowe, postępowanie w sprawie wydania postanowienia o możliwości podziału przedmiotowej nieruchomości, gdyż sprawa ta została już rozstrzygnięta ostatecznym postanowieniem Burmistrza T. z dnia [...] listopada 2008 r.
4. 3. Decyzja Burmistrza T. została utrzymana w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] października 2010 r.
5. 4. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z dnia 6 maja 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 2432/10 uchylił obie ww. decyzje.
6. 5. Ponownie rozpatrując sprawę, Burmistrza [...] decyzją z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...] odmówił zatwierdzenia podziału przedmiotowej nieruchomości, przedstawionego na mapie przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego 18 lipca 2007 r.
7. 6. Po rozpatrzeniu odwołania skarżącej, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] października 2012 r., nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji Kolegium podało, że zasadnicze znaczenie dla przedmiotowej sprawy ma ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w powołanym wyroku WSA w Warszawie z dnia 6 maja 2011 r. W orzeczeniu tym Sąd wskazał, iż wniosek skarżącej z dnia 26 kwietnia 2010 r. dotyczy zatwierdzenia planu podziału nieruchomości, a kwestię tą reguluje art. 96 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.).

Zgodnie ze wskazaniami Sądu, organ pierwszej instancji wystąpił do wnioskodawczyni o jednoznaczne sprecyzowanie przedmiotu żądania. Pismem z dnia 7 listopada 2011 r. skarżąca jednoznacznie wskazała, iż jej wniosek z dnia 26 kwietnia 2010 r. dotyczy zatwierdzenia planu podziału nieruchomości.

Następnie Kolegium podkreśliło fakt niezgodności opiniowanego wstępnego projektu podziału przedmiotowej nieruchomości z zapisami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. Powyższe zostało stwierdzone ostatecznym postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...].

Tak więc postanowienie negatywnie opiniujące wstępny projekt podziału nieruchomości przesądziło ostatecznie o niezgodności proponowanego sposobu podziału działek wnioskodawców z planem zagospodarowania przestrzennego, co jest warunkiem koniecznym decyzji o zatwierdzeniu projektu podziału.

Odnosząc się natomiast do zarzutu strony, iż organ pierwszej instancji nie wziął pod uwagę decyzji z dnia [...] lutego 2009 r. umarzającej postępowanie o wydanie decyzji zatwierdzającej podział, organ odwoławczy wskazał, że powyższa okoliczność nie ma wpływu na funkcjonowanie w obrocie prawnym ww. postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2009 r.

1. 7. Skarżąca wniosła na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając:
2. a) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy:
3. - art. 7 w zw. z art. 105 Kpa poprzez pominięcie stanu faktycznego sprawy i wydanie decyzji wyłącznie w oparciu o błędnie ustalony stan prawny (nieistniejące w obrocie prawnym postanowienia Burmistrza Gminy T. z dnia [...] listopada 2008 r. oraz SKO w W. z dnia [...] stycznia 2009 r.), co narusza zasadę praworządności oraz narusza słuszny interes wnioskodawczyni,
4. - art. 8 kpa poprzez rozstrzygnięcie sprawy w sposób sprzeczny z korzystnymi dla skarżącej rozstrzygnięciami organu I instancji uchylonymi z winy organu z powodu ich nieważności,
5. - art. 10 kpa poprzez uniemożliwienie stronie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem decyzji,
6. - art. 106 kpa poprzez błędne uznanie, że opinia wydana na podstawie art. 93 i 95 ugn jest wiążąca dla organu wydającego decyzję administracyjną w sprawie zatwierdzenia planu podziału,
7. - art. 12 kpa poprzez prowadzenie postępowania odwoławczego przez jedenaście miesięcy;
8. b) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 93 i 95 ugn poprzez niewydanie decyzji zgodnej z wnioskiem skarżącej mimo wyczerpania wszystkich przesłanek ustawowych wydania decyzji pozytywnej.
9. 8. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
10. II. Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

1. Sąd, akceptując ustalenia faktyczne dokonane przez organ, dokonał kontroli zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zbadał, czy organ administracji, orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Nr 270 ze zm.; dalej Ppsa) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi.

2. Specyfika przedmiotowej sprawy wynika z oceny prawnej zawartej w powołanym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 maja 2011 r., który to wyrok przesądził o braku podstaw do umorzenia postępowania podziałowego zainicjowanego wnioskiem skarżącej z kwietnia 2010 r. W świetle powyższego uznać należy, że skoro wniosek ten wszczął nowe postępowanie podziałowe, to niedopuszczalne było odwoływanie się do rozstrzygnięcia negatywnie opiniującego wstępny projekt podziału wydanego w zakończonym ostatecznie odrębnym postępowaniu. Wyjaśnić należy, że wydawane w trybie art. 93 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm, dalej ugn) postanowienie opiniujące wstępny projekt podziału nie jest wydawane w odrębnym postępowaniu administracyjnym, ale jest etapem postępowania podziałowego, w trakcie którego organ dokonuje oceny wstępnego projektu co do spełnienia przesłanki dopuszczalności podziału określonej w art. 93 ust. 1-2 ugn (względnie art. 94 ust. 1 ugn). Zresztą potwierdza to również treść art. 97 ust. 1b ugn, z którego wynika, że do wniosku o podział dołącza się wstępny projekt podziału.

3. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że organy obu instancji dokonały błędnej wykładni art. 93 ust. 4 ugn i uznały, że podział jest sprzeczny z planem, opierając się na postanowieniu, które w przedmiotowej sprawie nie miało żadnego znaczenia. Dla oceny zgodności podziału z planem konieczne jest bowiem wydanie, w ramach tego postępowania, postanowienia opiniującego wstępny projekt podziału. Nie przesądzając o treści tego postanowienia, ponownie rozpoznając sprawę, organ powinien wydać postanowienie opiniujące, a dopiero możliwe będzie wydanie decyzji.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, art. 134 oraz art. 152 Ppsa, orzekł jak w sentencji.